Το βάθος του φετινού Παναθηναϊκού είναι τέτοιο, ώστε όταν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αποκτήσει ξανά όλους τους παίκτες του διαθέσιμους, το πρόβλημα δεν θα είναι ποιοι θα αγωνιστούν, αλλά ποιοι θα αναγκαστούν να παρακολουθήσουν τα παιχνίδια της EuroLeague εκτός δωδεκάδας. Και σε αντίθεση με τις εγχώριες διοργανώσεις, εδώ δεν υπάρχει περιορισμός ξένων που θα μπορούσε να κάνει την απόφαση περισσότερο προβλέψιμη.
Με βάση τη σημερινή ιεραρχία, υπάρχουν εννέα παίκτες που θα πρέπει να αισθάνονται αρκετά ασφαλείς. Οι Ματίας Λεσόρ, Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις, Γκερσόν Γιαμπουσέλε, Σιλβέν Φρανσίσκο, Κέντρικ Ναν, Κώστας Σλούκας, Νίκος Ρογκαβόπουλος, Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και Μπράνκου Μπάντιο μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο να μείνουν εκτός όταν είναι υγιείς και διαθέσιμοι.
Αν θεωρήσουμε αυτή την εννιάδα ως τη σταθερή βάση του Ομπράντοβιτς, απομένουν μόλις τρεις θέσεις. Για αυτές υπάρχουν οι Τζέριαν Γκραντ, Ίζακ Μπόνγκα, Παναγιώτης Καλαϊτζάκης, Δημήτρης Μωραΐτης, Λευτέρης Μαντζούκας, Μουσταφά Φαλ και Ντίνος Μήτογλου. Ο Γιάννης Κουζέλογλου δεν μπαίνει στην εξίσωση, καθώς δεν έχει δηλωθεί στη EuroLeague.
Από τη συγκεκριμένη επτάδα, πάντως, δύο παίκτες φαίνεται να έχουν προβάδισμα. Ο Μπόνγκα προσφέρει στοιχεία που δύσκολα αντικαθίστανται, κυρίως λόγω μεγέθους, αθλητικότητας και της δυνατότητάς του να μαρκάρει πολλές διαφορετικές θέσεις. Αντίστοιχα, ο Γκραντ παραμένει ένας γκαρντ που μπορεί να προσφέρει άμυνα πάνω στην μπάλα, δημιουργία και εμπειρία σε αυτό το επίπεδο. Με τα σημερινά δεδομένα, λοιπόν, οι δύο συγκεκριμένοι μοιάζουν φαβορί για τις δύο από τις τρεις διαθέσιμες θέσεις.
Εφόσον πράγματι συμβεί αυτό, απομένει ουσιαστικά μία θέση για Καλαϊτζάκη, Μαντζούκα, Φαλ, Μωραΐτη και Μήτογλου. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η δύσκολη απόφαση, καθώς η επιλογή δεν είναι απαραίτητο να είναι ίδια σε κάθε παιχνίδι. Ο αντίπαλος και οι ανάγκες του εκάστοτε matchup μπορούν να μεταβάλλουν εντυπωσιακά την ιεραρχία.
Η παρουσία του Φαλ, για παράδειγμα, μπορεί να γίνει απαραίτητη απέναντι σε ομάδες με μεγάλο μέγεθος στη θέση «5», ειδικά από τη στιγμή που ο Λεσόρ είναι ο μοναδικός από τους θεωρητικά «σίγουρους» που αποτελεί καθαρόαιμο σέντερ. Ο Μήτογλου από την άλλη δίνει μέγεθος και επιθετικές λύσεις στις θέσεις των ψηλών, ενώ ο Καλαϊτζάκης μπορεί να κερδίσει τη θέση όταν ο Ομπράντοβιτς αναζητά ακόμη περισσότερη πίεση στην περιφέρεια. Μωραΐτης και Μαντζούκας φαίνεται αυτή τη στιγμή να ξεκινούν από πιο πίσω στην κούρσα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν βραδιές στις οποίες θα μπουν στη δωδεκάδα.
Υπάρχει, πάντως, μία ακόμη ενδιαφέρουσα ένδειξη για την εσωτερική ιεραρχία και αυτή αφορά τον Γκραντ. Από τους ξένους που διεκδικούν θέση, ο Αμερικανός μοιάζει αυτή τη στιγμή περισσότερο ευάλωτος από όσο θα περίμενε κανείς με βάση τον ρόλο που είχε τα προηγούμενα χρόνια. Ο Παναθηναϊκός έκανε ήδη την πρώτη αλλαγή που δικαιούται στην οκτάδα ξένων των εγχώριων διοργανώσεων, με τον Χέις-Ντέιβις να παίρνει τη θέση του Γκραντ.
Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι ο Γκραντ βρίσκεται αυτομάτως εκτός πλάνων στη EuroLeague, αφού πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές λίστες και διαφορετικούς περιορισμούς. Αποτελεί όμως μια πρώτη ένδειξη ότι πλέον δεν βρίσκεται στην κατηγορία των παικτών των οποίων η παρουσία θεωρείται δεδομένη ανεξαρτήτως διοργάνωσης. Με Ναν, Σλούκα, Φρανσίσκο και Μπάντιο στην περιφέρεια, ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος και ο Ομπράντοβιτς έχει περισσότερους διαφορετικούς συνδυασμούς από όσους μπορεί να χωρέσει σε μία δωδεκάδα.
Το πραγματικά εντυπωσιακό, επομένως, δεν είναι απλώς ότι ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να αφήνει παίκτες εκτός. Είναι ότι όταν επιστρέψουν όλοι, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο ένας παίκτης επιπέδου Γκραντ, Μήτογλου ή Φαλ να βρίσκεται εκτός δωδεκάδας σε παιχνίδι EuroLeague. Και η τελική επιλογή πιθανότατα δεν θα έχει μία μόνιμη απάντηση, αλλά θα αλλάζει ανάλογα με τον αντίπαλο και το αγωνιστικό πλάνο του Ομπράντοβιτς.
