Ο Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις ολοκλήρωσε την αναμέτρηση του Παναθηναϊκού με τη Ρεάλ Μαδρίτης χωρίς να σημειώσει ούτε έναν πόντο. Ένας από τους σημαντικότερους παίκτες που έχουν αγωνιστεί τα τελευταία χρόνια στη EuroLeague έμεινε στο μηδέν, παρότι βρέθηκε στο παρκέ για περισσότερα από 31 λεπτά.
Είναι απολύτως φυσιολογικό να προκαλεί συζητήσεις μια τέτοια εμφάνιση. Άλλωστε, πρόκειται για έναν παίκτη που την τελευταία του σεζόν στη Φενέρμπαχτσε πλησίαζε τους 17 πόντους κατά μέσο όρο και είχε καθιερωθεί ως ένας από τους κορυφαίους επιθετικούς της διοργάνωσης.
Υπάρχει, όμως, μια παράμετρος που συχνά παραβλέπεται όταν αξιολογούνται οι εμφανίσεις των μεγάλων ονομάτων του Παναθηναϊκού. Και οι αριθμοί είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικοί.
Οι 119,9 πόντοι που δεν μπορούν να μπουν στο ίδιο καλάθι
Αν προσθέσουμε τους μέσους όρους καριέρας στη EuroLeague των 12 σημαντικότερων -ή ακριβότερων- παικτών του Παναθηναϊκού, προκύπτει ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα.
Ο Κέντρικ Ναν έχει μέσο όρο 18,3 πόντους, ο Σιλβέν Φρανσίσκο 14,1, ο Χέις-Ντέιβις 10,7, ο Γκερσόν Γιαμπουσέλε 10,6 και ο Ματίας Λεσόρ επίσης 10,6. Ακολουθούν ο Μπράνκου Μπάντιο με 9,8, ο Κώστας Σλούκας με 9,5, ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ με 7,5, ο Ίζακ Μπόνγκα με 7,4, ο Νίκος Ρογκαβόπουλος με 7,2, ο Μουσταφά Φαλ με 7,2 και ο Τζέριαν Γκραντ με 7,0.
Το άθροισμα; 119,9 πόντοι ανά αγώνα! Και προσέξτε: Δεν πρόκειται για τους μέσους όρους των καλύτερων σεζόν τους, αλλά για τους συνολικούς μέσους όρους της καριέρας τους στη διοργάνωση.
Αν χρησιμοποιούσαμε τις κορυφαίες χρονιές τους, το αποτέλεσμα θα ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακό. Ο Λεσόρ, για παράδειγμα, είχε φτάσει περίπου τους 13,5 πόντους στις πιο παραγωγικές του σεζόν, ενώ ο Χέις-Ντέιβις πλησίαζε τους 17 με τη Φενέρμπαχτσε.
Το πρόβλημα είναι ότι το μπάσκετ δεν λειτουργεί με την πρόσθεση των ατομικών στατιστικών.
Κάποιος πρέπει να σκοράρει λιγότερο
Οι συγκεκριμένοι παίκτες κατέγραψαν τους αριθμούς τους σε διαφορετικές ομάδες, με διαφορετικούς συμπαίκτες, ρόλους και χρόνο συμμετοχής. Ο Ναν είχε την μπάλα στα χέρια του για να δημιουργεί και να εκτελεί, ο Χέις-Ντέιβις είχε σημαντικό επιθετικό ρόλο στη Φενέρμπαχτσε και ο Φρανσίσκο αποτελούσε βασικό σημείο αναφοράς πέρσι στη Ζαλγκίρις.
Όταν όλοι αυτοί βρίσκονται στο ίδιο ρόστερ, είναι αδύνατον να διατηρήσουν ταυτόχρονα την ίδια επιθετική παραγωγή.
Αν ο Ναν πάρει 20 προσπάθειες, αυτές δεν μπορούν να ανήκουν ταυτόχρονα στον Χέις-Ντέιβις, στον Φρανσίσκο ή στον Σλούκα. Και αν ο Λεσόρ τελειώσει περισσότερες φάσεις κοντά στο καλάθι, αναπόφευκτα θα περιοριστούν οι επιθετικές ευκαιρίες κάποιου άλλου. Δεν γίνεται, δηλαδή, να υπάρχουν 12 πρωταγωνιστές στην ίδια επίθεση.
Το μηδέν του Χέις-Ντέιβις και η πραγματική εικόνα
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι μηδέν πόντοι του Χέις-Ντέιβις αποτελούν μια ικανοποιητική εμφάνιση, ιδιαίτερα από τη στιγμή που αγωνίστηκε για περισσότερα από 30 λεπτά. Θα υπάρξουν, όμως, βραδιές στις οποίες ο Χέις-Ντέιβις θα πετύχει 20 πόντους και κάποιος άλλος θα μείνει στους δύο. Άλλες φορές ο Φρανσίσκο θα πάρει περισσότερες επιθέσεις ή ο Γιαμπουσέλε θα αναλάβει μεγαλύτερο ρόλο.
Οι σχεδόν 120 πόντοι που προκύπτουν από το άθροισμα των ατομικών μέσων όρων δεν αποτελούν ρεαλιστικό στόχο, αλλά αποτυπώνουν το εύρος των διαθέσιμων επιλογών.
Η πραγματική πρόκληση για τον Ομπράντοβιτς είναι να μετατρέψει αυτή την πληθώρα πρωταγωνιστών σε μια ομάδα που λειτουργεί αποτελεσματικά, ανεξάρτητα από το ποιος σκοράρει.
Γιατί ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται 12 παίκτες που θα πιάνουν τους μέσους όρους τους. Χρειάζεται 12 παίκτες που θα αποδέχονται ότι, για να κερδίζει η ομάδα, κάποιοι θα πρέπει αναπόφευκτα να μένουν κάτω από αυτούς.
