Η αντίστροφη μέτρηση για την ολοκλήρωση της τιμωρίας του Τάιλερ Ντόρσεϊ έχει ξεκινήσει, με την 14η Νοεμβρίου να αποτελεί την ημερομηνία κατά την οποία συμπληρώνεται ο ένας μήνας του αποκλεισμού του.
Το αν ο Αμερικανός γκαρντ με ελληνικό διαβατήριο θα επιστρέψει άμεσα στις επιλογές του Γιώργου Μπαρτζώκα παραμένει ανοιχτό. Υπάρχει, ωστόσο, ένα ακόμη ερώτημα που αξίζει να εξεταστεί: πόσο σίγουροι είμαστε ότι ο Ολυμπιακός γίνεται πραγματικά καλύτερος όταν ο Ντόρσεϊ βρίσκεται στο παρκέ;
Η πρώτη αντίδραση μοιάζει αυτονόητη. Μιλάμε για έναν παίκτη με επιθετικό ταλέντο, ικανότητα στο περιφερειακό σουτ και τη δυνατότητα να δημιουργήσει σκορ ακόμη και όταν η ομαδική λειτουργία δεν παράγει τις καλύτερες προϋποθέσεις.
Μόνο που στο μπάσκετ η ατομική ποιότητα δεν μεταφράζεται υποχρεωτικά σε αντίστοιχη βελτίωση της συνολικής απόδοσης μιας πεντάδας. Και τα πρώτα στατιστικά στοιχεία της φετινής EuroLeague παρουσιάζουν μια εικόνα που, αν μη τι άλλο, προκαλεί προβληματισμό.
Τέσσερις πεντάδες, δύο εντελώς διαφορετικές εικόνες
Ας εξετάσουμε τα τέσσερα σχήματα που έχει χρησιμοποιήσει περισσότερο απ’ όλα ο Μπαρτζώκας στις πρώτες αγωνιστικές της σεζόν, με βάση τον αριθμό των κατοχών. Το ενδιαφέρον είναι ότι έχουν κοινό κορμό τριών παικτών: τον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, τον Τάισον Γουόρντ και τον Σάσα Βεζένκοβ.
Αυτό που αλλάζει είναι ο δεύτερος περιφερειακός, με τον Εβάν Φουρνιέ ή τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, και ο σέντερ.
Τα αποτελέσματα έχουν ως εξής:
| Πεντάδα | Λεπτά | Αριθμός κατοχών | Offensive Rating | Defensive Rating | Net Rating |
|---|---|---|---|---|---|
| Μίλερ-ΜακΙντάιρ, Φουρνιέ, Γουόρντ, Βεζένκοβ, Μιλουτίνοφ | 23 | 40 | 125,0 | 82,1 | +42,9 |
| Μίλερ-ΜακΙντάιρ, Φουρνιέ, Γουόρντ, Βεζένκοβ, Τζόουνς | 15 | 28 | 132,1 | 125,9 | +6,2 |
| Μίλερ-ΜακΙντάιρ, Ντόρσεϊ, Γουόρντ, Βεζένκοβ, Χολ | 19 | 36 | 136,1 | 167,6 | -31,5 |
| Μίλερ-ΜακΙντάιρ, Ντόρσεϊ, Γουόρντ, Βεζένκοβ, Τζόουνς | 13 | 27 | 103,7 | 140,0 | -36,3 |
Το Net Rating αποτυπώνει τη διαφορά ανάμεσα στους πόντους που σκοράρει και δέχεται μια ομάδα ανά 100 κατοχές. Με απλά λόγια, όταν είναι θετικό, η πεντάδα έχει σκοράρει περισσότερο από όσο έχει δεχθεί. Όταν είναι αρνητικό, συμβαίνει το αντίθετο. Και εδώ προκύπτει μια εντυπωσιακή αντίθεση.
Οι δύο συγκεκριμένες πεντάδες με τον Φουρνιέ έχουν θετικό Net Rating. Οι δύο με τον Ντόρσεϊ έχουν έντονα αρνητικό.
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται απαραίτητα στην επίθεση
Θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι η παρουσία του Ντόρσεϊ επηρεάζει αρνητικά την κυκλοφορία της μπάλας ή περιορίζει τις επιθετικές επιλογές των συμπαικτών του. Τα συγκεκριμένα στοιχεία, όμως, δεν υποστηρίζουν μια τόσο απλή εξήγηση.
Η πεντάδα με Μίλερ-ΜακΙντάιρ, Ντόρσεϊ, Γουόρντ, Βεζένκοβ και Χολ καταγράφει Offensive Rating 136,1 πόντων ανά 100 κατοχές. Πρόκειται για εξαιρετική επιθετική επίδοση, υψηλότερη ακόμη και από το 125,0 της πεντάδας με Φουρνιέ και Μιλουτίνοφ.
Μάλιστα, το συγκεκριμένο σχήμα με τον Ντόρσεϊ έχει ευστοχήσει στο 42,9% των τριπόντων του και στο 65% των διπόντων του. Επομένως, δεν προκύπτει ότι η παρουσία του εμποδίζει τον Ολυμπιακό να παράγει αποτελεσματική επίθεση. Το πραγματικά ανησυχητικό στοιχείο βρίσκεται στην άλλη πλευρά του παρκέ.
Οι αμυντικοί αριθμοί που προκαλούν προβληματισμό
Με τον Φουρνιέ και τον Μιλουτίνοφ, ο Ολυμπιακός έχει δεχθεί μόλις 82,1 πόντους ανά 100 κατοχές. Με τον Ντόρσεϊ και τον Χολ, ο αντίστοιχος αριθμός εκτοξεύεται στους 167,6. Η διαφορά είναι τεράστια.
Ασφαλώς, κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι αντικαθιστώντας τον Φουρνιέ με τον Ντόρσεϊ η άμυνα του Ολυμπιακού γίνεται αυτομάτως τόσο χειρότερη. Άλλωστε, στις δύο πεντάδες αλλάζει και ο σέντερ, ενώ το δείγμα συμμετοχής παραμένει περιορισμένο. Ωστόσο, υπάρχει μια δεύτερη σύγκριση που παρουσιάζει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Όταν ο Ολυμπιακός χρησιμοποιεί τους Μίλερ-ΜακΙντάιρ, Φουρνιέ, Γουόρντ, Βεζένκοβ και Ταϊρίκ Τζόουνς, το Net Rating βρίσκεται στο +6,2. Όταν στην ίδια τετράδα ο Φουρνιέ αντικαθίσταται από τον Ντόρσεϊ, το Net Rating υποχωρεί στο -36,3. Η διαφορά, δηλαδή, φτάνει τις 42,5 μονάδες ανά 100 κατοχές.
Και σε αυτή την περίπτωση, η μεγαλύτερη απόκλιση εντοπίζεται στην άμυνα. Με τον Φουρνιέ, το Defensive Rating είναι 125,9. Με τον Ντόρσεϊ, ανεβαίνει στο 140,0. Δεν πρόκειται για απόδειξη ότι ο Ντόρσεϊ ευθύνεται προσωπικά για την αμυντική εικόνα. Πρόκειται, όμως, για μια ένδειξη ότι η συγκεκριμένη πεντάδα δεν έχει λειτουργήσει αποτελεσματικά ως σύνολο.
Από το +21 στο -20
Υπάρχει και ένας ακόμη τρόπος να παρουσιαστεί η διαφορά, χωρίς τη χρήση των advanced stats. Στα 38 συνολικά λεπτά που έχουν αγωνιστεί οι δύο συγκεκριμένες πεντάδες με τον Φουρνιέ, ο Ολυμπιακός έχει συνολικό +21 στη διαφορά πόντων.
Αντιθέτως, στα 32 λεπτά των δύο πεντάδων με τον Ντόρσεϊ, η συνολική διαφορά είναι -20. Μιλάμε, δηλαδή, για δύο διαφορετικές εικόνες, παρότι οι τρεις από τους πέντε παίκτες παραμένουν ίδιοι.
Βέβαια, εδώ χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση. Τα νούμερα αυτά αφορούν συγκεκριμένους συνδυασμούς παικτών και όχι το σύνολο των λεπτών του Ντόρσεϊ ή του Φουρνιέ στη διοργάνωση.
Επιπλέον, το δείγμα είναι μικρό. Οι τέσσερις πεντάδες έχουν αγωνιστεί από 13 έως 23 λεπτά η καθεμία, επομένως μερικές καλές ή κακές κατοχές μπορούν να επηρεάσουν δυσανάλογα τους δείκτες.
Το δίλημμα του Μπαρτζώκα είναι πιο σύνθετο από όσο φαίνεται
Η ουσία δεν είναι να αμφισβητηθεί η επιθετική αξία του Ντόρσεϊ. Ο Ολυμπιακός χρειάζεται παίκτες που μπορούν να δημιουργούν προσωπικές φάσεις, να απειλούν από την περιφέρεια και να προσφέρουν λύσεις όταν η αντίπαλη άμυνα περιορίζει τη δημιουργία. Ο Ντόρσεϊ διαθέτει αυτά τα χαρακτηριστικά.
Το ερώτημα είναι εάν η παρουσία του σε συγκεκριμένα σχήματα προσφέρει περισσότερα από όσα ενδεχομένως κοστίζει στην άλλη πλευρά του παρκέ. Είναι διαφορετικό να αξιολογούμε έναν παίκτη με βάση τους πόντους που μπορεί να σημειώσει και διαφορετικό να εξετάζουμε πώς λειτουργεί ολόκληρη η πεντάδα όταν βρίσκεται στο παρκέ.
Ο Μπαρτζώκας καλείται να συνδυάσει την ατομική ποιότητα με την αμυντική συνοχή, την κυκλοφορία της μπάλας και την ισορροπία ανάμεσα στους ρόλους. Και οι πρώτοι αριθμοί δείχνουν ότι αυτό δεν είναι απαραίτητα μια εύκολη εξίσωση.
Είναι, τελικά, καλύτερος ο Ολυμπιακός χωρίς τον Ντόρσεϊ;
Δεν υπάρχουν ακόμη επαρκή στοιχεία για να δοθεί καταφατική απάντηση. Θα ήταν υπερβολικό να καταλήξουμε σε ένα τόσο απόλυτο συμπέρασμα από λίγα λεπτά συμμετοχής συγκεκριμένων πεντάδων, αλλά θα ήταν εξίσου λανθασμένο να αγνοήσουμε όσα καταγράφουν οι αριθμοί.
Ο Ολυμπιακός έχει παρουσιάσει εξαιρετική συνολική λειτουργία σε ορισμένα σχήματα χωρίς τον Ντόρσεϊ, την ώρα που δύο από τους περισσότερο χρησιμοποιημένους συνδυασμούς με εκείνον εμφανίζουν σοβαρά αμυντικά προβλήματα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ντόρσεϊ δεν μπορεί να αποτελέσει σημαντικό κομμάτι της ομάδας. Σημαίνει ότι η αξιοποίησή του χρειάζεται να εξεταστεί μέσα από τις πραγματικές ανάγκες και τις ισορροπίες του συνόλου. Άλλωστε, η επιστροφή ενός ποιοτικού παίκτη δεν αποτελεί από μόνη της εγγύηση βελτίωσης.
Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να έχει ο Ολυμπιακός περισσότερο ταλέντο στο παρκέ. Είναι να παίζει καλύτερο μπάσκετ με αυτό το ταλέντο. Και, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, οι αριθμοί αφήνουν ανοιχτή μια συζήτηση που ίσως πριν από μερικές εβδομάδες να φαινόταν αδιανόητη.
