Μπορεί ο Ολυμπιακός να έχει ξεκινήσει τη φετινή EuroLeague με θετικά αποτελέσματα, ωστόσο υπάρχουν επιμέρους ζητήματα που εξακολουθούν να απασχολούν το αγωνιστικό του πλάνο. Ένα από αυτά αφορά τον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, ο οποίος δεν έχει καταφέρει ακόμη να προσφέρει με την ίδια συνέπεια όσα είχε παρουσιάσει τα προηγούμενα χρόνια.
Ο Αμερικανός γκαρντ αποκτήθηκε το καλοκαίρι με την προοπτική να αναλάβει σημαντικό μέρος της οργάνωσης του παιχνιδιού, καλύπτοντας παράλληλα ένα κομμάτι του κενού που άφησε η αποχώρηση του Τόμας Γουόκαπ. Ωστόσο, η σύγκριση των advanced stats αναδεικνύει ορισμένες ενδιαφέρουσες διαφορές, ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο επηρεάζει τη συνολική λειτουργία της ομάδας.
Στις πρώτες έξι εμφανίσεις του στη φετινή EuroLeague, ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ καταγράφει 15,6 πόντους ανά 100 κατοχές, έναντι 21,8 την προηγούμενη σεζόν. Η μείωση της επιθετικής παραγωγής του συνοδεύεται από περιορισμό του ποσοστού χρήσης του από το 21,7% στο 16,1%, στοιχείο που δείχνει ότι αναλαμβάνει μικρότερο μέρος των επιθέσεων.
Παράλληλα, η αποτελεσματικότητά του στα τρίποντα έχει υποχωρήσει από το 33% στο 26,8%, αν και το συνολικό true shooting του έχει βελτιωθεί από το 52,6% στο 60,7%. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην εξαιρετική ευστοχία του στα δίποντα, όπου εμφανίζεται με 83,5%, έναντι 52,3% πέρυσι.
Η δημιουργία και η σύγκριση με τον Γουόκαπ
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία της δημιουργίας. Ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ μοιράζει 13,3 ασίστ ανά 100 κατοχές, επίδοση ελαφρώς υψηλότερη από τις 12,8 της προηγούμενης χρονιάς. Ωστόσο, τα λάθη του έχουν αυξηθεί από 4,8 σε 6, ενώ το ποσοστό λαθών του έχει ανέβει από το 19% στο 31,7%.
Πρόκειται για μια σημαντική διαφοροποίηση, η οποία υποδηλώνει ότι, παρά τη διατήρηση της δημιουργικής του παραγωγής, αντιμετωπίζει δυσκολίες στη διαχείριση της μπάλας.
Ενδεικτική είναι η σύγκριση με τον Τόμας Γουόκαπ, ο οποίος στην τελευταία του σεζόν στον Ολυμπιακό είχε 12,8 ασίστ και μόλις 3,4 λάθη ανά 100 κατοχές. Ο πρώην γκαρντ των Πειραιωτών συνδύαζε τη δημιουργία με μεγαλύτερη ασφάλεια στις αποφάσεις του, έχοντας παράλληλα χαμηλότερο ποσοστό χρήσης, στο 12,5%.
Η διαφορά αποτυπώνεται και στην αναλογία ασίστ προς λάθη, με τον Γουόκαπ να βρίσκεται στο 3,76, ενώ ο φετινός Μίλερ-ΜακΙντάιρ περιορίζεται στο 2,22.
Τα στοιχεία που δημιουργούν ερωτήματα
Η πιο χαρακτηριστική διαφοροποίηση, πάντως, εντοπίζεται στους ομαδικούς δείκτες. Την προηγούμενη σεζόν, οι ομάδες του Μίλερ-ΜακΙντάιρ παρουσίαζαν θετικό καθαρό συντελεστή όταν εκείνος βρισκόταν στο παρκέ, με net rating +4,1 και on/off +4,9.
Στο φετινό ξεκίνημα, ο καθαρός συντελεστής του έχει υποχωρήσει στο -1,7, ενώ το on/off βρίσκεται στο -23,3, γεγονός που σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός παρουσιάζει αισθητά καλύτερη διαφορά πόντων ανά 100 κατοχές όταν ο Αμερικανός βρίσκεται στον πάγκο.
Η διαφορά από τα αντίστοιχα στοιχεία του Γουόκαπ είναι αξιοσημείωτη. Ο νυν παίκτης της Ντουμπάι είχε ολοκληρώσει την προηγούμενη χρονιά με net rating +14,1 και on/off +9,7, αποτυπώνοντας τη θετική επίδρασή του στη συνολική λειτουργία του Ολυμπιακού.
Ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ έχει ήδη δείξει ότι μπορεί να προσφέρει λύσεις, ενώ η προσαρμογή σε ένα διαφορετικό αγωνιστικό περιβάλλον απαιτεί χρόνο. Το ζητούμενο για τον Γιώργο Μπαρτζώκα δεν είναι μόνο να αυξηθεί η προσωπική παραγωγή του Αμερικανού, αλλά κυρίως να βρεθεί ο τρόπος ώστε η παρουσία του να μεταφράζεται σε καλύτερη οργάνωση, λιγότερα λάθη και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα για ολόκληρη την ομάδα.
