Δύο παιχνίδια είναι πολύ μικρό δείγμα για οριστικά συμπεράσματα, όμως οι πρώτοι αριθμοί του Εβάν Φουρνιέ στη φετινή EuroLeague αποτυπώνουν κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον από μια απλή άνοδο ή πτώση στην απόδοσή του. Ο Γάλλος δεν σκοράρει περισσότερο σε σχέση με πέρσι, αλλά ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται μέσα στον νέο Ολυμπιακό δείχνει ήδη αισθητά διαφορετικός.
Και πιθανότατα δεν είναι τυχαίο. Η αποχώρηση του Τόμας Γουόκαπ, η ταυτόχρονη προσθήκη δύο δημιουργών όπως ο Γιαν Μοντέρο και ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, αλλά και η διαφορετική διαχείριση του Τάιλερ Ντόρσεϊ έχουν αλλάξει τις ισορροπίες στην περιφέρεια του Γιώργου Μπαρτζώκα. Ο Γουόκαπ αποτελούσε για χρόνια τον βασικό οργανωτή του Ολυμπιακού, ενώ πλέον αυτόν τον χώρο καλούνται να καλύψουν δύο παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά και μεγαλύτερη δυνατότητα να δημιουργήσουν με την μπάλα.
Λιγότερη μπάλα, σχεδόν ίδιο σκοράρισμα
Το πρώτο στοιχείο που προκαλεί εντύπωση βρίσκεται στο usage του Φουρνιέ. Πέρσι ολοκλήρωσε τη EuroLeague στο 26,3%, ενώ στα δύο πρώτα παιχνίδια της νέας σεζόν βρίσκεται στο 22,9%. Παρά τη σημαντική αυτή πτώση, η παραγωγή του ανά 100 κατοχές έχει μείνει ουσιαστικά αμετάβλητη, από τους 29,3 στους 28,6 πόντους.
Ακόμη μεγαλύτερη είναι η διαφορά στη δημιουργία. Οι 7,3 ασίστ ανά 100 κατοχές έχουν γίνει 3,3, ενώ το AST% έχει πέσει από το 22,9% στο 9,4%. Πρόκειται για τεράστια μεταβολή, έστω και αν το φετινό δείγμα είναι ακόμη ελάχιστο.
Με απλά λόγια, ο Φουρνιέ μέχρι στιγμής δεν χρειάζεται να κάνει τόσα πολλά πράγματα με την μπάλα για να παραμείνει εξίσου παραγωγικός ως σκόρερ.
Κάπου εδώ εμφανίζονται ο Μοντέρο και ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ. Ο δεύτερος ήρθε στον Πειραιά έχοντας αναδειχθεί πρώτος σε ασίστ στη EuroLeague για δύο συνεχόμενες σεζόν, ενώ ο Μοντέρο προσθέτει έναν ακόμη χειριστή που μπορεί να δημιουργήσει πλεονέκτημα με την μπάλα στα χέρια.
Η αποχώρηση Γουόκαπ άλλαξε τη δομή
Η αλλαγή γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα αν τη δει κανείς μέσα από την αποχώρηση του Γουόκαπ. Ο Αμερικανός ήταν επί πέντε χρόνια ο παίκτης που γνώριζε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο γκαρντ πού έπρεπε να πάει η μπάλα και πώς έπρεπε να εκτελεστεί η επίθεση του Μπαρτζώκα.
Ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ και ο Μοντέρο δεν αποτελούν απλώς δύο αντικαταστάτες του. Αλλάζουν το προφίλ της θέσης. Μπορούν να κουβαλήσουν περισσότερο την μπάλα, να δημιουργήσουν μετά από ντρίμπλα και να ανεβάσουν το τέμπο, κάτι που μπορεί τελικά να απελευθερώσει τον Φουρνιέ από ένα μέρος της δημιουργικής ευθύνης που είχε την περασμένη σεζόν.
Άλλωστε, ο ίδιος ο Γάλλος μετά το παιχνίδι στο Κάουνας παραδέχθηκε ότι ο Ολυμπιακός με τις νέες προσθήκες παίζει πλέον πολύ πιο γρήγορα και σκοράρει περισσότερο, εντοπίζοντας ως ζητούμενο την ισορροπία με την αμυντική συνέπεια.
Ο παράγοντας Ντόρσεϊ
Υπάρχει όμως και μία ακόμη παράμετρος. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ παραμένει εξαιρετικά σημαντικός για το επιθετικό παιχνίδι του Ολυμπιακού και ξεκίνησε βασικός στην πρεμιέρα με την Μπασκόνια, όπου μάλιστα ήταν μαζί με τον Σάσα Βεζένκοβ οι δύο πρώτοι σκόρερ των «ερυθρόλευκων».
Η διαχείρισή του, ωστόσο, δείχνει πως ο Μπαρτζώκας διαθέτει πλέον περισσότερες επιλογές για να μοιράσει τα λεπτά και, κυρίως, για να επιλέξει διαφορετικά σχήματα στο κλείσιμο των αγώνων. Ο Ντόρσεϊ δεν είναι απαραίτητο να βρίσκεται στο παρκέ σε κάθε κρίσιμο τελευταίο πεντάλεπτο, όταν υπάρχουν πλέον Μοντέρο και Μίλερ-ΜακΙντάιρ για τον χειρισμό της μπάλας και ο Φουρνιέ για την εκτέλεση.
Αυτό μπορεί να αποδειχθεί κομβικό και για τον ίδιο τον Γάλλο. Ο Ολυμπιακός έχει τη δυνατότητα να φτάνει στο τέλος ενός παιχνιδιού με τον Φουρνιέ πιο φρέσκο και, ταυτόχρονα, να τον χρησιμοποιεί λιγότερο ως δημιουργό και περισσότερο στα σημεία του παρκέ όπου μπορεί να γίνει πραγματικά καταστροφικός για την αντίπαλη άμυνα.
Το 55,2% έγινε 61,9%
Οι αριθμοί της αποτελεσματικότητας είναι ίσως το πιο εντυπωσιακό κομμάτι της σύγκρισης. Το περσινό 55,2% στο true shooting έχει ανέβει στο 61,9%, ενώ το effective field goal percentage έχει εκτοξευθεί από το 52,1% στο 58,3%.
Και αυτό συμβαίνει χωρίς να έχει ξεκινήσει καλά από το τρίποντο. Ο Φουρνιέ σουτάρει μέχρι στιγμής 33,3% έναντι 36,9% πέρσι, αλλά στα δίποντα έχει ανέβει από το 46,9% στο εντυπωσιακό 66,7%. Η εικόνα, λοιπόν, είναι ξεκάθαρη. Μικρότερο usage, πολύ λιγότερη δημιουργία, σχεδόν ίδιοι πόντοι και πολύ μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.
Μήπως τελικά αυτός είναι ο Φουρνιέ που θέλει ο νέος Ολυμπιακός;
Ο Ολυμπιακός μπορεί να έχασε με τον Γουόκαπ έναν παίκτη που αποτελούσε επί χρόνια τον εγκέφαλο της επίθεσής του, όμως η έλευση Μοντέρο και Μίλερ-ΜακΙντάιρ έχει δημιουργήσει μια εντελώς διαφορετική κατανομή αρμοδιοτήτων στην περιφέρεια. Το ρόστερ της νέας σεζόν πράγματι περιλαμβάνει πλέον τους δύο νέους πόιντ γκαρντ στη θέση του Γουόκαπ.
Ο Φουρνιέ δεν χρειάζεται απαραίτητα να έχει περισσότερο την μπάλα για να έχει μεγαλύτερη επιρροή. Μπορεί να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Αν η παρουσία των νέων χειριστών επιτρέψει στον Μπαρτζώκα να τον απαλλάξει από ένα μέρος της δημιουργίας, αν ο Ντόρσεϊ συνεχίσει να αποτελεί ένα τεράστιο επιθετικό όπλο χωρίς να είναι δεδομένο ότι θα κλείνει κάθε παιχνίδι και αν ο Γάλλος συνεχίσει να παίρνει την μπάλα περισσότερο στις κατοχές που πραγματικά τον χρειάζεται η ομάδα, τότε οι πρώτοι αριθμοί ίσως δείχνουν κάτι περισσότερο από ένα καλό ξεκίνημα.
Ίσως δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο ο νέος Ολυμπιακός μπορεί να πάρει περισσότερα από τον Φουρνιέ, ζητώντας του να κάνει λιγότερα.
