Το καλοκαίρι του 2026 αρκετά συμβόλαια ψηλών φτάνουν στο τέλος τους, αλλά με μια κρίσιμη υποσημείωση που αλλάζει τους συσχετισμούς. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν μιλάμε για deals που λήγουν, αλλά για συμφωνίες με μονοετή οψιόν, όπου η απόφαση ανήκει στις ομάδες.
Το γεγονός αυτό, από μόνο του χωρίζει την αγορά σε δύο βασικές κατηγορίες. Τους ψηλούς που μπορούν όντως να γίνουν διαθέσιμοι και εκείνους που απλώς μπαίνουν σε μια ζώνη διαπραγμάτευσης, επειδή ο σύλλογος έχει δικαίωμα να τους κρατήσει για έναν ακόμη χρόνο.
Το υψηλό «ράφι»: Oνόματα που αλλάζουν επίπεδο
Στη… βιτρίνα του 2026 υπάρχουν σέντερ που, αν βρεθούν πραγματικά διαθέσιμοι, δεν είναι απλώς «μια προσθήκη», αλλά παίκτες που επηρεάζουν το πλάνο του σχεδιασμού, τους ρόλους, ακόμα και την αγωνιστική ταυτότητα.
Πρώτος απ’ όλους ο Νικολό Μέλι. Παίκτης με ικανότητα να παίξει και στις δύο θέσεις της frontline, να αλλάξει στα σκριν, να λειτουργήσει ως decision maker από το high post και να προσφέρει σημαντικά με την αμυντική του ευφυΐα σε σχήματα που θέλουν ευελιξία. Δεν είναι κλασικό 5άρι, αλλά είναι παίκτης που αλλάζει την ισορροπία μιας ομάδας.
Μαζί του, ο Ντάνιελ Τάις. Καθαρό πεντάρι επιπέδου EuroLeague, με background στο NBA, με rim protection, εμπειρία και ικανότητα να βοηθήσει σημαντικά διεκδικητές του τίτλου. Αν βγει στην αγορά, κάτι που θεωρείται δεδομένο με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Μονακό, θα είναι από τα πιο «βαριά» ονόματα.
Ο Ζακ ΛεΝτέι ανήκει, επίσης, σε αυτό το γκρουπ. Stretch στοιχεία, σκληράδα, post παιχνίδι, εμπειρία από top ομάδες. Δεν είναι κλασικός rim protector, αλλά αλλάζει τον τρόπο που μια ομάδα επιτίθεται, παρότι φέτος δεν κάνει σεζόν ανάλογη της περσινής.
Στο ίδιο «ράφι» μπαίνουν ο Τζοέλ Μπόλομποϊ, με ένταση και αθλητικότητα που επηρεάζουν άμυνα και transition, ο Τζος Νίμπο (με +1 οψιόν, άρα ειδική περίπτωση), που εσχάτως εντυπωσιάζει με τα νούμερά του, και ο Μόουζες Ράιτ, ως mobile πεντάρι που μπορεί να επιβιώσει σε up-tempo ρυθμούς.
Αυτοί είναι οι ψηλοί που, εφόσον τελικά γίνουν διαθέσιμοι, διαμορφώνουν ντόμινο στην αγορά.
Η δεύτερη κατηγορία: Πυλώνες ρόλου και σταθερότητας
Εδώ βρίσκονται σέντερ που δεν αλλάζουν μόνοι τους επίπεδο, αλλά μπορούν να γίνουν βασικοί ή κομβικοί σε σωστό περιβάλλον.
Πρόκειται για παίκτες με ξεκάθαρο αποτύπωμα. Ο Γιαν Βέσελι προσφέρει εμπειρία και παιχνίδι πάνω από τη στεφάνη, ενώ ο Μπίλι Ερνανγκόμεθ δίνει post scoring. Ο Κεμ Μπιρτς είναι καθαρό συμπληρωματικό 5άρι, ενώ ο Ρισόν Χολμς (που έχει +1) διακρίνεται περισσότερο για την επιθετική του αποτελεσματικότητα.
Σε αυτή τη ζώνη ανήκουν επίσης ο Εμπούκα Ιζούντου (με +1), ο Ντονάτας Μοτιεγιούνας, ο Τζόναθαν Μότλεϊ και ο Ματ Κοστέλο.
Είναι η κατηγορία των ψηλών που μπορούν να «κουμπώσουν» σε ρόστερ ομάδας με φιλοδοξίες Final Four, εφόσον ο προπονητής τούς αξιοποιήσει και το σύστημα τούς αναδείξει.
Η τρίτη κατηγορία: Συμπληρωματικοί και ειδικοί ρόλων
Στο τελευταίο γκρουπ μπαίνουν οι καθαροί ρολίστες. Παίκτες που μπορεί να μη χτίζεις γύρω τους, αλλά σε 10-15 λεπτά σειράς πλέι-οφ μπορούν να γίνουν κρίσιμοι.
Ο Κρις Σίλβα (+1), ο Αρμάντο Μπέικοτ, ο Τζίλσον Μπάνγκο (+1), ο Γιοάν Μακουντού, ο Κένεθ Φαρίντ, ο Γιουσουφά Φαλ, ο Ζακ Χάνκινς, ο Λέον Κράτζερ, ο Ουσμάν Ντιόπ, ο Μπράιαν Ντάνστον, ο Λέο Καβαλιέρε, ο Τόνιε Τζεκίρι, ο Ντέιβιντ ΜακΚόρμακ και ο Λαουρίνας Μπιρούτις ανήκουν σε αυτή τη δεξαμενή.
Είναι οι ψηλοί που γεμίζουν το rotation, προστατεύουν από τραυματισμούς, δίνουν λύσεις σε συγκεκριμένα match-ups, αλλά σπάνια αποτελούν τον βασικό άξονα ενός contender.
