Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο μοιράζονται οι επιθετικές πρωτοβουλίες στον Παναθηναϊκό αποτυπώνεται στα στατιστικά, με τη σύγκριση απέναντι στην περσινή σεζόν να αναδεικνύει σημαντικές διαφοροποιήσεις στον ρόλο ορισμένων παικτών.
Ο δείκτης Usage Rate (USG%) καταγράφει το ποσοστό των επιθέσεων μιας ομάδας που ολοκληρώνονται από έναν συγκεκριμένο παίκτη, μέσω σουτ εντός παιδιάς, βολών ή λαθών, όσο εκείνος βρίσκεται στο παρκέ.
Δεν αποτυπώνει το σύνολο των επαφών με την μπάλα ούτε τις ασίστ, αλλά αποτελεί ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο για να κατανοήσουμε ποιοι αναλαμβάνουν την ευθύνη να τελειώσουν τις κατοχές.
Η εντυπωσιακή αύξηση του Ναν
Το στοιχείο που ξεχωρίζει αφορά τον Κέντρικ Ναν. Ο Αμερικανός γκαρντ ολοκλήρωσε την περσινή σεζόν με usage 25,8%, ενώ φέτος ο συγκεκριμένος δείκτης έχει εκτοξευθεί στο 35,4%. Πρόκειται για αύξηση 9,6 ποσοστιαίων μονάδων, η οποία μεταφράζεται σε περίπου 37% μεγαλύτερο σχετικό μερίδιο επιθετικών κατοχών όταν βρίσκεται στο παρκέ.
Ο Ναν έχει μετατραπεί σε ακόμη πιο κεντρικό πρόσωπο της επίθεσης, με τον Παναθηναϊκό να στηρίζεται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό στις προσωπικές του ενέργειες. Μάλιστα, η συγκεκριμένη αύξηση συνοδεύεται από βελτίωση στην αποτελεσματικότητά του. Το True Shooting Percentage έχει ανέβει από το 60,8% στο 66,2%, ενώ οι πόντοι του έχουν αυξηθεί από 18,2 σε 19,9 ανά αγώνα.
Αυτό σημαίνει ότι, τουλάχιστον στο μέχρι τώρα δείγμα, ο Ναν δεν έχει επηρεαστεί αρνητικά από το αυξημένο επιθετικό φορτίο. Αντιθέτως, εμφανίζεται περισσότερο αποτελεσματικός, παρά το γεγονός ότι αναλαμβάνει μεγαλύτερο ποσοστό των επιθέσεων.
Ο Φρανσίσκο και η νέα ισορροπία
Το δεύτερο στοιχείο που προκαλεί εντύπωση είναι το usage του Σιλβέν Φρανσίσκο, το οποίο φτάνει στο 30,3%. Ο Γάλλος γκαρντ έχει αναλάβει σημαντικό μέρος των επιθετικών πρωτοβουλιών, καταγράφοντας 13,2 πόντους και 4,5 ασίστ σε 22:46 λεπτά συμμετοχής.
Έτσι, ο Παναθηναϊκός διαθέτει δύο περιφερειακούς με usage πάνω από 30%, κάτι που αναδεικνύει τον ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο τους στην επιθετική λειτουργία.
Αξίζει να διευκρινιστεί ότι τα συγκεκριμένα ποσοστά δεν μπορούν να προστεθούν για να υπολογιστεί το συνολικό μερίδιο των επιθέσεων της ομάδας, καθώς αφορούν τις κατοχές που ολοκληρώνει κάθε παίκτης όσο βρίσκεται στο παρκέ.
Τι συμβαίνει με τους υπόλοιπους
Η σύγκριση με την περσινή σεζόν παρουσιάζει ενδιαφέρον και για τους υπόλοιπους παίκτες του ρόστερ. Ο Κώστας Σλούκας είχε πέρσι usage 18,8%, ενώ φέτος βρίσκεται στο 17,7%, παρουσιάζοντας μικρή μείωση. Αντίστοιχα, ο Τζέριαν Γκραντ έχει αυξήσει το ποσοστό του από 13,5% σε 17,4%.
Σημαντική διαφοροποίηση παρατηρείται στον Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις, ο οποίος από το 20,7% της περσινής περιόδου έχει υποχωρήσει στο 18,7%, ενώ ο Ματίας Λεσόρ έχει ανεβάσει το usage του από 15,8% σε 20,1%.
Ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ εμφανίζει μικρή μείωση, από 12,5% σε 11,3%, ενώ ο Ντίνος Μήτογλου έχει αυξήσει αισθητά το δικό του ποσοστό, από 16,5% σε 22,1%. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι και η περίπτωση του Ίζακ Μπόνγκα, ο οποίος βρίσκεται στο 12,6%, αναλαμβάνοντας σαφώς λιγότερες επιθετικές πρωτοβουλίες από τους βασικούς δημιουργούς.
Το ερώτημα για τη συνέχεια
Οι αριθμοί δείχνουν ότι ο Παναθηναϊκός έχει διαμορφώσει μια επιθετική λειτουργία στην οποία οι Ναν και Φρανσίσκο αναλαμβάνουν πολύ μεγάλο μέρος της ευθύνης για την ολοκλήρωση των κατοχών όταν βρίσκονται στο παρκέ.
Από τη μία πλευρά, η υψηλή αποτελεσματικότητα του Ναν αποτελεί ένα ιδιαίτερα θετικό στοιχείο, καθώς ο Αμερικανός καταφέρνει να διατηρεί εξαιρετικά ποσοστά παρά την αύξηση των επιθετικών του πρωτοβουλιών.
Από την άλλη, η συγκέντρωση τόσο μεγάλου επιθετικού φορτίου σε συγκεκριμένους παίκτες δημιουργεί ένα ενδιαφέρον ερώτημα για την ισορροπία της ομάδας, ιδιαίτερα όταν οι αντίπαλοι προσαρμόζουν την άμυνά τους με στόχο να περιορίσουν τους βασικούς δημιουργούς.