Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εικόνα προέκυψε από την εμφατική νίκη του Ολυμπιακού επί της Αναντολού Εφές με 89-66, καθώς οι «ερυθρόλευκοι» κυριάρχησαν απέναντι στην τουρκική ομάδα, έχοντας ουσιαστικά εκτός επιθετικής εξίσωσης έναν από τους σημαντικότερους σκόρερ τους.
Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με μόλις 4 πόντους σε 17 λεπτά και 24 δευτερόλεπτα συμμετοχής, όμως οι συγκεκριμένοι αριθμοί δεν αποτυπώνουν πλήρως την εικόνα του στο παιχνίδι.
Το σημαντικότερο στοιχείο αφορά τον τρόπο με τον οποίο κατανεμήθηκε ο χρόνος του και, κυρίως, το χρονικό σημείο στο οποίο κατάφερε να ανοίξει λογαριασμό στο σκοράρισμα. Μέχρι το τελευταίο λεπτό της τρίτης περιόδου, ο Ντόρσεϊ παρέμενε άποντος, έχοντας αγωνιστεί συνολικά λιγότερο από δέκα λεπτά.
Πρόκειται για μια ασυνήθιστη συνθήκη για έναν παίκτη που έχει συνδέσει την παρουσία του με την επιθετική παραγωγή και την ικανότητά του να δημιουργεί σκορ, είτε μέσα από προσωπικές ενέργειες, είτε εκτελώντας από την περιφέρεια.
Ο Αμερικανός με ελληνικό διαβατήριο πήρε περισσότερο χρόνο στην τέταρτη περίοδο, όταν όμως η αναμέτρηση είχε ουσιαστικά κριθεί και ο Ολυμπιακός είχε ήδη αποκτήσει ξεκάθαρο προβάδισμα.
Αυτό σημαίνει ότι η τελική στατιστική του εικόνα, και ιδιαίτερα τα 17:24 συμμετοχής, δεν περιγράφει με ακρίβεια τον ρόλο που είχε στο διάστημα κατά το οποίο διαμορφώθηκαν οι ισορροπίες του αγώνα.
Τα νούμερα που αποτυπώνουν τη δυσκολία του
Ο Ντόρσεϊ τελείωσε την αναμέτρηση με 4 πόντους, έχοντας 1/3 δίποντα, 0/4 τρίποντα και 2/3 βολές. Συνολικά, επιχείρησε επτά σουτ εντός παιδιάς, ευστοχώντας μόλις σε ένα, ενώ η αξιολόγησή του περιορίστηκε στο 5. Είχε ακόμη 3 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 1 κλέψιμο και 1 λάθος.
Το 0/4 από τα 6,75 μέτρα έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η περιφερειακή εκτέλεση αποτελεί ένα από τα βασικότερα στοιχεία του παιχνιδιού του. Πέρα από την αστοχία, πάντως, η γενικότερη εικόνα του έδειχνε έναν παίκτη που δυσκολευόταν να βρει ρυθμό και να ενταχθεί στην επιθετική λειτουργία της ομάδας.
Δεν ήταν απλώς μια βραδιά στην οποία τα σουτ δεν έμπαιναν. Ο Ντόρσεϊ έμοιαζε να βρίσκεται έξω από τα νερά του, χωρίς να αποκτά σταθερή παρουσία στην επίθεση και χωρίς να καταφέρνει να επιβάλει τα χαρακτηριστικά του. Βεβαίως, οι τρεις ασίστ δείχνουν ότι δεν ήταν εντελώς αποκομμένος από τη δημιουργία, ενώ το +12 στο προσωπικό του +/- αποτελεί μια θετική στατιστική ένδειξη. Δεν αλλάζουν, όμως, τη συνολική εικόνα της περιορισμένης επιθετικής επιρροής του.
Ο Ολυμπιακός δεν τον χρειάστηκε, και αυτό έχει δύο αναγνώσεις
Ο Ολυμπιακός κατάφερε να επικρατήσει με 23 πόντους διαφορά, παρότι ο Ντόρσεϊ είχε μόλις 4 πόντους, ο Εβάν Φουρνιέ 7 και ο Σάσα Βεζένκοβ 9. Οι τρεις παίκτες σημείωσαν συνολικά 20 από τους 89 πόντους της ομάδας, δηλαδή μόλις το 22,5% της επιθετικής παραγωγής της.
Παράλληλα, οι Πειραιώτες σούταραν με μόλις 27,6% στα τρίποντα, έχοντας 8/29 προσπάθειες. Κι όμως, όχι μόνο δεν αντιμετώπισαν πρόβλημα, αλλά κυριάρχησαν απέναντι στην Εφές. Ο Γιαν Μοντέρο ανέλαβε σημαντικό μέρος του σκοραρίσματος με 16 πόντους, ο Ταϊρίκ Τζόουνς πρόσθεσε 11, ενώ ο Τάισον Γουόρντ είχε 9 πόντους και εντυπωσιακό +32 στο διάστημα της παρουσίας του στο παρκέ.
Ο Ολυμπιακός βρήκε λύσεις μέσα από την άμυνα, την κυριαρχία στα ριμπάουντ και τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητά του κοντά στο καλάθι. Τα 21 επιθετικά ριμπάουντ έναντι μόλις 8 της Εφές και η συνολική υπεροχή με 49-31 στη συγκεκριμένη κατηγορία εξηγούν σε μεγάλο βαθμό πώς οι «ερυθρόλευκοι» μπόρεσαν να επιβληθούν παρά την αστοχία τους από την περιφέρεια.
Από τη μία πλευρά, λοιπόν, η συγκεκριμένη αναμέτρηση ανέδειξε το βάθος του φετινού ρόστερ και τη δυνατότητα του Γιώργου Μπαρτζώκα να κερδίζει παιχνίδια χωρίς να εξαρτάται από την παραγωγή συγκεκριμένων παικτών.
Από την άλλη, όμως, η περίπτωση του Ντόρσεϊ δημιουργεί ένα ξεχωριστό ερώτημα. Τι συμβαίνει όταν ένας από τους βασικούς επιθετικούς πυλώνες της ομάδας δεν καταφέρνει να βρει ουσιαστικό ρόλο μέχρι το τελευταίο λεπτό της τρίτης περιόδου;
Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί από ένα παιχνίδι, ούτε η περιορισμένη συμμετοχή του αποτελεί από μόνη της ένδειξη αλλαγής στην ιεραρχία. Ωστόσο, η παρουσία του Μοντέρο, η δυνατότητα του Μίλερ-ΜακΙντάιρ να οργανώνει το παιχνίδι και ο πολυδιάστατος ρόλος του Φουρνιέ διαμορφώνουν πλέον ένα περιβάλλον με περισσότερες επιλογές στην περιφέρεια. Αυτό σημαίνει ότι ο χρόνος και οι επιθετικές ευθύνες δεν είναι δεδομένα για κανέναν.
Ο Ντόρσεϊ εξακολουθεί να διαθέτει στοιχεία που μπορούν να κάνουν τη διαφορά σε υψηλό επίπεδο. Το ζητούμενο, όμως, είναι να βρει τον τρόπο να τα αξιοποιεί μέσα στη νέα αγωνιστική πραγματικότητα του Ολυμπιακού.
