Ο Βόγκελ κινδυνεύει με απόλυση, αλλά εκείνος που χαντακώνει τους Λέικερς είναι εντός παρκέ

Οι πιθανότητες αποχώρησης του Φρανκ Βόγκελ από την τεχνική ηγεσία των Λος Άντζελες Λέικερς έχουν αυξηθεί δραματικά, ωστόσο ο βασικός υπαίτιος για την μετριότατη εικόνα των “λιμνανθρώπων” είναι ο Ράσελ Γουέστμπρουκ.

Χιλιάδες τόνοι μελάνης που χύθηκαν το περασμένο καλοκαίρι για την -αν μη τι άλλο- περίεργη επιλογή των Καλιφορνέζων να αποκτήσουν τον “Russ” παραχωρώντας σημαντικά ανταλλάγματα στους Ουάσινγκτον Γουίζαρντς και όπως αποδεικνύεται, όσοι έσπευσαν να ασκήσουν κριτική στο front office των Λέικερς είχαν απόλυτο δίκιο.

Βεβαίως το να αποδίδει κανείς ευθύνες σε έναν παίκτη όχι επειδή δεν προσπαθεί, αλλά επειδή δεν μπορεί να κάνει όσα του ζητούν, είναι μάλλον άδικο. Η κριτική θα πρέπει να ασκηθεί σε αυτούς που έλαβαν τις αποφάσεις για τη διαμόρφωση του ρόστερ, δηλαδή κυρίως στον Ρόμπ Πελίνκα και τον ΛεΜπρόν Τζέιμς.

Αυτό που χρειάζονταν οι Λέικερς το καλοκαίρι ήταν κυρίως σκοράρισμα, ενίσχυση στο μακρινό σουτ, εύκολοι πόντοι. Ο Μπάντι Χιλντ των Σακραμέντο Κινγκς που ήταν διαθέσιμος και σε… τιμή ευκαιρίας, μπορεί να μην ήταν πρώην MVP της λίγκας, ούτε τόσο “λαμπερός” όσο ο πρώην ηγέτης των Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ. Όμως ταίριαζε απόλυτα στο περσινό σύνολο, το οποίο ήταν αποτελεσματικό στην άμυνα και είχε ανάγκη ποιοτικότερων λύσεων στην επίθεση.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο Γουέστμπρουκ σκοράρει φέτος. Οι 20,7 πόντοι που πετυχαίνει ανά ματς δεν είναι λίγοι, ωστόσο για να πιάσει αυτό το νούμερο παίρνει 14,2 σουτ και μετρά 44,5% εντός παιδιάς, συμπεριλαμβανομένου και του χαμηλού ποσοστού πίσω από τη γραμμή των 7,25, που δεν ξεπερνά το 30,7%.

Στο κομμάτι της δημιουργίας τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα, αλλά όχι καλά. Οι 8,7 ασίστ είναι αρκετές -αν και είναι οι λιγότερες για τον 33χρονο πλέι μέικερ από το 2015, πλην της χρονιάς στο Χιούστον δίπλα στον Χάρντεν-, ωστόσο την ίδια ώρα τα λάθη του είναι 4,7 ανά ματς.

Και το πρόβλημα δεν σταματά εκεί, καθώς στο αμυντικό κομμάτι ο Γουέστμπρουκ αποτελεί… μαύρη τρύπα για τους Λέικερς, που δέχονται 9,1 πόντους περισσότερους ανά 100 κατοχές όταν βρίσκεται στο παρκέ, σύμφωνα με το “Cleaning the Glass”.

Το κακό για την ομάδα της “Πόλης των Αγγέλων” είναι πως ο γεννημένος στο Long Beach γκαρντ δεν διαφέρει πολύ από τον παίκτη που είδαμε πέρσι στους Γουίζαρντς ή πρόπερσι στους Ρόκετς. Το να αποκτάς, λοιπόν, κάποιον που ξέρεις τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του και να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα, είναι σύμφωνα με τον Αϊνστάιν, ο ορισμός της παράνοιας.

Περισσότερα
Total
1
Share