Το ενδεχόμενο να μην αγωνιστεί ξανά ο Τάιλερ Ντόρσεϊ με τη φανέλα του Ολυμπιακού δημιουργεί νέα δεδομένα στον σχεδιασμό του Γιώργου Μπαρτζώκα. Πέρα από το προφανές ζήτημα της απώλειας ενός σημαντικού επιθετικού όπλου, υπάρχει μια άλλη παράμετρος που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον: οι αριθμοί δείχνουν ότι ένας από τους βασικούς περιφερειακούς των «ερυθρολεύκων» γίνεται πολύ πιο παραγωγικός όταν ο Ντόρσεϊ βρίσκεται εκτός παρκέ.
Η ανάλυση των στατιστικών συνύπαρξης των παικτών του Ολυμπιακού, τόσο στη φετινή όσο και στην προηγούμενη σεζόν, αναδεικνύει σημαντικές διαφοροποιήσεις στην επιθετική λειτουργία της ομάδας, ανάλογα με την παρουσία ή την απουσία του 30χρονου γκαρντ.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι εκείνο του Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, ο οποίος εμφανίζει εντυπωσιακή διαφορά στην προσωπική του παραγωγή.
Ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ αλλάζει πρόσωπο χωρίς τον Ντόρσεϊ
Στα 77,8 λεπτά που έχει συνυπάρξει φέτος με τον Ντόρσεϊ, ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ έχει σημειώσει μόλις 11 πόντους, με 0/6 τρίποντα και ποσοστό πραγματικής ευστοχίας (True Shooting) 36,7%. Αντίθετα, στα 104,3 λεπτά που έχει αγωνιστεί χωρίς τον συμπαίκτη του, έχει πετύχει 40 πόντους, με 6/17 τρίποντα και True Shooting 54,1%.
Η διαφορά γίνεται ακόμη πιο χαρακτηριστική όταν εξετάσουμε την παραγωγή του ανά 40 λεπτά συμμετοχής. Με τον Ντόρσεϊ στο παρκέ, ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ σημειώνει 5,7 πόντους ανά 40 λεπτά. Χωρίς αυτόν, ο συγκεκριμένος αριθμός εκτοξεύεται στους 15,3 πόντους. Πρόκειται για σχεδόν τριπλάσια επιθετική παραγωγή, με ταυτόχρονη σημαντική βελτίωση της αποτελεσματικότητάς του.
Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι το ποσοστό των επιθέσεων που ολοκληρώνει ο ίδιος (usage rate). Όταν συνυπάρχει με τον Ντόρσεϊ, βρίσκεται στο 16,2%, ενώ χωρίς αυτόν ανεβαίνει στο 24,5%. Με άλλα λόγια, ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ αναλαμβάνει πολύ περισσότερες επιθετικές πρωτοβουλίες όταν δεν μοιράζεται το παρκέ με τον διεθνή γκαρντ.
Υπάρχει, ωστόσο, και η άλλη πλευρά. Με τον Ντόρσεϊ στο παρκέ, ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ μοιράζει 28 ασίστ σε 77,8 λεπτά, ενώ χωρίς αυτόν έχει 20 ασίστ σε 104,3 λεπτά. Αυτό σημαίνει ότι η παρουσία του Ντόρσεϊ συνδέεται με έναν περισσότερο δημιουργικό ρόλο για τον Μίλερ-ΜακΙντάιρ, ενώ η απουσία του τον μετατρέπει σε πολύ πιο ενεργό εκτελεστή.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι απλώς αν ο Αμερικανός μπορεί να καλύψει μέρος των πόντων που ενδεχομένως θα χαθούν, αλλά αν η νέα κατανομή των επιθετικών ευθυνών θα του επιτρέψει να αξιοποιήσει περισσότερο τις δυνατότητές του στο σκοράρισμα.
Η αντίθετη εικόνα με τον Βεζένκοβ
Τα στοιχεία αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν εξετάσουμε την περίπτωση του Σάσα Βεζένκοβ, καθώς εδώ παρατηρείται η αντίθετη τάση. Ο πάουερ φόργουορντ του Ολυμπιακού έχει φέτος ποσοστό True Shooting 73,3% όταν αγωνίζεται μαζί με τον Ντόρσεϊ, έναντι 68,8% όταν ο τελευταίος βρίσκεται εκτός παρκέ.
Αντίστοιχα, το ποσοστό του στα τρίποντα φτάνει στο 45,5% με τον Ντόρσεϊ και περιορίζεται στο 31,6% χωρίς αυτόν. Μάλιστα, η συγκεκριμένη τάση δεν εμφανίζεται μόνο φέτος.
Την προηγούμενη σεζόν, ο Βεζένκοβ είχε True Shooting 68,9% στα 822 λεπτά συνύπαρξης με τον Ντόρσεϊ, ενώ στα 264,8 λεπτά χωρίς αυτόν το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 66,6%.
Επομένως, σε αντίθεση με τον Μίλερ-ΜακΙντάιρ, ο Βεζένκοβ εμφανίζεται αποτελεσματικότερος όταν συνυπάρχει με τον Ντόρσεϊ, τόσο φέτος όσο και πέρσι.
Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η παρουσία του Ντόρσεϊ είναι η αιτία της υψηλότερης ευστοχίας του, αποτελεί όμως μια ένδειξη ότι οι δύο παίκτες μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά στο ίδιο επιθετικό σχήμα.
Τι συμβαίνει με τον Φουρνιέ
Μια τρίτη, διαφορετική εικόνα παρουσιάζει ο Εβάν Φουρνιέ. Την προηγούμενη σεζόν, ο Γάλλος είχε True Shooting 51,2% όταν συνυπήρχε με τον Ντόρσεϊ και 57,1% όταν αγωνιζόταν χωρίς αυτόν. Παράλληλα, το usage του ανέβαινε από το 25,7% στο 34,1%, στοιχείο που αποτύπωνε τη σημαντική αύξηση των επιθετικών ευθυνών του όταν ο Ντόρσεϊ δεν βρισκόταν στο παρκέ.
Φέτος, ωστόσο, τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Στα 25,6 λεπτά συνύπαρξής τους, ο Φουρνιέ έχει True Shooting 53,8%, ενώ στα 166,8 λεπτά χωρίς τον Ντόρσεϊ το ποσοστό του διαμορφώνεται στο 49,4%.
Το φετινό δείγμα κοινής παρουσίας είναι ιδιαίτερα περιορισμένο, επομένως δεν επιτρέπει ασφαλή συμπεράσματα. Παρόλα αυτά, η σύγκριση των δύο σεζόν δείχνει πόσο μπορεί να μεταβάλλεται η αποτελεσματικότητα ενός παίκτη ανάλογα με τον ρόλο του και τις συνθήκες κάθε περιόδου.
Η επόμενη ημέρα και το δίλημμα του Μπαρτζώκα
Αν η απουσία του Ντόρσεϊ αποδειχθεί οριστική, ο Ολυμπιακός δεν θα κληθεί απλώς να αντικαταστήσει έναν παίκτη με σημαντική ικανότητα στο σκοράρισμα. Θα χρειαστεί να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο κατανέμονται οι επιθετικές πρωτοβουλίες στην περιφέρειά του.
Ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ εμφανίζεται, με βάση τα μέχρι τώρα στοιχεία, ως ο παίκτης που αποκτά μεγαλύτερη ελευθερία στην εκτέλεση χωρίς τον Ντόρσεϊ. Την ίδια στιγμή, όμως, οι αριθμοί του Βεζένκοβ υπενθυμίζουν ότι η παρουσία του διεθνούς γκαρντ συνδεόταν και με θετικά στοιχεία στην επιθετική λειτουργία συγκεκριμένων συμπαικτών του.
Η περίπτωση του Φουρνιέ προσθέτει ακόμη μία παράμετρο, καθώς η μεγαλύτερη επιθετική ευθύνη δεν συνοδεύεται απαραίτητα από υψηλότερη αποτελεσματικότητα.
Φυσικά, τα συγκεκριμένα στατιστικά καταγράφουν ατομικές επιδόσεις με και χωρίς τον Ντόρσεϊ και όχι τη συνολική επιθετική απόδοση του Ολυμπιακού. Επιπλέον, ειδικά για τη φετινή σεζόν, ορισμένα δείγματα συμμετοχής παραμένουν μικρά και επηρεάζονται από τις πεντάδες και τους αντιπάλους.
Ωστόσο, ένα στοιχείο ξεχωρίζει, με τον Μίλερ-ΜακΙντάιρ να σκοράρει σχεδόν τρεις φορές περισσότερο ανά 40 λεπτά όταν δεν συνυπάρχει με τον Ντόρσεϊ.
Και εφόσον οι δύο παίκτες δεν βρεθούν ξανά μαζί στο παρκέ, αυτή η στατιστική διαφορά αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον τρόπο με τον οποίο ο Μπαρτζώκας θα διαμορφώσει την επόμενη ημέρα στην περιφέρεια του Ολυμπιακού.
