Η παρουσία του Γιαν Μοντέρο στον φετινό Ολυμπιακό δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα σύγκριση με την τελευταία σεζόν του Κώστα Σλούκα στον Πειραιά.
Όχι επειδή πρόκειται για δύο ίδιους παίκτες, αφού τα χαρακτηριστικά και ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζουν το παιχνίδι διαφέρουν, αλλά επειδή ο Γιώργος Μπαρτζώκας μπορεί να έχει ξανά στα χέρια του κάτι που διέθετε σε πολύ υψηλό επίπεδο το 2022-23. Δηλαδή έναν γκαρντ ικανό να αναλάβει μια πεντάδα, να έχει την μπάλα στα χέρια του και να δημιουργεί πόντους τόσο για τον εαυτό του όσο και για τους συμπαίκτες του.
Οι αριθμοί των δύο παικτών ανά 100 κατοχές παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και δείχνουν ότι η σύγκριση μπορεί να έχει βάση ως προς τον ρόλο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο Μοντέρο αποτελεί τον «νέο Σλούκα». Στην τελευταία του χρονιά στον Ολυμπιακό, ο Έλληνας γκαρντ παρήγαγε 27,4 πόντους και 13,9 ασίστ ανά 100 κατοχές, ενώ ο περσινός Μοντέρο έφτασε στους 33,4 πόντους και τις 11,2 ασίστ αντίστοιχα.
Περισσότερος δημιουργός ο Σλούκας, περισσότερο σκόρερ ο Μοντέρο
Η πρώτη μεγάλη διαφορά εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο οι δύο γκαρντ αξιοποιούν τις κατοχές τους. Το AST% του Σλούκα βρισκόταν στο εντυπωσιακό 42,2%, έναντι 34,8% του Μοντέρο, ενώ από την άλλη πλευρά ο Δομινικανός είχε σαφώς μεγαλύτερο usage, στο 27,9% έναντι 22,2% του τότε παίκτη του Ολυμπιακού.
Πρακτικά, ο Σλούκας λειτουργούσε περισσότερο ως ο παίκτης που θα έπαιρνε την μπάλα και θα οργάνωνε ολόκληρη την επίθεση, διαβάζοντας το pick and roll και αναζητώντας πρώτα το πλεονέκτημα που θα δημιουργούσε για την ομάδα. Ο Μοντέρο διαθέτει επίσης πολύ υψηλό επίπεδο δημιουργίας, όμως έχει μεγαλύτερη φυσική τάση προς το προσωπικό σκορ και μπορεί πολύ πιο εύκολα να μετατραπεί από οργανωτής σε εκτελεστή μέσα στην ίδια κατοχή.
Αυτό αποτυπώνεται και στους 33,4 πόντους ανά 100 κατοχές του Μοντέρο έναντι 27,4 του Σλούκα. Δεν σημαίνει ότι ο ένας είναι καλύτερος επιθετικός παίκτης από τον άλλο, αλλά δείχνει πόσο διαφορετικά προσεγγίζουν τον ίδιο βασικό ρόλο ενός γκαρντ που θέλει και χρειάζεται την μπάλα για να επηρεάσει ουσιαστικά το παιχνίδι.
Αυτό που είχε ο Ολυμπιακός το 2022-23
Ο Ολυμπιακός της σεζόν 2022-23 είχε τη δυνατότητα να αποσύρει τον βασικό του χειριστή χωρίς να στερηθεί έναν γκαρντ υψηλού επιπέδου που μπορούσε να αναλάβει την επίθεση. Όταν ο Σλούκας ερχόταν από τον πάγκο, δεν έμπαινε απλώς για να δώσει ανάσες ή για να εκτελέσει συγκεκριμένες εντολές, αλλά μπορούσε να γίνει ο παίκτης γύρω από τον οποίο θα λειτουργούσε η δεύτερη πεντάδα.
Αυτό είναι το κομμάτι του παιχνιδιού του Μοντέρο που μπορεί να θυμίσει περισσότερο τον τελευταίο Σλούκα του Ολυμπιακού. Ο 23χρονος γκαρντ δεν εξαρτάται από κάποιον άλλο δημιουργό για να γίνει απειλητικός, καθώς μπορεί να πάρει το pick and roll, να δημιουργήσει το πρώτο ρήγμα, να επιτεθεί μέχρι το καλάθι ή να διαβάσει την αντίδραση της άμυνας και να βρει τον ελεύθερο συμπαίκτη.
Το 27,9% usage της περασμένης σεζόν δείχνει άλλωστε ότι είναι ήδη συνηθισμένος να διαχειρίζεται μεγάλο κομμάτι της επίθεσης. Η μετάβαση από τη Βαλένθια στον Ολυμπιακό προφανώς αλλάζει τις απαιτήσεις και το πλαίσιο, καθώς πλέον θα βρίσκεται δίπλα σε πολύ περισσότερους παίκτες που χρειάζονται κατοχές, αλλά το σημαντικό για τον Μπαρτζώκα είναι ότι διαθέτει έναν γκαρντ που έχει μάθει να παίρνει αποφάσεις με την μπάλα στα χέρια.
Δεν είναι «Σλούκας 2.0»
Η σύγκριση, πάντως, θα ήταν λανθασμένη εάν οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι ο Ολυμπιακός απέκτησε μια νεότερη εκδοχή του Σλούκα. Ο τελευταίος ήταν περισσότερο ένας κλασικός δημιουργός μέσα από το pick and roll, με σπουδαία ικανότητα στον έλεγχο του ρυθμού και στην ανάγνωση της άμυνας, ενώ ο Μοντέρο είναι πιο εκρηκτικός, περισσότερο επιθετικός προς το καλάθι και ψάχνει συχνότερα το προσωπικό του σκορ.
Ακόμη και η αποτελεσματικότητα δείχνει μια ενδιαφέρουσα διαφοροποίηση. Ο Σλούκας είχε 60% true shooting το 2022-23, ενώ ο Μοντέρο βρέθηκε πέρυσι στο 56,4%, παρά το γεγονός ότι παρήγαγε αισθητά περισσότερους πόντους ανά 100 κατοχές. Ο Δομινικανός αναλάμβανε μεγαλύτερο επιθετικό φορτίο και περισσότερες προσπάθειες, ενώ ο Σλούκας συνδύαζε τη δημιουργία με μεγαλύτερη συνολική αποτελεσματικότητα.
Από την άλλη πλευρά, ο Μοντέρο είχε μόλις 3,2 λάθη ανά 100 κατοχές και TOV% 9,7%, όταν ο Σλούκας βρισκόταν στα 5,2 λάθη και στο 12,5% αντίστοιχα. Οι συγκεκριμένοι αριθμοί χρειάζονται φυσικά το κατάλληλο πλαίσιο, αφού ο Σλούκας δημιουργούσε πολύ περισσότερες τελικές προσπάθειες για τους συμπαίκτες του, όπως αποδεικνύει και το σαφώς υψηλότερο AST%, επομένως δεν μπορούν να διαβαστούν απομονωμένα.
Ένα διαφορετικό στοιχείο που φέρνει ο Μοντέρο
Υπάρχει παράλληλα ένα κομμάτι στο οποίο ο Μοντέρο εμφανίζεται πολύ πιο δραστήριος και αφορά τις κατοχές που μπορεί να δημιουργήσει χωρίς να έχει την μπάλα στα χέρια του. Την περασμένη σεζόν είχε 7 ριμπάουντ και 2,5 κλεψίματα ανά 100 κατοχές, έναντι 5,2 ριμπάουντ και μόλις 0,8 κλεψιμάτων του Σλούκα το 2022-23.
Αυτό από μόνο του δεν αρκεί για να χαρακτηριστεί καλύτερος αμυντικός, δείχνει όμως έναν γκαρντ με ενεργά χέρια, ένστικτο στο κλέψιμο και μεγαλύτερη δυνατότητα να δημιουργήσει καταστάσεις στο ανοικτό γήπεδο. Για έναν Ολυμπιακό που διαθέτει αθλητικότητα και μπορεί να βρει εύκολους πόντους όταν ανεβάζει την πίεσή του στην άμυνα, αυτό είναι ένα επιπλέον χαρακτηριστικό που μπορεί να αξιοποιηθεί.
Η παρουσία του Μίλερ-ΜακΙντάιρ αλλάζει τα δεδομένα
Υπάρχει βέβαια μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο εποχές. Ο Μοντέρο δεν χρειάζεται να αναλάβει μόνος του ολόκληρο τον δημιουργικό ρόλο που είχε ο Σλούκας, καθώς ο Ολυμπιακός έχει προσθέσει στην περιφέρειά του και τον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, έναν γκαρντ διαφορετικών χαρακτηριστικών που μπορεί επίσης να οργανώσει, να δημιουργήσει και να αναλάβει δύσκολες αμυντικές αποστολές.
Αυτό μπορεί τελικά να απελευθερώσει περισσότερο τον Μοντέρο, αφού ο Μπαρτζώκας δεν χρειάζεται να του ζητήσει να μετατραπεί σε έναν καθαρό οργανωτή που θα σκέφτεται πρώτα τη δημιουργία και μετά το σκορ. Αντίθετα, μπορεί να χρησιμοποιήσει δίπλα του έναν δεύτερο χειριστή και να επιτρέψει στον Δομινικανό να αξιοποιήσει περισσότερο το στοιχείο που τον έκανε να ξεχωρίσει στη Βαλένθια, δηλαδή την ικανότητά του να δημιουργεί διαρκώς προβλήματα στην άμυνα είτε σκοράροντας είτε αναγκάζοντάς την να προσαρμοστεί πάνω του.
Ο Μπαρτζώκας μπορεί να βρήκε ξανά τον ρόλο
Ο Ολυμπιακός δεν απέκτησε έναν παίκτη με τα ίδια αγωνιστικά χαρακτηριστικά με τον Έλληνα γκαρντ, αλλά μπορεί να απέκτησε ξανά έναν μπασκετμπολίστα που του επιτρέπει να έχει έναν δεύτερο πραγματικό πόλο δημιουργίας, ο οποίος δεν θα μπαίνει απλώς στο παρκέ για να συνεχίσει όσα έκανε η πρώτη πεντάδα, αλλά θα μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο επιτίθεται η ομάδα.
Ο Σλούκας το έκανε το 2022-23 κυρίως μέσα από τον έλεγχο του pick and roll και την εξαιρετική δημιουργία του, ενώ ο Μοντέρο μπορεί να υπηρετήσει έναν αντίστοιχο ρόλο με περισσότερο προσωπικό σκορ, ταχύτητα και επιθετικότητα. Τρία χρόνια μετά την τελευταία σεζόν του Σλούκα στον Πειραιά, λοιπόν, ο Μπαρτζώκας μπορεί να έχει ξανά τη δυνατότητα να γυρίζει στον πάγκο και να βάζει στο παιχνίδι έναν γκαρντ που δεν θα έρχεται απλώς για να ξεκουράσει κάποιον άλλο, αλλά για να πάρει την μπάλα και να γίνει ο ίδιος το κέντρο της επίθεσης.
