Ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και σε ορισμένες περιπτώσεις εντυπωσιακά είναι τα on/off δεδομένα του Παναθηναϊκού στη EuroLeague της σεζόν 2025-26, καθώς η εικόνα που προκύπτει δεν συμβαδίζει απαραίτητα με την εντύπωση που άφησαν αρκετοί παίκτες μέσα στη χρονιά.
Το on/off ανά 100 κατοχές επιχειρεί να απαντήσει σε μία πολύ συγκεκριμένη ερώτηση: πόσο καλύτερη ή χειρότερη ήταν η ομάδα όταν ένας παίκτης βρισκόταν στο παρκέ σε σχέση με τα λεπτά που καθόταν στον πάγκο. Δεν πρόκειται για απόλυτη μέτρηση της αξίας ενός παίκτη, αφού επηρεάζεται από συμπαίκτες, αντιπάλους, πεντάδες και κυρίως από το μέγεθος του δείγματος, όμως σε μία ολόκληρη σεζόν μπορεί να αποκαλύψει τάσεις που δύσκολα φαίνονται μέσα από τους παραδοσιακούς μέσους όρους. Και στον περσινό Παναθηναϊκό τα αποτελέσματα προκαλούν αρκετές εκπλήξεις.
Στην κορυφή βρίσκεται ο Βασίλης Τολιόπουλος με το εξωπραγματικό +47,6. Πρόκειται βέβαια για αριθμό που χρειάζεται μεγάλη προσοχή λόγω περιορισμένου χρόνου συμμετοχής, αφού σε μικρό δείγμα το on/off μπορεί να εκτοξευθεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι η ομάδα είχε τόσο καλύτερη εικόνα στα 95 λεπτά του παραμένει αξιοσημείωτο, ειδικά από τη στιγμή που ο Έλληνας γκαρντ δεν βρίσκεται πλέον στο ρόστερ.
Αμέσως μετά έρχεται ο Κώστας Σλούκας με +17,8 και εδώ το εύρημα έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία. Το δείγμα είναι σαφώς πιο αντιπροσωπευτικό και ο αριθμός επιβεβαιώνει πόσο σημαντική παρέμενε η παρουσία του στη λειτουργία της ομάδας. Ο Παναθηναϊκός ήταν αισθητά καλύτερος με τον Σλούκα στο παρκέ, κάτι που συνδέεται τόσο με την οργάνωση όσο και με τη δυνατότητά του να ελέγχει τον ρυθμό και να βάζει τους υπόλοιπους στις σωστές θέσεις.
Οι δύο σέντερ που έφυγαν αλλά είχαν θετικό impact
Από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις βρίσκονται λίγο χαμηλότερα. Ο Ομέρ Γιουρτσέβεν έκλεισε τη σεζόν με +6,8 και ο Ρισόν Χολμς με +5,5, παρότι αμφότεροι αποχώρησαν από το ρόστερ κατά τη διάρκεια της χρονιάς.
Οι αριθμοί δεν σημαίνουν ότι η απόφαση αποδέσμευσής τους ήταν απαραίτητα λανθασμένη. Δείχνουν όμως ότι στα λεπτά που χρησιμοποιήθηκαν ο Παναθηναϊκός είχε συνολικά θετικό αποτέλεσμα σε σχέση με τα διαστήματα που βρίσκονταν εκτός παρκέ.
Ο Γιουρτσέβεν ειδικά παρουσιάζει ενδιαφέρον, καθώς αρκετές φορές η συζήτηση γύρω από την παρουσία του επικεντρώθηκε στις αμυντικές αδυναμίες και στη δυσκολία του απέναντι σε συγκεκριμένα matchups. Παρ’ όλα αυτά, το +6,8 δείχνει ότι οι πεντάδες στις οποίες συμμετείχε λειτουργούσαν αποτελεσματικά συνολικά.
Ανάλογη είναι η περίπτωση του Χολμς. Το +5,5 δεν αποτελεί εντυπωσιακό αριθμό, αλλά είναι σαφώς θετικός και έρχεται σε αντίθεση με την τελική κατάληξη της συνεργασίας του με την ομάδα.
Ναν και Ρογκαβόπουλος στους θετικούς
Ο Κέντρικ Ναν ολοκλήρωσε τη χρονιά με +5,1, επιβεβαιώνοντας ότι η τεράστια επιθετική του παραγωγή είχε πραγματική αντανάκλαση και στη συνολική αποτελεσματικότητα της ομάδας.
Ο Νίκος Ρογκαβόπουλος βρίσκεται ακόμη ψηλότερα με +5,9, ένας ιδιαίτερα ενθαρρυντικός αριθμός για έναν παίκτη που δεν είχε τον ίδιο όγκο κατοχών με τα μεγάλα ονόματα του ρόστερ.
Ο Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις βρίσκεται επίσης στο θετικό πρόσημο με +3,1, ο Ματίας Λεσόρ στο +1,9 και ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ στο +0,8. Πρόκειται ουσιαστικά για παίκτες των οποίων η παρουσία είχε θετική ή σχεδόν ουδέτερη επίδραση στο συνολικό αποτέλεσμα.
Η μεγάλη έκπληξη με τον Φαρίντ
Στην άλλη πλευρά βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον εύρημα ολόκληρης της λίστας. Ο Κένεθ Φαρίντ, ένας από τους σέντερ που άκουσε αρκετά θετικά σχόλια για την ενέργεια, την αθλητικότητα και τη διάθεσή του, είχε -17,4 on/off, το χειρότερο αποτέλεσμα μεταξύ των παικτών που πήραν ουσιαστικό χρόνο συμμετοχής.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Φαρίντ ήταν ο χειρότερος παίκτης του Παναθηναϊκού. Σημαίνει όμως ότι η ομάδα ήταν σημαντικά χειρότερη στα λεπτά του σε σχέση με εκείνα στα οποία δεν βρισκόταν στο παρκέ. Και εδώ φαίνεται η διαφορά ανάμεσα στην οπτική εντύπωση και στην πραγματική επίδραση μιας πεντάδας.
Ένας παίκτης μπορεί να πάρει επιθετικά ριμπάουντ, να καρφώσει, να βουτήξει για μία μπάλα και να δημιουργήσει την αίσθηση ότι αλλάζει την ενέργεια ενός αγώνα. Αν όμως ταυτόχρονα η spacing λειτουργία της ομάδας επιβαρύνεται, η άμυνα στις αλλαγές αντιμετωπίζει προβλήματα ή οι αντίπαλοι βρίσκουν πιο εύκολες εκτελέσεις, το συνολικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι αρνητικό.
Το -17,4 του Φαρίντ δείχνει ακριβώς ότι η συνολική εξίσωση δεν ήταν τόσο θετική όσο μπορεί να έδειχνε με γυμνό μάτι.
Αρνητικοί Σορτς, Γκραντ και Μήτογλου
Ο Τι Τζέι Σορτς έκλεισε τη σεζόν στο -3,0, ενώ ο Τζέριαν Γκραντ βρέθηκε στο -3,5. Πρόκειται για δύο αριθμούς που προκαλούν ενδιαφέρον, κυρίως επειδή και οι δύο είχαν σημαντικούς ρόλους.
Στην περίπτωση του Σορτς, το στοιχείο ενδεχομένως συνδέεται και με το fit δίπλα στους υπόλοιπους χειριστές. Η ατομική ποιότητα δεν αμφισβητείται, αλλά το on/off δείχνει ότι οι πεντάδες του δεν έδωσαν στον Παναθηναϊκό το πλεονέκτημα που θα μπορούσε να περιμένει κάποιος από την ποιότητά του.
Αρνητικός ήταν και ο Μάριους Γκριγκόνις με -5,4, ενώ ο Ντίνος Μήτογλου βρέθηκε ακόμη χαμηλότερα στο -8,7. Ειδικά ο τελευταίος είχε μία δύσκολη χρονιά, με τον αριθμό να δείχνει ότι η ομάδα έχανε αισθητά σε αποτελεσματικότητα στα λεπτά του.
Ο Τζέντι Όσμαν ήταν ουσιαστικά ουδέτερος στο -1,0, ένας αριθμός που δείχνει ότι η παρουσία ή η απουσία του δεν άλλαζε δραματικά τη συνολική ισορροπία της ομάδας.
Τα ακραία νούμερα που δεν πρέπει να διαβαστούν κυριολεκτικά
Στο τέλος της λίστας βρίσκονται ο Αλέξανδρος Σαμοντούροβ με -76 και ο Παναγιώτης Καλαϊτζάκης με -84,5.
Αυτοί οι αριθμοί δεν πρέπει να ερμηνευθούν ως ένδειξη πραγματικής ατομικής αξίας. Όπως ακριβώς το +47,6 του Τολιόπουλου δεν σημαίνει ότι ήταν μακράν ο καλύτερος παίκτης του Παναθηναϊκού, έτσι και το -84,5 δεν σημαίνει ότι ο Καλαϊτζάκης ήταν καταστροφικός σε τέτοιο βαθμό.
Σε πολύ περιορισμένα λεπτά, μία ή δύο κακές πεντάδες μπορούν να αλλοιώσουν πλήρως το on/off. Γι’ αυτό και όσο μειώνεται το δείγμα, τόσο περισσότερο πρέπει να αντιμετωπίζονται οι συγκεκριμένοι αριθμοί ως πληροφορία και όχι ως συμπέρασμα.
Τι πραγματικά μας λένε τα στοιχεία
Η μεγαλύτερη αξία των συγκεκριμένων αριθμών δεν βρίσκεται στο να δημιουργήσουν μία κατάταξη από τον «καλύτερο» στον «χειρότερο». Βρίσκεται στις αντιθέσεις.
Ο Τολιόπουλος έφυγε έχοντας το μεγαλύτερο θετικό on/off. Οι Γιουρτσέβεν και Χολμς επίσης αποχώρησαν, παρότι η ομάδα είχε θετικό αποτέλεσμα στα λεπτά τους. Ο Φαρίντ, αντίθετα, άφησε σε αρκετούς θετικές εντυπώσεις μέσα από την ενέργεια και το εντυπωσιακό παιχνίδι του ειδικά στο ξεκίνημά του, αλλά είχε το χειρότερο on/off μεταξύ των παικτών του βασικού rotation.
Ο Σλούκας επιβεβαιώνει μέσα από το +17,8 ότι η πραγματική επιρροή του στο παιχνίδι παρέμενε τεράστια, ενώ Ναν και Ρογκαβόπουλος βρίσκονται επίσης ξεκάθαρα στη θετική πλευρά.
Το σημαντικότερο συμπέρασμα είναι ίσως ότι στο μπάσκετ η ατομική εικόνα και η συνολική επίδραση στην ομάδα δεν είναι πάντα το ίδιο πράγμα.
Κάποιος μπορεί να έχει λιγότερους πόντους και να κάνει την ομάδα αισθητά καλύτερη. Κάποιος άλλος μπορεί να δημιουργεί πολύ περισσότερα highlights και ταυτόχρονα η πεντάδα του να χάνει έδαφος. Και ακριβώς γι’ αυτό τα on/off δεδομένα δεν δίνουν όλες τις απαντήσεις, αλλά συχνά θέτουν τις πιο ενδιαφέρουσες ερωτήσεις.
| Παίκτης | On/Off ανά 100 κατοχές |
|---|---|
| Βασίλης Τολιόπουλος | +47,6 |
| Κώστας Σλούκας | +17,8 |
| Ομέρ Γιουρτσέβεν | +6,8 |
| Νίκος Ρογκαβόπουλος | +5,9 |
| Ρισόν Χολμς | +5,5 |
| Κέντρικ Ναν | +5,1 |
| Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις | +3,1 |
| Ματίας Λεσόρ | +1,9 |
| Χουάντσο Ερνανγκόμεθ | +0,8 |
| Τζέντι Όσμαν | -1,0 |
| Τι Τζέι Σορτς | -3,0 |
| Τζέριαν Γκραντ | -3,5 |
| Μάριους Γκριγκόνις | -5,4 |
| Ντίνος Μήτογλου | -8,7 |
| Κένεθ Φαρίντ | -17,4 |
| Αλέξανδρος Σαμοντούροβ | -76,0 |
| Παναγιώτης Καλαϊτζάκης | -84,5 |