Πίσω από τον Γουόκαπ… το χάος – Τι δίνουν στον Μπαρτζώκα οι Μόρις, Τζόσεφ και Νιλικίνα

Ο ρόλος πίσω από τον Τόμας Γουόκαπ στον Ολυμπιακό δεν είναι απλώς συμπληρωματικός, αλλά κομβικός για τη συνοχή του παιχνιδιού, με τους Μόντε Μόρις, Κόρι Τζόσεφ και Φρανκ Νιλικίνα να καλούνται να καλύψουν διαφορετικές ανάγκες σε δημιουργία, έλεγχο ρυθμού και άμυνα.

Η διαχείριση αυτών των λεπτών δεν επηρεάζει μόνο την παραγωγικότητα της δεύτερης πεντάδας, αλλά συχνά καθορίζει και τον ρυθμό ολόκληρου του αγώνα, ειδικά σε ματς υψηλής έντασης όπου οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά.

Μόντε Μόρις, ο πιο «καθαρός» δημιουργός

Μέχρι στιγμής η επιρροή του είναι περιορισμένη. Σε τέσσερα παιχνίδια με περίπου 14,5 λεπτά συμμετοχής, μετρά 2,8 πόντους με πολύ χαμηλή αποτελεσματικότητα, καθώς σουτάρει με 28,6% στα δίποντα και δεν έχει ευστοχήσει σε τρίποντο.

Το 28,9% στο true shooting αποτυπώνει τη δυσκολία του να βρει ρυθμό εκτελεστικά, ενώ και το -16,2 στο net rating δείχνει ότι η ομάδα δεν λειτουργεί αποτελεσματικά στα λεπτά του. Από την άλλη, δεν είναι παίκτης που θα «σπάσει» την επίθεση, κρατά τον έλεγχο, μοιράζει 1,5 ασίστ με λιγότερο από ένα λάθος και γενικά λειτουργεί χρησιμοποιώντας το μπασκετικό του IQ. Αυτό που λείπει ως τώρα είναι η απειλή μέσω του σουτ και η ικανότητα να βάλει δύσκολα στην αντίπαλη άμυνα, γεγονός που δεν βοηθά όσους βρίσκονται δίπλα του στο παρκέ.

Κόρι Τζόσεφ, ο πιο ισορροπημένος

Στα περίπου 14,5 λεπτά του δίνει 4,3 πόντους με 67% στα δίποντα, έχοντας όμως μόλις 3 προσπάθειες. Στο τρίποντο βρίσκεται στο 33,5%, ποσοστό αποδεκτό αλλά όχι αρκετό για να θεωρηθεί σταθερή απειλή. Δημιουργικά κινείται σε χαμηλά επίπεδα για καθαρό γκαρντ, με 2,0 ασίστ και 1,7 λάθη, ενώ το net rating του είναι οριακά θετικό.

Ο Τζόσεφ μοιάζει περισσότερο με παίκτη διαχείρισης καταστάσεων παρά αλλαγής ρυθμού, μπορεί να οργανώσει και να παίξει άμυνα στη μπάλα, όμως δεν έχει μέχρι τώρα την εκρηκτικότητα ή την παραγωγικότητα που θα αποφορτίσει τον Γουόκαπ.

Φρανκ Νιλικίνα, ο καλύτερος αμυντικός

Ο Γάλλος δίνει το πιο ξεκάθαρο αμυντικό αποτύπωμα. Σε 16 λεπτά συμμετοχής προσφέρει 5 πόντους, με μέτρια ποσοστά, 43,4% στα δίποντα και 37,5% στα τρίποντα, δείχνοντας ότι μπορεί να τιμωρήσει σε spot καταστάσεις. Δεν είναι όμως παίκτης που θα δημιουργήσει σταθερά ρήγματα, καθώς οι 1,8 ασίστ του συνοδεύονται από 1,2 λάθη.

Το θετικό του στοιχείο είναι η άμυνα, με μέγεθος, μακριά άκρα και δυνατότητα να μαρκάρει περισσότερες από μία θέσεις, κάτι που αποτυπώνεται και στη γενικότερη αμυντική σταθερότητα στα λεπτά του. Επιθετικά, ωστόσο, η έλλειψη συνέπειας και αυτοπεποίθησης τον κρατά σε ρόλο συμπληρωματικό.

Συνολικά, κανείς από τους τρεις δεν έχει μέχρι στιγμής καλύψει πλήρως το κενό δημιουργίας και επιρροής που αφήνει ο Γουόκαπ όταν κάθεται στον πάγκο. Ο Μόρις έχει το προφίλ του καθαρού οργανωτή αλλά χωρίς επιθετική απειλή, ο Τζόσεφ προσφέρει εμπειρία και έλεγχο χωρίς μεγάλη παραγωγή, ενώ ο Νιλικίνα δίνει άμυνα και μέγεθος με περιορισμένη δημιουργία.

Το ζητούμενο για τον Ολυμπιακό δεν είναι απλώς να βρει λεπτά ξεκούρασης για τον Γουόκαπ, αλλά να διατηρεί την ίδια ένταση, την ίδια καθαρότητα αποφάσεων και την ίδια ισορροπία σε άμυνα και επίθεση όταν εκείνος βρίσκεται στον πάγκο. Μέχρι στιγμής, οι τρεις επιλογές πίσω του προσφέρουν επιμέρους στοιχεία, αλλά όχι ένα πλήρες πακέτο που να εγγυάται σταθερότητα και στις δύο πλευρές του παρκέ.

Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν κάποιος από τους Μόρις, Τζόσεφ ή Νιλικίνα μπορέσει να κάνει το βήμα μπροστά σε επίπεδο αυτοπεποίθησης και επιρροής, ώστε ο ρόλος πίσω από τον βασικό οργανωτή να πάψει να είναι απλώς διαχειριστικός και να μετατραπεί σε ουσιαστικό πλεονέκτημα για την ομάδα στην τελική ευθεία της σεζόν.