Αν θέλει κανείς να δει καθαρά τι είναι ο φετινός Ολυμπιακός σε σχέση με τις προηγούμενες εκδοχές που έφτασαν στο Final Four, αλλά δεν κατακτήσουν την EuroLeague, πρέπει να αφήσει για λίγο τη γενικότερη αίσθηση που δημιουργείται βλέποντας την ομάδα στο παρκέ, και να πάει στους αριθμούς.
Και οι αριθμοί λένε κάτι πολύ συγκεκριμένο: Ο Ολυμπιακός του 2026 είναι η πιο επιθετικά ισχυρή, η πιο παραγωγική και η πιο πολυδιάστατη εκδοχή της τετραετίας, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι η πιο σκληρή και αξιόπιστη αμυντικά.
Η επίθεση και το μεγάλο «μυστικό»
Το πρώτο στοιχείο που… βγάζει μάτι στη σύγκριση με τις ομάδες των προηγούμενων ετών είναι η παραγωγή. Ο φετινός Ολυμπιακός σκοράρει 90,6 πόντους ανά αγώνα, επίδοση που τον τοποθετεί στην 1η θέση της EuroLeague. Το 2025 είχε 86 πόντους και ήταν 4ος, το 2023 είχε 82,8 και ήταν 7ος, ενώ το 2024 είχε πέσει στους 78,8 και ήταν 13ος. Η διαφορά δεν είναι μικρή.
Ακόμα πιο ηχηρό είναι το offensive rating. Ο Ολυμπιακός του 2026 έχει 123,4 πόντους ανά 100 κατοχές, ξανά 1ος στη διοργάνωση. Το 2025 ήταν στις 120,3 μονάδες και 3ος, το 2023 στις 119,2 και 2ος, ενώ το 2024 (όταν ο Βεζένκοβ ήταν στους Σακραμέντο Κινγκς) βρισκόταν στις 114,9 και στην 9η θέση. Δηλαδή, η φετινή ομάδα δεν είναι απλώς καλή επιθετικά. Είναι η καλύτερη από όλες τις προηγούμενες εκδοχές του Μπαρτζώκα που πήγαν μέχρι το τέλος.
Αυτό όμως έχει σημασία να διαβαστεί σωστά. Δεν είναι μόνο ότι βάζει περισσότερους πόντους. Είναι ότι βάζει περισσότερους πόντους χωρίς να έχει χάσει την ταυτότητά της ως ομάδα δημιουργίας. Ο Ολυμπιακός φέτος έχει 21,4 ασίστ, είναι 1ος στην EuroLeague και στο AST% με 68,9%. Το 2025 είχε 21 ασίστ και 70,5% AST%, πάλι 1ος, το 2023 είχε 21 ασίστ και 71,1% AST%, επίσης 1ος, ενώ το 2024 είχε 19 ασίστ και 67,1% AST%. Άρα η δημιουργική του βάση παραμένει εκεί.
Αξίζει να σταθεί κανείς και στο eFG%. Ο φετινός Ολυμπιακός έχει 56,7%, που είναι πολύ καλό, αλλά όχι το κορυφαίο της τετραετίας. Το 2023 ήταν στο 58% και 1ος στη διοργάνωση, το 2025 στο 56,3%, το 2024 στο 55,7%. Δηλαδή η πιο «καθαρή» shot-making ομάδα ήταν εκείνη του 2023. Ο φετινός όμως συνδυάζει πολύ καλό eFG με πολύ περισσότερους πόντους και πολύ υψηλότερο ORTG. Με άλλα λόγια, η επίθεση του 2026 δεν ζει μόνο από το πόσο καλά εκτελεί το πρώτο σουτ. Ζει από το συνολικό της πακέτο.
Εδώ μπαίνει και το μεγάλο «μυστικό» της φετινής έκδοσης, που είναι το επιθετικό ριμπάουντ. Ο Ολυμπιακός του 2026 μαζεύει 12,4 επιθετικά ριμπάουντ ανά ματς και έχει 36,8% OREB%, που είναι η 2η καλύτερη επίδοση της διοργάνωσης. Το 2025 είχε 10,7 επιθετικά ριμπάουντ και 32%, το 2024 9,7 και 30,3%, το 2023 9,5 και 30,7%. Εδώ υπάρχει σαφές άλμα που αλλάζει το προφίλ της ομάδας. Οι προηγούμενες «εκδόσεις» του Ολυμπιακού ζούσαν περισσότερο από την ποιότητα της πρώτης κατοχής. Ο φετινός παίρνει και πολύ περισσότερες δεύτερες.
Μέχρι εδώ, η εικόνα είναι σχεδόν θριαμβευτική. Ο Ολυμπιακός του 2026 είναι ο πιο παραγωγικός, ο πιο πλήρης και ο πιο δύσκολος να περιοριστεί επιθετικά από όλους. Εκεί όμως που αλλάζει η κουβέντα είναι στην άμυνα.
Δεν πλησιάζει την άμυνα του 2023
Ο φετινός Ολυμπιακός δέχεται 84,1 πόντους ανά αγώνα και έχει opponent ORTG 114,9. Και στις δύο κατηγορίες είναι 15ος. Για να φανεί η απόσταση από τις προηγούμενες ομάδες, αρκεί η σύγκριση. Το 2023 δεχόταν 75,2 πόντους και είχε 108,1 opponent ORTG, 18ος και στις δύο κατηγορίες, άρα σαφώς καλύτερη άμυνα. Το 2024 ήταν στους 75 πόντους και 109,5 ORTG, πάλι 18ος. Το 2025 ανέβηκε στους 81,5 πόντους και 114,4 ORTG, 15ος και 14ος αντίστοιχα. Αυτό σημαίνει ότι αμυντικά ο φετινός Ολυμπιακός είναι περίπου στο επίπεδο του 2025, αλλά αισθητά πίσω από το 2023 και το 2024.
Στο opponent eFG% έχει 54,8%, που είναι 12ος. Το 2025 ήταν χειρότερος με 55,3% και 7ος, αλλά το 2023 ήταν στο 53% και το 2024 στο 52,7%. Άρα ναι, υπάρχει μια μικρή βελτίωση σε σχέση με πέρσι, όμως απέχει από τις δύο προηγούμενες πιο δυνατές αμυντικές εκδοχές. Ο αντίπαλος βρίσκει καλύτερη ποιότητα σουτ απέναντί του, από ό,τι έβρισκε απέναντι στον Ολυμπιακό του 2023 και του 2024.
Υπάρχει, όμως, ένα ενδιαφέρον εύρημα. Ο φετινός Ολυμπιακός δέχεται 18,7 ασίστ και 61,4% AST% από τον αντίπαλο. Το 2025 δεχόταν 19,5 ασίστ και 64,9%, το 2024 17,2 και 63%, το 2023 16,8 και 63%. Αυτό σημαίνει ότι φέτος κόβει καλύτερα τη δημιουργική ροή του αντιπάλου απ’ ό,τι πέρυσι, και μάλιστα έχει το καλύτερο opponent AST% της τετραετίας. Δηλαδή διαταράσσει το passing game του άλλου πιο αποτελεσματικά. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό δεν μεταφράζεται σε καλύτερη συνολική άμυνα. Ο αντίπαλος πασάρει λιγότερο καλά, αλλά συνεχίζει να σκοράρει πολύ.
Η εξήγηση μάλλον βρίσκεται στο ότι ο Ολυμπιακός δεν πιέζει τόσο πολύ ώστε να παράγει λάθη όπως παλιότερα. Το 2026 ο αντίπαλος κάνει 12,4 λάθη με 17% TOV%. Το 2025 έκανε 12,8 και 18%, το 2024 12,6 και 18,4%, το 2023 13,5 και 19,3%. Άρα η πτώση είναι ξεκάθαρη. Ο Ολυμπιακός του 2023 ειδικά ήταν πολύ πιο disruptive αμυντικά. Έπαιρνε περισσότερα λάθη, έσπαγε περισσότερο τη ροή του αντιπάλου και έβγαζε περισσότερες εύκολες κατοχές από την άμυνά του. Ο φετινός το κάνει λιγότερο.
Στο αμυντικό ριμπάουντ, είναι καλός, αλλά όχι κυρίαρχος. Ο φετινός Ολυμπιακός έχει 24,4 αμυντικά ριμπάουντ και 69% DREB%. Το 2023 είχε 24,1 και 71,8%, το 2024 23,5 και 70%, το 2025 22,6 και 68,8%. Άρα είναι βελτιωμένος σε όγκο σε σχέση με πέρσι, αλλά όχι τόσο αποτελεσματικός όσο το 2023 και το 2024. Το opponent OREB% του είναι 31%, έναντι 28,2% το 2023 και 30% το 2024. Δηλαδή δεν κλείνει τόσο αποτελεσματικά τις κατοχές όσο οι πιο «ατσάλινες» προηγούμενες εκδοχές.
Η επιβίωση στην κακή βραδιά και οι καθοριστικές τελευταίες κατοχές
Ο Ολυμπιακός του 2023 ήταν πιο πλήρης αμφίπλευρα και πιο ελεγκτικός αμυντικά. Εκείνος του 2024 ήταν πολύ πιο περιορισμένος επιθετικά μετά την αποχώρηση των Βεζένκοβ και Σλούκα, αλλά ξανά σκληρός στην άμυνα. Εκείνος του 2025 ήταν μια πιο ισορροπημένη εκδοχή, χωρίς το αμυντικό peak του 2023, αλλά με καλύτερη διαχείριση της μπάλας. Ο Ολυμπιακός του 2026 είναι η καλύτερη επιθετική εκδοχή: 1ος σε πόντους, 1ος σε ORTG, 1ος σε ασίστ, 1ος σε AST%, 2ος σε OREB%, με 36,8% επιθετικό ριμπάουντ. Αλλά στην άμυνα είναι 15ος σε πόντους που δέχεται και 15ος σε opponent ORTG.
Αυτό ακριβώς τον κάνει τόσο ελκυστικό, αλλά και τόσο δύσκολο να προβλεφθεί. Από τη μία, έχει περισσότερους τρόπους να επιβιώσει σε κακό βράδυ. Μπορεί να βάλει πόντους από δημιουργία, από ταλέντο, από δεύτερες κατοχές, από τον πλούτο του ρόστερ του. Από την άλλη, σε ένα Final Four που κρίνονται όλα στα 4-5 τελευταία λεπτά, δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορέσει να επιβάλει την ίδια αμυντική «ασφυξία» που είχαν οι προηγούμενες ομάδες του Μπαρτζώκα.
Εκεί βρίσκεται όλη η ουσία της φετινής του ταυτότητας. Ο Ολυμπιακός του 2026 είναι η πιο επιθετικά «γεμάτη» εκδοχή. Δεν είναι η ομάδα που πρώτα θα σε πνίξει και μετά θα σε νικήσει. Είναι η ομάδα που μπορεί να σε καταπιεί επιθετικά, αλλά πρέπει να αποδείξει ότι όταν το ματς πάει στη δύναμη και στις τελευταίες κρίσιμες κατοχές, έχει και το αμυντικό μέταλλο για να μην επαναληφθεί η ιστορία των προηγούμενων Final Four.
