Μια εντυπωσιακή μεταβολή στην απόδοση του Εμπάι Εντζάι καταγράφεται μετά την απώλεια των Τάιλερ Ντόρσεϊ και Γιαν Μοντέρο από την περιφερειακή γραμμή του Ολυμπιακού. Ο Σενεγαλέζος φόργουορντ, που αποτέλεσε μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις των πρώτων αγωνιστικών της EuroLeague, παρουσιάζει πλέον εντελώς διαφορετική εικόνα, με τους αριθμούς να αποκαλύπτουν μια πτώση που δύσκολα περνά απαρατήρητη.
Η περίπτωση του 26χρονου παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς δεν πρόκειται απλώς για έναν παίκτη που έχει χάσει την επαφή του με το καλάθι.
Τα στατιστικά δείχνουν ότι έχει περιοριστεί σημαντικά τόσο η παραγωγικότητα όσο και η συχνότητα με την οποία φτάνει σε τελικές προσπάθειες. Παράλληλα, η ανάλυση των κοινών λεπτών συμμετοχής με τους δύο απόντες περιφερειακούς προσφέρει μια πιθανή εξήγηση για τη διαφοροποίηση.
Από τους 12,2 στους 3,3 πόντους
Το πρώτο και πιο χαρακτηριστικό στοιχείο προκύπτει από τη σύγκριση των έξι πρώτων αγωνιστικών με τις τέσσερις που ακολούθησαν. Ο Ντόρσεϊ πραγματοποίησε την τελευταία του εμφάνιση στην 5η αγωνιστική, ενώ ο Μοντέρο αγωνίστηκε για τελευταία φορά στην 6η, πριν τεθεί εκτός δράσης λόγω τραυματισμού.
Μέχρι εκείνο το σημείο, ο Εντζάι είχε πραγματοποιήσει ένα εξαιρετικό ξεκίνημα. Στις πρώτες έξι αναμετρήσεις της EuroLeague σημείωσε συνολικά 73 πόντους, δηλαδή 12,2 ανά παιχνίδι, έχοντας 25/29 δίποντα (86,2%) και 3/6 τρίποντα (50%). Η αποτελεσματικότητά του ήταν εντυπωσιακή, ιδιαίτερα κοντά στο καλάθι, όπου αξιοποιούσε σχεδόν κάθε ευκαιρία που του παρουσιαζόταν.
Από την 7η αγωνιστική και μετά, ωστόσο, η εικόνα άλλαξε δραματικά. Στα τέσσερα παιχνίδια που ακολούθησαν, ο Σενεγαλέζος σημείωσε συνολικά μόλις 13 πόντους, με τον μέσο όρο του να υποχωρεί στους 3,3 πόντους.
Παράλληλα, τα ποσοστά του μειώθηκαν σημαντικά, καθώς είχε 3/5 δίποντα (60%) και 2/9 τρίποντα (22,2%). Η συνολική ευστοχία του στα σουτ εντός παιδιάς έπεσε από το 80% στο 35,7%. Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η μεταβολή στον δείκτη αξιολόγησης (PIR), ο οποίος από το 15,7 ανά παιχνίδι στις πρώτες έξι αγωνιστικές υποχώρησε στο 2,0 στις επόμενες τέσσερις.
Δεν φταίει μόνο ο χρόνος συμμετοχής
Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι η πτώση οφείλεται στον περιορισμό των λεπτών του. Ωστόσο, οι αριθμοί δεν υποστηρίζουν μια τόσο απλή εξήγηση. Στις πρώτες έξι αγωνιστικές, ο Εντζάι αγωνιζόταν κατά μέσο όρο 18,1 λεπτά, ενώ από την 7η έως τη 10η ο χρόνος του περιορίστηκε στα 15,5. Πρόκειται για μείωση περίπου 18% στον χρόνο συμμετοχής, την ώρα που η παραγωγικότητά του σε πόντους μειώθηκε κατά 73%.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η σύγκριση των πόντων ανά 40 λεπτά. Στο πρώτο διάστημα, ο Εντζάι σημείωνε 25,9 πόντους ανά 40 λεπτά, ενώ στο δεύτερο μόλις 8,4. Η πτώση, επομένως, δεν αφορά μόνο το πόσο αγωνίζεται, αλλά και το τι καταφέρνει να παράγει όσο βρίσκεται στο παρκέ.
Υπάρχει, μάλιστα, ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο. Στις πρώτες έξι αγωνιστικές είχε επιχειρήσει συνολικά 35 σουτ εντός παιδιάς, δηλαδή 5,8 ανά παιχνίδι. Στις επόμενες τέσσερις, οι προσπάθειές του περιορίστηκαν στις 14, δηλαδή 3,5 ανά αγώνα.
Με άλλα λόγια, ο Εντζάι δεν έχει απλώς χάσει την ευστοχία του. Έχει μειωθεί σημαντικά και η συχνότητα με την οποία φτάνει σε θέσεις εκτέλεσης.
Η εντυπωσιακή διαφορά με και χωρίς τον Ντόρσεϊ
Η δεύτερη διάσταση της ανάλυσης προκύπτει από τα advanced stats, τα οποία εξετάζουν την αποτελεσματικότητα του Εντζάι ανάλογα με την παρουσία συγκεκριμένων συμπαικτών του. Στα 34,8 λεπτά που ο Σενεγαλέζος έχει συνυπάρξει με τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, καταγράφει 32 πόντους σε 19 κατοχές, με 11/12 δίποντα και 2/2 τρίποντα. Το ποσοστό του στα δίποντα φτάνει στο 91,7%, ενώ το True Shooting αγγίζει το 100%. Ο δείκτης των πόντων ανά κατοχή (PPP) διαμορφώνεται στο εξαιρετικό 1,68.
Χωρίς τον Ντόρσεϊ, όμως, η εικόνα διαφοροποιείται σημαντικά. Σε 166,5 λεπτά συμμετοχής, ο Εντζάι έχει σημειώσει 67 πόντους σε 67 κατοχές, με 22/31 δίποντα και 4/14 τρίποντα. Το ποσοστό του στα δίποντα υποχωρεί στο 71%, το True Shooting στο 63,2% και οι πόντοι ανά κατοχή στο 1,00. Πρόκειται για μια διαφορά που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Με τον Ντόρσεϊ στο παρκέ, ο Εντζάι καταγράφει 1,68 πόντους ανά κατοχή. Χωρίς αυτόν, ο αντίστοιχος δείκτης περιορίζεται στο 1,00. Η συγκεκριμένη διαφοροποίηση ενισχύει την εκτίμηση ότι η παρουσία του διεθνούς γκαρντ δημιουργεί ευνοϊκότερες συνθήκες για το επιθετικό παιχνίδι του Σενεγαλέζου.
Ακόμη μεγαλύτερη η διαφορά με τον Μοντέρο
Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι η σύγκριση με βάση την παρουσία του Γιαν Μοντέρο. Στα 124,6 λεπτά κοινής συμμετοχής των δύο παικτών, ο Εντζάι έχει σημειώσει 79 πόντους σε 54 κατοχές. Στο συγκεκριμένο διάστημα μετρά 29/36 δίποντα (80,6%) και 4/5 τρίποντα (80%). Το True Shooting διαμορφώνεται στο εντυπωσιακό 87,8%, ενώ ο δείκτης PPP φτάνει στο 1,46.
Χωρίς τον Δομινικανό γκαρντ, η αποτελεσματικότητά του υποχωρεί κατακόρυφα. Σε 76,7 λεπτά συμμετοχής, ο Εντζάι έχει σημειώσει μόλις 20 πόντους σε 32 κατοχές, με 4/7 δίποντα και 2/11 τρίποντα. Το True Shooting πέφτει στο 41,7%, ενώ οι πόντοι ανά κατοχή περιορίζονται στο 0,63. Η διαφορά είναι ακόμη μεγαλύτερη από εκείνη που καταγράφεται στην περίπτωση του Ντόρσεϊ.
Ουσιαστικά, στα συγκεκριμένα δείγματα, η αποτελεσματικότητα του Εντζάι ανά κατοχή είναι υπερδιπλάσια όταν βρίσκεται στο παρκέ μαζί με τον Μοντέρο.
Πώς εξηγείται η επίδραση των δύο γκαρντ;
Οι δύο περιφερειακοί διαθέτουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, αλλά μπορούν να επηρεάσουν με συμπληρωματικό τρόπο την επιθετική λειτουργία του Ολυμπιακού. Ο Μοντέρο είναι ένας παίκτης που δημιουργεί ρήγματα μέσα από την ντρίμπλα, επιτίθεται προς το καλάθι και αναγκάζει την αντίπαλη άμυνα να προσαρμοστεί στις κινήσεις του.
Όταν ένας γκαρντ καταφέρνει να προσελκύσει δεύτερο αμυντικό, δημιουργούνται περισσότερες προϋποθέσεις για εύκολες εκτελέσεις από τους συμπαίκτες του. Ο Εντζάι είναι ένας παίκτης που μπορεί να αξιοποιήσει τέτοιες καταστάσεις. Η αθλητικότητά του, η δυνατότητα να κινηθεί χωρίς την μπάλα και η ικανότητά του να τελειώνει φάσεις κοντά στο καλάθι αποτελούν σημαντικά στοιχεία του παιχνιδιού του.
Στην περίπτωση του Ντόρσεϊ, η επίδραση μπορεί να προκύπτει κυρίως από την απειλή του περιφερειακού σουτ. Ο διεθνής γκαρντ είναι ένας παίκτης που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή από την αντίπαλη άμυνα, ακόμη και όταν δεν έχει την μπάλα. Η παρουσία του μπορεί να δημιουργήσει περισσότερους χώρους, περιορίζοντας τη δυνατότητα των αντιπάλων να συγκεντρώνουν παίκτες κοντά στο καλάθι.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για έναν φόργουορντ που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην αποτελεσματικότητα των τελειωμάτων του. Βεβαίως, τα στατιστικά δεν αποδεικνύουν ότι οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί ευθύνονται αποκλειστικά για τις διαφορές που καταγράφονται. Αποτελούν, όμως, μια εύλογη αγωνιστική εξήγηση για το γεγονός ότι ο Εντζάι παρουσιάζει τόσο διαφορετική αποτελεσματικότητα ανάλογα με τη σύνθεση της περιφερειακής γραμμής.
Το πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει ο Μπαρτζώκας
Η απουσία του Ντόρσεϊ και ο τραυματισμός του Μοντέρο δεν στερούν από τον Ολυμπιακό μόνο δύο σημαντικές επιθετικές επιλογές. Είναι πιθανό να επηρεάζουν και τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούνται οι υπόλοιποι παίκτες.
Η περίπτωση του Εντζάι αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πιθανής αλυσιδωτής επίδρασης. Ο Σενεγαλέζος δεν μετατράπηκε ξαφνικά από έναν εξαιρετικά αποτελεσματικό παίκτη σε έναν φόργουορντ χωρίς επιθετικές δυνατότητες. Αυτό που ενδέχεται να έχει αλλάξει είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες καλείται να εκτελέσει, οι χώροι που βρίσκει και οι ευκαιρίες που δημιουργούνται για εκείνον.
Για τον Γιώργο Μπαρτζώκα, επομένως, το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην αναπλήρωση των πόντων ή των λεπτών συμμετοχής των δύο γκαρντ. Αφορά και τη διατήρηση μιας επιθετικής λειτουργίας που θα επιτρέπει στους υπόλοιπους παίκτες να αξιοποιούν τα δυνατά τους χαρακτηριστικά. Η χρονική σύμπτωση είναι αρκετά ισχυρή ώστε να αναδεικνύει ένα ζήτημα που αξίζει να απασχολήσει τον Ολυμπιακό. Ότι, δηλαδή, οι απουσίες στην περιφέρεια ενδέχεται να κοστίζουν πολύ περισσότερα από την ατομική παραγωγικότητα των παικτών που λείπουν.
