Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αγωνιστικά ζητήματα της φετινής EuroLeague πρόκειται να αντιμετωπίσει το επόμενο διάστημα ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ο Παναθηναϊκός έχει ξεκινήσει τη σεζόν με τέσσερις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια, ο Σιλβέν Φρανσίσκο πραγματοποιεί εντυπωσιακές εμφανίσεις και η επιστροφή του Κέντρικ Ναν πλησιάζει, δημιουργώντας νέα δεδομένα στην περιφερειακή γραμμή των «πρασίνων».
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αμερικανός γκαρντ αναμένεται να επιστρέψει στη δράση μέσα στον Οκτώβριο, χωρίς να έχει προσδιοριστεί ακόμη η ακριβής ημερομηνία. Η επανένταξή του θα προσθέσει έναν από τους σημαντικότερους σκόρερ της διοργάνωσης σε μια ομάδα που ήδη λειτουργεί εξαιρετικά στην επίθεση, αλλά ταυτόχρονα θα αναγκάσει τον Ομπράντοβιτς να επαναπροσδιορίσει τις ισορροπίες στην περιφέρεια.
Το βασικό ερώτημα είναι συγκεκριμένο: Μπορούν ο Ναν και ο Φρανσίσκο να συνυπάρξουν αποτελεσματικά στο παρκέ ή η παρουσία του ενός θα περιορίσει την παραγωγικότητα του άλλου; Οι προηγμένοι αριθμοί των δύο παικτών δίνουν ορισμένες ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες απαντήσεις.
Φρανσίσκο, κάτι περισσότερο από σκόρερ
Στα πρώτα τέσσερα παιχνίδια της φετινής EuroLeague, ο Σιλβέν Φρανσίσκο παρουσιάζει εξαιρετική εικόνα, τόσο στην εκτέλεση όσο και στη δημιουργία. Ο Γάλλος γκαρντ παράγει 38 πόντους ανά 100 κατοχές, με ποσοστό πραγματικής ευστοχίας (True Shooting) 61,3%.
Η σύγκριση με την προηγούμενη σεζόν δείχνει ότι έχει αυξήσει σημαντικά την επιθετική του παραγωγικότητα, χωρίς να θυσιάσει την αποτελεσματικότητά του. Πέρσι σημείωνε 32,3 πόντους ανά 100 κατοχές, με True Shooting 60,9%.
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δημιουργία του. Ο Φρανσίσκο καταγράφει φέτος 10,5 ασίστ ανά 100 κατοχές, έναντι 12,8 την προηγούμενη χρονιά. Η μείωση, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι έχει πάψει να λειτουργεί ως οργανωτής.
Το ποσοστό των καλαθιών των συμπαικτών του στα οποία συμμετέχει με ασίστ (AST%) βρίσκεται στο 34,6%, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό του πέρσι ήταν 37,5%. Παράλληλα, έχει περιορίσει το ποσοστό λαθών του από 17,3% σε 13,1%. Αυτό σημαίνει ότι ο Φρανσίσκο αναλαμβάνει περισσότερες εκτελεστικές ευθύνες, διατηρώντας σημαντικό δημιουργικό ρόλο και περιορίζοντας τα λάθη του.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι το ποσοστό χρήσης του (USG%) έχει αυξηθεί μόλις από το 27,8% στο 29,9%. Με άλλα λόγια, δεν χρειάστηκε να μονοπωλήσει την επίθεση για να αυξήσει την παραγωγικότητά του. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό ενόψει της επιστροφής του Ναν.
Τι δείχνουν οι αριθμοί του Ναν
Για να κατανοήσουμε πώς μπορεί να λειτουργήσει η συνύπαρξη των δύο παικτών, αξίζει να εξετάσουμε τα στατιστικά του Αμερικανού από την προηγούμενη σεζόν. Ο Ναν ολοκλήρωσε τη χρονιά με 33,1 πόντους ανά 100 κατοχές και True Shooting 60,8%, ενώ το ποσοστό χρήσης του έφτασε στο 28,2%.
Πρόκειται για αριθμούς που αποτυπώνουν έναν παίκτη με υψηλή επιθετική επιρροή, χωρίς όμως να απαιτεί ποσοστό κατοχών που θα καθιστούσε αυτομάτως αδύνατη τη συνύπαρξή του με έναν ακόμη πρωταγωνιστή.
Η σημαντικότερη διαφορά εντοπίζεται στη δημιουργία. Ο Ναν είχε 6,4 ασίστ ανά 100 κατοχές και AST% 20,4%, αισθητά χαμηλότερο από το φετινό 34,6% του Φρανσίσκο. Αυτή η διαφορά αποτελεί πιθανό κλειδί για τη συνεργασία τους.
Ο Φρανσίσκο έχει μεγαλύτερη συμμετοχή στην οργάνωση και στη δημιουργία για τους συμπαίκτες του, ενώ ο Ναν μπορεί να αναλάβει περισσότερο τον ρόλο του βασικού εκτελεστή.
Δεν σημαίνει ότι ο Αμερικανός δεν μπορεί να δημιουργήσει ή ότι ο Γάλλος πρέπει να περιοριστεί σε έναν παραδοσιακό ρόλο πλέι μέικερ. Σημαίνει, όμως, ότι υπάρχουν χαρακτηριστικά που επιτρέπουν στον έναν να συμπληρώνει τον άλλον.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι ο Ναν είχε πέρσι 37,9% στα τρίποντα, ενώ ο Φρανσίσκο σουτάρει φέτος με 33,3%, έχοντας πάντως μικρό δείγμα μόλις τεσσάρων αγώνων.
Η δυνατότητα του Ναν να απειλεί από την περιφέρεια, αλλά και να εκτελεί μετά από ντρίμπλα, δημιουργεί προϋποθέσεις ώστε να αξιοποιηθεί και χωρίς να ξεκινά ο ίδιος κάθε επίθεση. Αντίστοιχα, ο Φρανσίσκο μπορεί να επωφεληθεί από την προσοχή που συγκεντρώνει ο Αμερικανός από τις αντίπαλες άμυνες.
Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι οι δύο σταρ
Υπάρχει, ωστόσο, μια παράμετρος που κάνει την εξίσωση πιο περίπλοκη. Ο Παναθηναϊκός δεν διαθέτει μόνο τον Ναν και τον Φρανσίσκο. Στο ρόστερ βρίσκονται επίσης ο Κώστας Σλούκας, ο Τζέριαν Γκραντ και ο Μπράνκου Μπάντιο, τρεις παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά, αλλά με κοινό σημείο ότι διεκδικούν χρόνο στις δύο θέσεις της περιφέρειας.
Ο Σλούκας παραμένει ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς της ομάδας και ένας παίκτης που μπορεί να ελέγξει τον ρυθμό και να πάρει αποφάσεις σε κρίσιμες κατοχές.
Ο Γκραντ προσφέρει αμυντική σταθερότητα, πίεση πάνω στην μπάλα και τη δυνατότητα να αγωνιστεί δίπλα σε έναν πιο επιθετικογενή γκαρντ, χωρίς να χρειάζεται μεγάλο αριθμό κατοχών.
Ο Μπάντιο, από την πλευρά του, προσθέτει αθλητικότητα, ενέργεια και αμυντική ένταση, χαρακτηριστικά που ταιριάζουν στη φιλοσοφία που προσπαθεί να εφαρμόσει ο Ομπράντοβιτς.
Επομένως, το ερώτημα δεν είναι απλώς πόσα λεπτά θα παίζουν μαζί ο Ναν και ο Φρανσίσκο. Είναι πώς θα μοιραστούν τα 80 διαθέσιμα λεπτά των δύο περιφερειακών θέσεων ανάμεσα σε πέντε παίκτες, χωρίς να διαταραχθούν οι ισορροπίες.
Αν ο Ναν και ο Φρανσίσκο αγωνίζονται από 25 λεπτά, απομένουν μόλις 30 λεπτά για Σλούκα, Γκραντ και Μπάντιο, με δεδομένο ότι όλοι χρησιμοποιούνται αποκλειστικά στις θέσεις «1» και «2». Αν, μάλιστα, οι δύο πρώτοι πλησιάσουν τα 30 λεπτά συμμετοχής, το περιθώριο περιορίζεται ακόμη περισσότερο.
Η χρησιμοποίηση σχημάτων με τρεις γκαρντ μπορεί να προσφέρει μια λύση, αλλά δημιουργεί διαφορετικές απαιτήσεις στην άμυνα, ιδιαίτερα απέναντι σε αντιπάλους με ψηλά και δυνατά περιφερειακά σχήματα. Ωστόσο ο Ομπράντοβιτς δεν συνηθίζει να παίζει με τρεις κοντούς ταυτόχρονα.
Μαζί ή χωριστά; Η λύση που μπορεί να επιλέξει ο Ομπράντοβιτς
Με βάση τα χαρακτηριστικά των δύο παικτών, η πιθανότερη λειτουργική προσέγγιση δεν είναι ούτε η αποκλειστική συνύπαρξη ούτε ο πλήρης διαχωρισμός τους. Ο Ομπράντοβιτς μπορεί να επιλέξει να τους χρησιμοποιεί μαζί σε συγκεκριμένα διαστήματα, διατηρώντας παράλληλα έναν από τους δύο στο παρκέ όταν ο άλλος ξεκουράζεται.
Με αυτόν τον τρόπο, ο Παναθηναϊκός θα έχει σχεδόν διαρκώς διαθέσιμο έναν παίκτη που μπορεί να δημιουργήσει προσωπική φάση, να διασπάσει την αντίπαλη άμυνα και να αναλάβει την ευθύνη μιας δύσκολης κατοχής.
Ένα σχήμα με Φρανσίσκο στον «1» και Ναν στον «2» θα μπορούσε να προσφέρει ιδιαίτερα υψηλή επιθετική ποιότητα. Ο Γάλλος θα αναλάμβανε μεγαλύτερο μέρος της αρχικής δημιουργίας, ενώ ο Αμερικανός θα μπορούσε να αξιοποιείται ως εκτελεστής, είτε μακριά από την μπάλα είτε σε καταστάσεις όπου η πρώτη επιθετική επιλογή δεν έχει αποδώσει.
Από την άλλη πλευρά, η χρησιμοποίηση του Γκραντ δίπλα σε οποιονδήποτε από τους δύο θα προσέφερε μεγαλύτερη αμυντική ισορροπία. Αντίστοιχα, η παρουσία του Σλούκα θα επέτρεπε στον Ομπράντοβιτς να χρησιμοποιεί τον Ναν περισσότερο ως καθαρό σκόρερ, χωρίς να επιβαρύνεται με το μεγαλύτερο μέρος της οργάνωσης.
Υπάρχει, βέβαια, μια σημαντική λεπτομέρεια: η συνύπαρξη Ναν και Φρανσίσκο δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί σε επίσημο παιχνίδι. Επομένως, κανένα στατιστικό στοιχείο δεν μπορεί να αποδείξει εκ των προτέρων ότι το συγκεκριμένο δίδυμο θα λειτουργήσει αποτελεσματικά.
Το στοιχείο που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Η σύγκριση των επιθετικών αριθμών δεν είναι η μοναδική παράμετρος. Στα πρώτα τέσσερα παιχνίδια της φετινής σεζόν, ο Παναθηναϊκός καταγράφει με τον Φρανσίσκο στο παρκέ offensive rating 128,1 και defensive rating 103 ανά 100 κατοχές, με αποτέλεσμα ένα εντυπωσιακό net rating +25,1. Πρόκειται για εξαιρετική επίδοση, η οποία αποτυπώνει τη συνολική λειτουργία της ομάδας στα λεπτά συμμετοχής του.
Για τον Ναν, τα αντίστοιχα περσινά στοιχεία ήταν 119,8 στην επίθεση και 116,5 στην άμυνα, με net rating +3,4. Η διαφορά είναι τεράστια, αλλά απαιτεί προσοχή στην ερμηνεία της. Οι αριθμοί αφορούν διαφορετικές σεζόν, διαφορετικά ρόστερ και διαφορετικές αγωνιστικές συνθήκες. Επιπλέον, το φετινό δείγμα του Φρανσίσκο περιορίζεται σε τέσσερις αναμετρήσεις.
Δεν αποδεικνύουν, συνεπώς, ότι ο Γάλλος είναι καλύτερος παίκτης ή ότι η ομάδα λειτουργεί αναγκαστικά καλύτερα μαζί του απ’ ό,τι με τον Ναν. Αποτυπώνουν, όμως, ότι ο Παναθηναϊκός έχει ήδη διαμορφώσει μια αποτελεσματική αγωνιστική ταυτότητα με τον Φρανσίσκο σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η επιστροφή του Ναν δεν θα πρέπει να οδηγήσει αυτομάτως στην εγκατάλειψη όσων λειτουργούν μέχρι σήμερα. Αντίθετα, η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Ομπράντοβιτς θα είναι να ενσωματώσει την ατομική ποιότητα του Αμερικανού χωρίς να περιορίσει τη δημιουργία, την κυκλοφορία της μπάλας και την αμυντική συνοχή που έχουν χαρακτηρίσει τις πρώτες εμφανίσεις της ομάδας.
Ο Παναθηναϊκός έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να κερδίζει χωρίς τον Ναν. Αυτό που μένει να φανεί είναι πόσο καλύτερος μπορεί να γίνει με εκείνον διαθέσιμο.
