Η εικόνα του Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ στα δύο φιλικά του Ολυμπιακού στην Κρήτη δεν ήταν αυτή που θα περίμεναν αρκετοί από μια από τις σημαντικότερες καλοκαιρινές προσθήκες των «ερυθρόλευκων». Τα νούμερα είναι χαμηλά, η επιρροή του στο παιχνίδι δεν έχει φανεί ακόμη στον βαθμό που μπορεί και η σύγκριση με όσα έκανε τα προηγούμενα χρόνια έρχεται σχεδόν αυτόματα.
Ωστόσο, αυτή είναι ίσως και η περίπτωση παίκτη για τον οποίο δύο φιλικά στις αρχές Σεπτεμβρίου λένε πολύ λιγότερα από όσο φαίνεται.
Απέναντι στη Φενέρμπαχτσε ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ έμεινε στους 2 πόντους σε 20 λεπτά, έχοντας 1/3 δίποντα, 0/2 τρίποντα και 0/3 βολές, μαζί με 2 ασίστ και 2 λάθη. Στο παιχνίδι με τον Ερυθρό Αστέρα αγωνίστηκε για 24 λεπτά και τελείωσε ξανά με 2 πόντους, 1/4 δίποντα και 0/3 τρίποντα, προσθέτοντας 3 ασίστ.
Συνολικά, λοιπόν, σε 44 λεπτά στην Κρήτη είχε μόλις 4 πόντους, 5 ασίστ και 3 λάθη, χωρίς εύστοχο τρίποντο σε πέντε προσπάθειες. Δεν υπάρχει λόγος να ωραιοποιηθεί η εικόνα του. Δεν ήταν καλή και σίγουρα δεν ήταν αντίστοιχη του επιπέδου του. Από εκεί μέχρι την εξαγωγή συμπερασμάτων για το αν «βγαίνει» ή όχι η μεταγραφή, όμως, υπάρχει τεράστια απόσταση.
Γιατί ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ χρειάζεται διαφορετική ανάγνωση
Ο Αμερικανός δεν είναι ένας παίκτης που μπορεί να μπει σε μια καινούργια ομάδα, να κάνει μερικές προπονήσεις και να δείξει αμέσως όλο το πακέτο του. Δεν πρόκειται για έναν καθαρό σκόρερ που μπορεί να πάρει την μπάλα, να δημιουργήσει το δικό του σουτ και να αξιολογηθεί σχεδόν ανεξάρτητα από το πώς λειτουργούν οι τέσσερις γύρω του.
Το παιχνίδι του Μίλερ-ΜακΙντάιρ είναι συνδεδεμένο με το σύνολο. Εξαρτάται από το spacing, τις αποστάσεις, τα κοψίματα, τις συνεργασίες στο pick and roll, το πού θα βρίσκονται οι ψηλοί και το πόσο γρήγορα θα αντιλαμβάνονται οι συμπαίκτες του τις αποφάσεις του.
Την ίδια στιγμή, όμως, ισχύει και το αντίστροφο. Η λειτουργία των άλλων εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από εκείνον, επειδή ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς του είναι να οργανώσει, να δημιουργήσει πλεονεκτήματα και να φέρει την μπάλα εκεί όπου πρέπει και τη στιγμή που πρέπει. Για να εμφανιστούν όλα αυτά χρειάζεται χημεία, επαναλήψεις και κυρίως κοινός χρόνος προπόνησης.
Ο ίδιος ο Γιώργος Μπαρτζώκας, άλλωστε, παραδέχθηκε μετά το τουρνουά της Κρήτης ότι ο Ολυμπιακός βρίσκεται ακόμη σε πολύ χαμηλό επίπεδο ετοιμότητας και ουσιαστικά δεν έχει προλάβει να δουλέψει κανονικά ως ομάδα. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι λογικό ένας γκαρντ που βασίζεται στη σύνδεση των κομματιών να δυσκολεύεται περισσότερο από έναν παίκτη που μπορεί να παράγει ατομικά.
Η αλλαγή από Γουόκαπ σε Μίλερ-ΜακΙντάιρ είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο φαίνεται
Υπάρχει και μία ακόμη παράμετρος που δεν πρέπει να παραβλέπεται. Η μετάβαση από τον Τόμας Γουόκαπ στον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ δεν είναι μια απλή αλλαγή προσώπου στη θέση «1». Είναι μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο μπορεί να λειτουργήσει συνολικά ο Ολυμπιακός.
Ο Γουόκαπ βρισκόταν για χρόνια μέσα στο συγκεκριμένο σύστημα, γνώριζε σχεδόν μηχανικά πού θα βρίσκεται κάθε συμπαίκτης του, πότε πρέπει να επιταχύνει και πότε να παραδώσει την μπάλα. Οι υπόλοιποι ήξεραν αντίστοιχα πώς θα κινηθεί εκείνος. Αυτή η σχέση δεν δημιουργείται σε μερικές εβδομάδες.
Ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ φέρνει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Είναι πιο δυναμικός με την μπάλα, μπορεί να επιτεθεί περισσότερο προς το καλάθι, να δημιουργήσει μέσα από επαφές και να παίξει με διαφορετικό τρόπο στο ανοιχτό γήπεδο. Για να αξιοποιηθούν, όμως, αυτά τα στοιχεία, ο Ολυμπιακός θα πρέπει κι αυτός να προσαρμοστεί πάνω του, όπως εκείνος πρέπει να προσαρμοστεί στον Ολυμπιακό.
Ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ είναι από τους παίκτες των οποίων η πραγματική επίδραση θα φανεί όταν η ομάδα αποκτήσει σταθερές, όταν οι συνεργασίες γίνουν αυτοματισμοί και όταν ο ίδιος αρχίσει να γνωρίζει όχι απλώς τα συστήματα, αλλά τις συνήθειες των συμπαικτών του.
Και ακριβώς επειδή η αλλαγή Γουόκαπ – Μίλερ-ΜακΙντάιρ είναι τόσο σημαντική για τη συνολική λειτουργία του Ολυμπιακού, χρειάζεται πολύ περισσότερη υπομονή από δύο φιλικά στις αρχές της προετοιμασίας.
