Η αναζήτηση γκαρντ έχει μετατραπεί σε μία από τις σημαντικότερες προτεραιότητες του Ολυμπιακού, μετά τον σοβαρό τραυματισμό του Γιαν Μοντέρο, ο οποίος αναμένεται να μείνει εκτός δράσης για περίπου έξι μήνες. Την ίδια στιγμή, η αβεβαιότητα γύρω από το μέλλον του Τάιλερ Ντόρσεϊ δημιουργεί πρόσθετα ερωτήματα για τη σύνθεση της περιφερειακής γραμμής των «ερυθρολεύκων».
Το όνομα του Μάρκο Γκούντουριτς έχει μπει στη συζήτηση και το ερώτημα δεν είναι μόνο αν θα μπορούσε να προκύψει μια τέτοια μεταγραφική ευκαιρία, αλλά κυρίως αν ο 31χρονος Σέρβος είναι ο παίκτης που χρειάζεται αγωνιστικά ο Γιώργος Μπαρτζώκας.
Η σύγκριση των advanced stats του Γκούντουριτς από τις τρεις τελευταίες σεζόν στη EuroLeague, παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα εικόνα.
Τι δείχνουν οι αριθμοί του Γκούντουριτς
Τη σεζόν 2024-25 στην Φενέρμπαχτσε, ο Σέρβος ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικός, καταγράφοντας 27,1 πόντους ανά 100 κατοχές, με 63,7% στο true shooting και 38,3% στα τρίποντα. Παράλληλα, το ποσοστό ασίστ του έφτανε το 24,2%, ενώ το offensive rating του διαμορφωνόταν στο 119,8.
Την επόμενη χρονιά, το 2025-26, η παραγωγικότητά του στο Μιλάνο υποχώρησε ελαφρώς στους 24,9 πόντους ανά 100 κατοχές, όμως το true shooting ανέβηκε στο 65,7%, με 38,2% από την περιφέρεια. Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι το ποσοστό ασίστ αυξήθηκε στο 30,1%, στοιχείο που επιβεβαιώνει την ικανότητά του να λειτουργεί και ως δημιουργός.
Η φετινή εικόνα, πάντως, είναι αισθητά διαφορετική. Στα πρώτα οκτώ παιχνίδια της σεζόν 2026-27, ο Γκούντουριτς μετρά 23,2 πόντους ανά 100 κατοχές, αλλά η αποτελεσματικότητά του έχει μειωθεί σημαντικά. Το true shooting βρίσκεται στο 54,1%, το ποσοστό του στα τρίποντα έχει πέσει στο 28,9%, ενώ το ποσοστό ασίστ περιορίζεται στο 18,1%.
Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί η αύξηση του ποσοστού λαθών στο 21,8%, σε συνδυασμό με το αρνητικό net rating του, που φτάνει στο -16,6.
Πρόκειται ασφαλώς για περιορισμένο δείγμα οκτώ αναμετρήσεων, το οποίο δεν αρκεί για να ακυρώσει την ποιότητα και τη διαδρομή ενός παίκτη με την εμπειρία του Γκούντουριτς. Δείχνει, ωστόσο, ότι αυτή τη στιγμή απέχει από το επίπεδο αποτελεσματικότητας των προηγούμενων δύο ετών.
Το πρόβλημα του Ολυμπιακού δεν είναι μόνο το σκοράρισμα
Για να αξιολογηθεί σωστά η περίπτωση του Γκούντουριτς, πρέπει πρώτα να εξεταστεί τι ακριβώς λείπει από τον Ολυμπιακό. Οι «ερυθρόλευκοι» έχουν ξεκινήσει τη σεζόν με ρεκόρ 7-2 και διαθέτουν μία από τις αποτελεσματικότερες επιθέσεις της διοργάνωσης. Σκοράρουν 121,1 πόντους ανά 100 κατοχές, επίδοση που τους κατατάσσει στην έκτη θέση της EuroLeague.
Παράλληλα, έχουν το υψηλότερο ποσοστό επιθετικών ριμπάουντ, με 37,5%, ενώ το αποτελεσματικό ποσοστό ευστοχίας τους στα σουτ (eFG%) βρίσκεται στο 56%. Επομένως, δεν μιλάμε για μια ομάδα που δυσκολεύεται συνολικά να παράγει πόντους.
Το πρόβλημα αφορά περισσότερο τη διαχείριση της μπάλας, τη δημιουργία από την περιφέρεια και την παρουσία ενός επιπλέον παίκτη που θα μπορεί να οργανώσει την επίθεση όταν ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ βρίσκεται στον πάγκο.
Ο Αμερικανός γκαρντ έχει 5,1 ασίστ ανά παιχνίδι και αποτελεί τον βασικό δημιουργό της ομάδας. Ο τραυματίας Μοντέρο πρόσφερε άλλες 4,5 ασίστ, μαζί με 15,5 πόντους κατά μέσο όρο, έχοντας μάλιστα ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό κατοχών που ολοκληρώνονταν από τον ίδιο (usage 28,6%).
Αυτό σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός δεν χάνει απλώς έναν σκόρερ, αλλά έναν παίκτη που μπορούσε να δημιουργήσει προσωπικές φάσεις, να πιέσει την αντίπαλη άμυνα με την μπάλα στα χέρια και να οργανώσει επιθέσεις.
Μπορεί ο Γκούντουριτς να καλύψει το κενό;
Ο Γκούντουριτς διαθέτει στοιχεία που θα μπορούσαν να φανούν εξαιρετικά χρήσιμα στον Ολυμπιακό. Είναι έμπειρος, μπορεί να δημιουργήσει μέσα από pick and roll, έχει αποδείξει ότι μπορεί να σουτάρει αποτελεσματικά από την περιφέρεια και γνωρίζει τις απαιτήσεις της EuroLeague.
Επιπλέον, η ικανότητά του να αγωνίζεται τόσο με την μπάλα, όσο και μακριά από αυτήν θα μπορούσε να επιτρέψει στον Μπαρτζώκα να τον χρησιμοποιήσει σε διαφορετικά σχήματα, δίπλα στον Μίλερ-ΜακΙντάιρ ή σε άλλους περιφερειακούς. Υπάρχει, όμως, μία σημαντική παράμετρος. Ο Γκούντουριτς δεν είναι καθαρός πόιντ γκαρντ.
Μπορεί να δημιουργήσει για τους συμπαίκτες του, αλλά η φυσική του θέση και ο τρόπος παιχνιδιού του παραπέμπουν περισσότερο σε έναν δημιουργικό σούτινγκ γκαρντ, παρά σε έναν οργανωτή που θα αναλάβει σε σταθερή βάση τον έλεγχο της επίθεσης.
Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται απαραίτητα περισσότερη ατομική ποιότητα στην περιφέρεια. Χρειάζεται έναν γκαρντ που θα καλύπτει συγκεκριμένες λειτουργίες, τις οποίες είχε αναλάβει ο Μοντέρο.
Η παράμετρος Ντόρσεϊ αλλάζει τα δεδομένα
Η αξιολόγηση του Γκούντουριτς διαφοροποιείται σημαντικά ανάλογα με το τι θα συμβεί με τον Τάιλερ Ντόρσεϊ. Εάν ο Ντόρσεϊ παραμείνει στο ρόστερ, ο Ολυμπιακός θα διαθέτει ήδη έναν περιφερειακό με μεγάλη έφεση στο σκοράρισμα και υψηλό ποσοστό χρήσης.
Στα πέντε φετινά παιχνίδια του, ο διεθνής γκαρντ έχει 12,6 πόντους ανά αγώνα, με 40,7% στα τρίποντα και 63% true shooting. Πρόκειται για επιδόσεις που αναδεικνύουν την επιθετική του αποτελεσματικότητα.
Σε αυτή την περίπτωση, η προσθήκη του Γκούντουριτς θα αύξανε την ποιότητα και τις επιλογές του Μπαρτζώκα, αλλά δεν θα έλυνε απαραίτητα το βασικό πρόβλημα της δημιουργίας από τη θέση «1».
Εάν, αντίθετα, ο Ντόρσεϊ αποχωρήσει, η συζήτηση αλλάζει. Ο Σέρβος θα μπορούσε να αναλάβει μέρος της επιθετικής παραγωγής που θα χαθεί, προσφέροντας παράλληλα μεγαλύτερη ευχέρεια στη δημιουργία και περισσότερες επιλογές στη διαχείριση της μπάλας. Ακόμη και τότε, πάντως, θα παρέμενε το ερώτημα αν ο Ολυμπιακός διαθέτει επαρκή αριθμό παικτών που μπορούν να λειτουργήσουν ως βασικοί οργανωτές.
Ο Μάρκο Γκούντουριτς είναι ένας παίκτης με αποδεδειγμένη ποιότητα, εμπειρία και χαρακτηριστικά που μπορούν να προσφέρουν σημαντικές λύσεις σε μια ομάδα με υψηλές φιλοδοξίες. Η φετινή πτώση της αποτελεσματικότητάς του δημιουργεί ερωτήματα, αλλά οι επιδόσεις των προηγούμενων ετών δείχνουν ότι διαθέτει τις δυνατότητες να προσφέρει πολύ περισσότερα από όσα παρουσιάζει μέχρι στιγμής στην Αρμάνι.
Το σημαντικότερο ζήτημα, ωστόσο, είναι το ταίριασμα. Αν ο Ολυμπιακός αναζητά έναν ποιοτικό combo γκαρντ, ο Γκούντουριτς αποτελεί μια ενδιαφέρουσα περίπτωση. Αν αναζητά πρωτίστως έναν καθαρό «1» για να καλύψει το κενό του Μοντέρο, τότε δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί η ιδανική επιλογή.
Όσο παραμένει ανοιχτό το ζήτημα του Ντόρσεϊ, η τελική απάντηση για το αν ο Γκούντουριτς θα ταίριαζε στο σχέδιο του Μπαρτζώκα, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πώς θα διαμορφωθεί η περιφερειακή γραμμή των «ερυθρολεύκων» τις επόμενες εβδομάδες.
