Όταν οι Ατλάντα Χοκς επέλεξαν τον Ζακαρί Ρισασέ στο Νο. 1 του NBA Draft του 2024, πίστευαν ότι είχαν βρει τον παίκτη γύρω από τον οποίο θα μπορούσαν να χτίσουν το μέλλον τους. Δύο χρόνια αργότερα, όμως, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
Ο Γάλλος φόργουορντ αποτελεί ήδη παρελθόν από την Ατλάντα, καθώς παραχωρήθηκε στους Ντάλας Μάβερικς στο πλαίσιο ανταλλαγής τριών ομάδων, ολοκληρώνοντας με απογοητευτικό τρόπο ένα σύντομο και δύσκολο πέρασμα από τους Χοκς.
Η εξέλιξη προκαλεί αίσθηση, αφού σπάνια μία ομάδα αποφασίζει να αποχωριστεί τόσο γρήγορα τον παίκτη που είχε επιλέξει στην κορυφή του Draft, ειδικά όταν εκείνος βρίσκεται ακόμη στα πρώτα βήματα της επαγγελματικής του καριέρας.
Ένα Νο. 1 Draft που δεν δημιούργησε ποτέ ενθουσιασμό
Σε αντίθεση με άλλες πρώτες επιλογές των τελευταίων ετών, όπως ο Βίκτορ Γουεμπανιάμα, ο Πάολο Μπανκέρο ή ο Κούπερ Φλαγκ, ο Ρισασέ δεν θεωρήθηκε ποτέ ένας παίκτης που θα άλλαζε τις ισορροπίες στο NBA.
Η φουρνιά του Draft του 2024 είχε χαρακτηριστεί από πολλούς αναλυτές ως μία από τις πιο αδύναμες της τελευταίας δεκαετίας. Δεν υπήρχε ξεκάθαρος superstar και ο Γάλλος επιλέχθηκε περισσότερο λόγω του συνολικού πακέτου και της προοπτικής του, παρά επειδή θεωρούνταν μελλοντικός MVP.
Οι περισσότεροι ειδικοί τον περιέγραφαν ως έναν παίκτη τύπου «3-and-D», έναν φόργουορντ δηλαδή που θα μπορούσε να προσφέρει άμυνα, περιφερειακό σουτ και ισορροπία, χωρίς να αποτελεί την πρώτη επιθετική επιλογή μιας ομάδας.
Η δεύτερη σεζόν αντί να τον απογειώσει, τον… εξαφάνισε
Το φυσιολογικό για έναν rookie που δείχνει στοιχεία είναι να παρουσιάσει αισθητή βελτίωση στη δεύτερη χρονιά του. Στην περίπτωση του Ρισασέ συνέβη ακριβώς το αντίθετο.
Ο χρόνος συμμετοχής του μειώθηκε από τα 24 στα 22 λεπτά ανά παιχνίδι, ενώ η παραγωγικότητά του έπεσε από τους 13 στους 10 πόντους κατά μέσο όρο. Παράλληλα, εκτελούσε λιγότερα σουτ και συμμετείχε ολοένα και λιγότερο στο επιθετικό παιχνίδι των Χοκς.
Δεν βρισκόταν ούτε μέσα στη δεκάδα των παικτών της Ατλάντα με τις περισσότερες επαφές με την μπάλα, ούτε ανάμεσα σε εκείνους που δημιουργούσαν καταστάσεις μέσα από προσωπικές ενέργειες. Ουσιαστικά είχε μετατραπεί σε έναν παίκτη που περνούσε αρκετό χρόνο στο παρκέ χωρίς να επηρεάζει ουσιαστικά την εξέλιξη των αγώνων.
Ένα ιστορικά αρνητικό στατιστικό
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική όταν εξετάσει κανείς τα ιστορικά στοιχεία. Τα τελευταία 50 χρόνια μόλις τρεις παίκτες που επιλέχθηκαν στο Νο. 1 του Draft ολοκλήρωσαν τη δεύτερη χρονιά τους με λιγότερους από 750 πόντους, έχοντας αγωνιστεί σε τουλάχιστον 40 παιχνίδια. Οι δύο πρώτοι ήταν ο Κουάμε Μπράουν και ο Άντονι Μπένετ, δύο επιλογές που θεωρούνται μέχρι σήμερα από τις μεγαλύτερες αποτυχίες στην ιστορία του Draft. Ο τρίτος είναι πλέον ο Ζακαρί Ρισασέ.
Το 36,8% στα τρίποντα θεωρείται απλώς ικανοποιητικό, χωρίς να τον κατατάσσει στους κορυφαίους σουτέρ της ομάδας, ενώ αμυντικά οι προχωρημένες μετρήσεις τον κατέταξαν χαμηλά στο ρόστερ των Χοκς.
Την ίδια στιγμή, παίκτες όπως ο Ντάισον Ντάνιελς, ο Νικέιλ Αλεξάντερ-Γουόκερ και ο Κόρεϊ Κίσπερτ κάλυπταν πολύ καλύτερα τους ρόλους που υποτίθεται ότι θα μπορούσε να προσφέρει ο Γάλλος.
Από βασικός… εκτός rotation
Η μεγαλύτερη αλλαγή ήρθε προς το τέλος της χρονιάς. Αν και ξεκίνησε τη σεζόν ως βασικός, όπως είχε συμβεί και στη rookie χρονιά του, ο Ρισασέ έχασε σταδιακά τη θέση του στην πεντάδα. Μάλιστα, στις 9 Απριλίου, ανήμερα των 21ων γενεθλίων του, έμεινε για πρώτη φορά ολόκληρο παιχνίδι στον πάγκο χωρίς να αγωνιστεί ούτε δευτερόλεπτο.
Ακολούθησαν ακόμη λιγότερα λεπτά συμμετοχής, με τον προπονητή Κουίν Σνάιντερ να εξηγεί ότι άλλοι παίκτες είχαν πλέον μεγαλύτερο ρόλο στο rotation. Το εντυπωσιακό είναι πως από τη στιγμή που ο Ρισασέ σταμάτησε να ξεκινά βασικός, οι Χοκς άρχισαν να παρουσιάζουν αισθητά καλύτερη εικόνα.
Η ομάδα κατέγραψε ρεκόρ 16-4 μετά την απομάκρυνσή του από την αρχική πεντάδα, ενώ μετά το trade deadline είχε το τρίτο καλύτερο ρεκόρ σε ολόκληρο το NBA, πίσω μόνο από τους Θάντερ και τους Σπερς.
Νέα αρχή στο Ντάλας
Η ανταλλαγή του στους Μάβερικς μπορεί να μοιάζει με αποτυχία για έναν παίκτη που πριν από δύο χρόνια ήταν η πρώτη επιλογή του Draft, όμως ίσως αποτελέσει και τη μεγαλύτερη ευκαιρία της καριέρας του. Στο Ντάλας οι απαιτήσεις είναι διαφορετικές. Ο Ρισασέ δεν καλείται να γίνει ο ηγέτης της ομάδας, αλλά να εξελιχθεί δίπλα στον Κούπερ Φλαγκ και να προσφέρει σε έναν πιο συγκεκριμένο ρόλο.
Σε ένα διαφορετικό αγωνιστικό περιβάλλον, χωρίς την πίεση που συνόδευε την παρουσία του ως Νο. 1 του Draft στην Ατλάντα, θα έχει την ευκαιρία να αποδείξει ότι εξακολουθεί να διαθέτει το ταλέντο που τον οδήγησε στην κορυφή της φουρνιάς του 2024.
Στα 21 του χρόνια, άλλωστε, ο χρόνος εξακολουθεί να είναι με το μέρος του. Το ερώτημα είναι αν θα καταφέρει να εκμεταλλευτεί τη δεύτερη ευκαιρία που του παρουσιάζεται ή αν θα προστεθεί οριστικά στη λίστα των μεγάλων χαμένων της ιστορίας του NBA Draft.
