Πίτερς ή Μπλόσομγκεϊμ; Το πραγματικό δίλημμα του Ολυμπιακού δίπλα στον Βεζένκοβ

Η έντονη φημολογία που συνδέει τον Τζαρόν Μπλόσομγκεϊμ με τον Ολυμπιακό δεν μπορεί να διαβαστεί αποκομμένη από την παρουσία του Άλεκ Πίτερς στο φετινό ρόστερ και το γεγονός ότι το συμβόλαιό του ολοκληρώνεται το καλοκαίρι χωρίς –μέχρι στιγμής– να έχει προκύψει συζήτηση ανανέωσης.

Αν πράγματι οι «ερυθρόλευκοι» κινούνται για τον Αμερικανό φόργουορντ της Μονακό, τότε δεν μιλάμε απλώς για προσθήκη, αλλά για πιθανή αλλαγή αγωνιστικής κατεύθυνσης στη θέση «4», ειδικά σε σχέση με το πώς πλαισιώνεται ο Σάσα Βεζένκοβ.

Δύο τελείως διαφορετικοί παίκτες

Ας ξεκινήσουμε από τα νούμερα, στην ίδια διοργάνωση και στο ίδιο πλαίσιο ανάλυσης, ανά 100 κατοχές στην EuroLeague. Ο Πίτερς παράγει 26,9 πόντους με 66,7% true shooting και 62,6% eFG. Σουτάρει 42,2% στο τρίποντο, 62,2% στο δίποντο και 88,3% στις βολές. Πρόκειται για elite επιθετική αποτελεσματικότητα για πάουερ φόργουορντ. Το usage του βρίσκεται στο 20,6%, δηλαδή συμμετέχει ενεργά στην παραγωγή, χωρίς να «καίει» υπερβολικά επιθέσεις. Δημιουργεί 3,5 ασίστ ανά 100 κατοχές, αλλά έχει και 3,9 λάθη, κάτι που δείχνει ότι όταν πιεστεί με μπάλα στα χέρια δεν είναι primary creator. Στα ριμπάουντ δίνει 9,6 (τα 1,8 επιθετικά), ενώ αμυντικά δεν προσφέρει rim protection (0 μπλοκ), αλλά έχει καλή δραστηριότητα στα passing lanes με 2,3 κλεψίματα. Το ομαδικό του αποτύπωμα είναι ORTG 118,9, DRTG 114,8 και NETRTG +4,1.

Ο Μπλόσομγκεϊμ, στην ίδια διοργάνωση, εμφανίζει 19,8 πόντους ανά 100 κατοχές με 57,8% true shooting και 56,8% eFG. Σουτάρει 36,2% στο τρίποντο και 58,1% στο δίποντο, με 63,7% στις βολές. Δεν έχει την εκτελεστική ικανότητα του Πίτερς, ούτε βοηθά το ίδιο στο spacing. Το usage του είναι χαμηλότερο (16,3%), στοιχείο που δείχνει παίκτη πιο συμπληρωματικό παρά κεντρικό στην επίθεση. Δημιουργεί 1,6 ασίστ με 1,5 λάθη, άρα δεν είναι playmaker, αλλά ούτε και high-risk χειριστής. Εκεί που διαφοροποιείται είναι στο ριμπάουντ: 10,6 συνολικά, με 3,9 επιθετικά, δηλαδή σχεδόν διπλάσια παρουσία στο offensive glass σε σχέση με τον Πίτερς. Αμυντικά καταγράφει 0,8 κλεψίματα και 0,1 μπλοκ, αλλά το σημαντικότερο είναι το DRTG 115 και το NETRTG +2,7 σε ένα διαφορετικό, σαφώς λιγότερο σταθερό περιβάλλον ομάδας.

Στατιστικά, λοιπόν, η εικόνα είναι καθαρή: ο Πίτερς είναι σαφώς ανώτερος επιθετικά. Είναι stretch-4 υψηλής ακρίβειας, με elite shooting profile και ικανότητα να διατηρεί spacing σε υψηλό επίπεδο. Ο Μπλόσομγκεϊμ είναι πιο «γήινος» scorer, λιγότερο αποδοτικός, αλλά με μεγαλύτερη φυσική παρουσία και ένταση στο ριμπάουντ.

Το κρίσιμο, όμως, δεν είναι ποιος είναι καλύτερος παίκτης σε απόλυτο επίπεδο. Είναι ποιος ταιριάζει περισσότερο δίπλα στον Βεζένκοβ και ποια φιλοσοφία θέλει να υπηρετήσει ο Ολυμπιακός την επόμενη σεζόν.

Πίτερς, ο «Καθρέφτης» του Σάσα

Ο Πίτερς, ως αναπληρωματικός του Βεζένκοβ, λειτουργεί ως «καθρέφτης» του. Διατηρεί την ίδια επιθετική λογική: spacing, off-ball κίνηση, γρήγορη εκτέλεση, τιμωρία σε close out. Αν ο Βεζένκοβ βγει από το παρκέ, η επιθετική δομή παραμένει σχεδόν αμετάβλητη. Αν παίξουν μαζί, το γήπεδο ανοίγει στο μέγιστο, αλλά δεν υπάρχει η απαιτούμενη αμυντική σκληράδα.

Ο Μπλόσομγκεϊμ, αντίθετα, δεν «αντιγράφει» τον Βεζένκοβ. Τον συμπληρώνει. Δεν χρειάζεται την μπάλα για να είναι χρήσιμος, δεν απαιτεί plays σχεδιασμένα γι’ αυτόν και προσφέρει δεύτερες κατοχές μέσα από το επιθετικό ριμπάουντ. Με εκείνον στο «4», ο Ολυμπιακός μπορεί να παίξει πιο physical, να αντέξει σε αλλαγές, να καλύψει καλύτερα το αμυντικό transition. Δίπλα στον Βεζένκοβ, θα έδινε ισορροπία.

Από την άλλη, όμως, αν ο Βεζένκοβ χρειάζεται ανάσες, ο Πίτερς μπορεί να κρατήσει την επιθετική παραγωγή σχεδόν στο ίδιο επίπεδο. Άρα, αν η λογική είναι «συνέχεια χωρίς αλλοίωση», ο Πίτερς είναι πιο φυσική επιλογή. Αν η λογική είναι «αλλαγή ισορροπίας και μεγαλύτερη αμυντική ασφάλεια», τότε ο Μπλόσομγκεϊμ δίνει κάτι διαφορετικό.

Το ερώτημα, τελικά, δεν είναι αν ο Μπλόσομγκεϊμ είναι καλύτερος από τον Πίτερς. Είναι αν ο Ολυμπιακός θέλει δεύτερο stretch-4 πίσω από τον Βεζένκοβ ή αν θέλει ένα πιο σκληρό, πιο αθλητικό, πιο ριμπάουντερ πάουερ φόργουορντ. Αν η απάντηση είναι το δεύτερο, τότε η φημολογία δεν είναι τυχαία. Αν η απάντηση είναι η διατήρηση της ίδιας επιθετικής ταυτότητας, τότε ο Πίτερς παραμένει πιο «λογική» επιλογή.