Ένα από τα ζητήματα που δεν έχουν συζητηθεί ιδιαίτερα στο ξεκίνημα της φετινής σεζόν του Ολυμπιακού αφορά τον Νίκολα Μιλουτίνοφ. Όχι επειδή ο Σέρβος σέντερ ξέχασε ξαφνικά το μπάσκετ ή επειδή αμφισβητείται η ποιότητά του, αλλά επειδή οι αριθμοί του και κυρίως η συνολική του επιρροή στο παιχνίδι παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές σε σχέση με την περσινή χρονιά.
Για να είμαστε ξεκάθαροι από την αρχή, ο καλός Μιλουτίνοφ είναι ένας από τους κορυφαίους ψηλούς της EuroLeague, αν όχι ο καλύτερος. Πρόκειται για έναν παίκτη που μπορεί να κυριαρχήσει κοντά στο καλάθι, να εξασφαλίσει δεύτερες επιθέσεις μέσα από τα επιθετικά ριμπάουντ, να δημιουργήσει από το low post και να αποτελέσει σταθερό σημείο αναφοράς για την επίθεση του Ολυμπιακού.
Και παρά την εντύπωση που ενδεχομένως υπάρχει σε μερίδα του κόσμου, η προσφορά του δεν περιορίζεται στο επιθετικό κομμάτι. Ο Μιλουτίνοφ είναι ικανός και στην άμυνα, ιδιαίτερα όταν βρίσκεται σε καλή αγωνιστική κατάσταση. Διαβάζει σωστά τις φάσεις, χρησιμοποιεί αποτελεσματικά το μέγεθός του, προστατεύει τη ρακέτα και αποτελεί εξαιρετικό αμυντικό ριμπάουντερ.
Ακριβώς γι’ αυτό, η εικόνα του έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Ολυμπιακό.
Οι αριθμοί που προβληματίζουν
Φέτος ο «Μίλου» έχει αγωνιστεί σε μόλις 7 από τις πρώτες 13 αναμετρήσεις των Πειραιωτών στη φετινή EuroLeague, μετρώντας 3,4 πόντους και 6,0 ριμπάουντ σε 14:42 λεπτά συμμετοχής.
Το εντυπωσιακό είναι ότι η παρουσία του στα ριμπάουντ παραμένει εξαιρετική. Αν εξετάσουμε τους αριθμούς του ανά 100 κατοχές, συγκεντρώνει 23,0 ριμπάουντ, εκ των οποίων τα 11,5 είναι επιθετικά. Ωστόσο, η επιθετική του αποτελεσματικότητα έχει υποχωρήσει αισθητά.
Την περσινή σεζόν είχε 71,7% True Shooting και 67,7% στα δίποντα, ενώ φέτος τα αντίστοιχα ποσοστά έχουν πέσει στο 48,0% και στο 36,9%. Η διαφορά είναι τεράστια για έναν σέντερ που παραδοσιακά συγκαταλέγεται στους πιο αποτελεσματικούς παίκτες της διοργάνωσης κοντά στο καλάθι.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η σύγκριση των πόντων ανά 100 κατοχές. Από τους 25,6 της περσινής χρονιάς, ο Μιλουτίνοφ έχει υποχωρήσει στους 13,2.
| 2025-26 | 2026-27 | |
|---|---|---|
| Πόντοι ανά 100 κατοχές | 25,6 | 13,2 |
| True Shooting | 71,7% | 48,0% |
| Δίποντα | 67,7% | 36,9% |
| Ριμπάουντ ανά 100 κατοχές | 18,1 | 23,0 |
| Offensive Rating | 122,0 | 113,2 |
| Defensive Rating | 111,3 | 99,5 |
| Net Rating | +10,7 | +13,7 |
| On/Off | +0,4 | -13,1 |
Το -13,1 που χρειάζεται προσοχή
Υπάρχει, όμως, και ένας ακόμη αριθμός που αξίζει να εξετάσουμε. Ο δείκτης On/Off του Μιλουτίνοφ βρίσκεται στο -13,1, όταν την προηγούμενη σεζόν ήταν στο +0,4. Αυτό σημαίνει ότι, στο μέχρι τώρα δείγμα, η διαφορά ανάμεσα στην απόδοση του Ολυμπιακού με τον Σέρβο στο παρκέ και χωρίς εκείνον είναι αρνητική κατά 13,1 πόντους ανά 100 κατοχές.
Δεν σημαίνει ότι ο Μιλουτίνοφ κάνει χειρότερο τον Ολυμπιακό. Ο συγκεκριμένος δείκτης επηρεάζεται από τις πεντάδες, τους αντιπάλους, τις συνθήκες των αγώνων και το περιορισμένο δείγμα. Άλλωστε, με τον ίδιο στο παρκέ, οι «ερυθρόλευκοι» έχουν θετικό Net Rating στο +13,7, ενώ το Defensive Rating τους βρίσκεται στο εξαιρετικό 99,5.
Επομένως, δεν προκύπτει ότι ο Σέρβος αποτελεί αμυντικό πρόβλημα. Κάθε άλλο. Οι αριθμοί δείχνουν ότι η ομάδα εξακολουθεί να λειτουργεί αποτελεσματικά αμυντικά όταν αγωνίζεται. Το ζήτημα εντοπίζεται περισσότερο στην επιθετική του παραγωγή και στην αδυναμία του να βρει σταθερό αγωνιστικό ρυθμό.
Οι συνεχόμενοι τραυματισμοί
Εδώ βρίσκεται πιθανότατα και η σημαντικότερη εξήγηση για τη φετινή εικόνα του. Ο Μιλουτίνοφ αντιμετώπισε πρόβλημα στον αριστερό μηρό ήδη από τον Σεπτέμβριο, κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, γεγονός που επηρέασε τη δυνατότητά του να μπει στη σεζόν με τις καλύτερες προϋποθέσεις.
Στη συνέχεια, δεν αγωνίστηκε στη 2η, την 3η, την 6η και την 8η αγωνιστική της EuroLeague, χάνοντας πολύτιμο χρόνο σε μια περίοδο κατά την οποία οι ομάδες αποκτούν σταδιακά χημεία και οι παίκτες βρίσκουν τα πατήματά τους.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στις 14 Νοεμβρίου 2026 έγινε γνωστό ότι υπέστη κάταγμα ονυχοφόρου φάλαγγας στον δείκτη του δεξιού χεριού, προσθέτοντας ένα ακόμη πρόβλημα σε μια ήδη δύσκολη προσωπική σεζόν.
Οι επαναλαμβανόμενες διακοπές δεν του έχουν επιτρέψει να αποκτήσει συνέχεια, τόσο σε επίπεδο φυσικής κατάστασης όσο και σε επίπεδο αγωνιστικής αυτοπεποίθησης. Για έναν ψηλό που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην επαφή, στο σωστό συγχρονισμό των κινήσεων και στην αίσθηση του χώρου κοντά στο καλάθι, η έλλειψη ρυθμού μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική.
Γιατί ο Ολυμπιακός τον χρειάζεται
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να διαπιστώσουμε ότι ο Μιλουτίνοφ δεν βρίσκεται στα περσινά του επίπεδα. Αυτό αποτυπώνεται ήδη στους αριθμούς. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι πόσο διαφορετικός μπορεί να γίνει ο Ολυμπιακός όταν ο Σέρβος επιστρέψει στην καλύτερη δυνατή αγωνιστική του κατάσταση.
Η παρουσία των Ταϊρίκ Τζόουνς και Ντόντα Χολ προσφέρει στον Γιώργο Μπαρτζώκα σημαντικές εναλλακτικές λύσεις στη θέση «5», με διαφορετικά χαρακτηριστικά και δυνατότητες. Κανείς τους, όμως, δεν προσφέρει ακριβώς το ίδιο πακέτο.
Ο Ολυμπιακός βρίσκεται ήδη στο 10-3 χωρίς να έχει πάρει ουσιαστικά όσα μπορεί να του δώσει ο καλός Μιλουτίνοφ. Αυτό μπορεί να το δει κανείς ως πρόβλημα, αλλά και ως ένα σημαντικό περιθώριο βελτίωσης ενόψει της συνέχειας.
Το ζήτημα είναι πότε θα μπορέσει να μείνει υγιής για αρκετό διάστημα, ώστε να θυμίσει σε όλους πόσο καθοριστικός μπορεί να είναι για τον Ολυμπιακό.