Ένα βίντεο που κυκλοφόρησε μετά τον πρώτο τελικό της Stoiximan GBL έφερε ξανά στο προσκήνιο τη συζήτηση γύρω από τον Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις. Σε αυτό, ο Αμερικανός εμφανίζεται περίλυπος στον πάγκο του Παναθηναϊκού, σε σημείο που μοιάζει να μην παρακολουθεί καν το παιχνίδι, επηρεασμένος από τα συνεχόμενα άστοχα σουτ του.
Ο Χέις-Ντέιβις ολοκλήρωσε το Game 1 του ΣΕΦ με μόλις 7% εντός παιδιάς, έχοντας συνολικά 1/13 σουτ. Για την ακρίβεια, 1/6 δίποντα και 0/7 τρίποντα σε 33:51 συμμετοχής.
Για έναν παίκτη του δικού του επιπέδου, το νούμερο είναι πρωτοφανές. Ο Χέις-Ντέιβις έκανε κακό παιχνίδι, έχασε σουτ που θα μπορούσαν να αλλάξουν την ισορροπία του αγώνα και έδειξε να βυθίζεται όσο περνούσε η ώρα. Το θέμα, όμως, είναι αν αυτή η εικόνα εξηγείται από το τι κάνει στα ρεπό του ή από το τι συμβαίνει συνολικά στον φετινό Παναθηναϊκό.
Γιατί η εύκολη κουβέντα έχει ήδη ξεκινήσει εκ νέου. Τα ταξίδια, τα stories, οι αποδράσεις, το αν ένας παίκτης ξεκουράζεται όπως θα ήθελε ο κόσμος να ξεκουράζεται. Μόνο που αυτή η προσέγγιση είναι περισσότερο καφενειακή, παρά μπασκετική.
Είναι ο μόνος που ταξιδεύει ή μόνος που το ποστάρει;
Ο Χέις-Ντέιβις δεν είναι ο μοναδικός παίκτης Ολυμπιακού ή Παναθηναϊκού που ταξιδεύει στα ρεπό του. Είναι ίσως ο μόνος που το ποστάρει τόσο συχνά.
Στη σύγχρονη EuroLeague, με το πρόγραμμα που υπάρχει, τις διπλές αγωνιστικές, τα ταξίδια, την πίεση και την πνευματική φθορά, οι παίκτες ψάχνουν τρόπους να αποφορτιστούν. Άλλος μένει σπίτι, άλλος φεύγει για δύο ημέρες, άλλος περνά χρόνο με την οικογένειά του, άλλος κάνει κάτι εντελώς διαφορετικό για να καθαρίσει το μυαλό του. Στο ρεπό του, ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, αρκεί όταν επιστρέφει στη δουλειά να είναι επαγγελματίας.
Και εδώ υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια. Ο Χέις-Ντέιβις δεν είναι παίκτης που δεν δουλεύει, κάθε άλλο. Όσοι γνωρίζουν την καθημερινότητα του Παναθηναϊκού, ξέρουν πως είναι από εκείνους που δουλεύουν περισσότερο ατομικά, κάτι που ισχύει επίσης για τον Ματίας Λεσόρ, τον Νίκο Ρογκαβόπουλο και τον Κώστα Σλούκα. Άρα το να μεταφέρεται όλη η κουβέντα στο αν έκανε ταξίδι ή αν ανέβασε story είναι υπερβολικά απλοϊκό.
Γιατί ο Χέις-Ντέιβις δεν θυμίζει τον παίκτη της Φενέρμπαχτσε;
Η απάντηση δεν μπορεί να αφορά μόνο εκείνον. Ο Κέντρικ Ναν είναι φέτος ο κανονικός Ναν; Ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ είναι ο κανονικός Χουάντσο; Ο Τι Τζέι Σορτς είναι ο Σορτς της Παρί; Ο Τζέριαν Γκραντ έχει την ίδια επίδραση που είχε; Ο Ντίνος Μήτογλου έχει την ίδια σταθερότητα και αυτοπεποίθηση; Κάντε το ίδιο ερώτημα στον εαυτό σας και για τους υπόλοιπους παίκτες του «πράσινου» ρόστερ.
Πλην του Σλούκα, που έκανε πραγματικά σπουδαία σεζόν όσο ήταν υγιής και σε πολλές περιπτώσεις κράτησε τον Παναθηναϊκό όρθιο, σχεδόν όλοι οι παίκτες της ομάδας έχουν παίξει κάτω από το κανονικό τους επίπεδο. Αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Όταν ένας παίκτης πέφτει, κοιτάς τον παίκτη. Όταν πέφτουν σχεδόν όλοι, πρέπει να κοιτάξεις αλλού.
Ο Χέις-Ντέιβις, ειδικά, είναι παίκτης συστήματος. Δεν είναι ο κλασικός σκόρερ που θα πάρει την μπάλα και θα λύσει μόνος του όλα τα προβλήματα μιας επίθεσης. Είναι ένας παίκτης που γίνεται εξαιρετικός όταν υπάρχουν αποστάσεις, ρόλοι, αυτοματισμοί, σωστή χρήση και καθαρές αποφάσεις.
Στη Φενέρμπαχτσε αυτό υπήρχε. Στο φετινό Παναθηναϊκό, όχι. Και όταν ένας τέτοιος παίκτης μπαίνει σε ομάδα που δεν λειτουργεί ομαλά, που αλλάζει συνεχώς ισορροπίες, που μοιάζει να στηρίζεται περισσότερο στην ατομική ποιότητα παρά στην ομαδική λειτουργία, τότε είναι λογικό να φαίνεται χειρότερος.
Σημαντικότερο από ένα story
Το να πει κάποιος ότι φταίνε τα ταξίδια είναι σαν να βλέπει το δέντρο. Το να δει γιατί μια ομάδα με τόσο ταλέντο δεν έβγαλε αυτοματισμούς, γιατί τόσοι παίκτες έπεσαν ταυτόχρονα, γιατί η σχέση παικτών και προπονητή έδειχνε προβληματική σε αρκετές στιγμές, γιατί τα αποδυτήρια δεν έβγαλαν την εικόνα μιας πραγματικά ενωμένης ομάδας, είναι το δάσος.
Όταν ένα group δεν δουλεύεται σωστά ως σύνολο, η εικόνα των παικτών της αλλοιώνεται. Άλλος φαίνεται άναρχος, άλλος άδειος, άλλος εκνευρισμένος, άλλος χαμένος στο ρόλο του. Και ο Χέις-Ντέιβις είναι από τους πρώτους που θα πληγούν σε μια τέτοια συνθήκη, ακριβώς επειδή χρειάζεται καθαρό πλαίσιο για να βγάλει το καλύτερο δυνατό πρόσωπο.
Η εικόνα του στον πάγκο ήταν εικόνα παίκτη που έχει χαθεί μέσα στο ίδιο του το παιχνίδι. Παίκτη που αστοχεί, πιέζεται, σκέφτεται περισσότερο από όσο πρέπει και βυθίζεται ψυχολογικά όσο δεν του βγαίνει τίποτα.
Ο Παναθηναϊκός δεν έχασε τον Χέις-Ντέιβις επειδή εκείνος έκανε ταξίδια στα ρεπό του. Τον έχασε γιατί δεν κατάφερε να τον εντάξει σε μια λειτουργία που θα τον έκανε να μοιάζει με τον παίκτη της Φενέρμπαχτσε. Και αυτό είναι πολύ πιο σοβαρό θέμα από ένα story στο Instagram.
