Πώς σφυρίζονται οι κορυφαίοι σέντερ της EuroLeague – Τα κερδισμένα/χρεωμένα φάουλ και η ακραία περίπτωση Μιλουτίνοφ

Αν περιορίσει κανείς το δείγμα αποκλειστικά στους 15 σέντερ με το υψηλότερο PIR στη φετινή EuroLeague, ένα στοιχείο είναι που ξεχωρίζει με εντυπωσιακή συνέπεια: Η πραγματική κυριαρχία στη ρακέτα δεν μετριέται μόνο με πόντους και ριμπάουντ, αλλά και με το πόσα φάουλ χρεώνεται και πόσα κερδίζει ένας ψηλός.

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή του Νίκολα Μιλουτίνοφ. Ο σέντερ του Ολυμπιακού καταγράφει PIR 21,8, ενώ κάνει μόλις 0,6 φάουλ ανά αγώνα και κερδίζει 3,9. Πρόκειται για ακραία απόκλιση, ουσιαστικά μοναδική στο γκρουπ. Ένας παίκτης που όχι απλώς “επιβιώνει” από τη σκληράδα της θέσης, αλλά ελέγχει την επαφή σε τέτοιο βαθμό ώστε να παράγει πολύ, χωρίς να επιβαρύνεται με σφυρίγματα. Η εξήγηση δεν βρίσκεται στη διαιτητική αντιμετώπιση, αλλά στο αγωνιστικό του προφίλ, με κάθετες τοποθετήσεις, σωστό timing και άμυνα κυρίως με σώμα/κορμό αντί για χέρια.

Από εκεί και πέρα, η εικόνα σπάει σε κατηγορίες — όχι με βάση το PIR (που είναι δεδομένο ότι είναι υψηλό), αλλά με βάση το ισοζύγιο κερδισμένων/χρεωμένων φάουλ.

Στη “ζώνη ισορροπίας”, όπου οι σέντερ κινούνται κοντά στο 1:1 (ή με μικρές αποκλίσεις), βρίσκονται οι Νταν Οτούρου (2,5 – 2,4), Τζόναθαν Μότλεϊ (2,6 – 2,3), αλλά και ο Ντόντα Χολ (1,9 – 1,9). Είναι παίκτες που παίζουν με επαφές, όμως δεν παίρνουν καθαρό πλεονέκτημα από τη γραμμή των βολών, ούτε όμως χάνουν εύκολα αγωνιστικό έδαφος από φάουλ.

Στην αμέσως επόμενη κατηγορία, εκεί όπου το κερδισμένο φάουλ γίνεται ξεκάθαρο εργαλείο παραγωγής, βρίσκονται σέντερ που καταφέρνουν να κερδίζουν αισθητά περισσότερα απ’ όσα κάνουν. Εδώ εντάσσονται ο Ταϊρίκ Τζόουνς (2,8 – 3,4), ο Εμφιοντού Κάμπενγκελε (2,4 – 3,0), ο Έντι Ταβάρες (2,5 – 3,5), ο Ντέβιν Μπούκερ (2,0 – 3,0), ο Μπίλι Ερνανγκόμεθ (2,2 – 3,4) και ο Τζος Νίμπο, που είναι ίσως το πιο “καθαρό” παράδειγμα αυτής της λογικής (1,6 – 3,2). Αυτή είναι η ομάδα των σέντερ που επιδιώκει επαφές και μετατρέπει τις κατοχές σε βολές με μεγάλη συχνότητα.

Υπάρχει, τέλος, η κατηγορία όπου το “κόστος” ανεβαίνει. Πρόκειται για 5άρια που κάνουν αρκετά φάουλ, χωρίς να κερδίζουν ανάλογα. Εδώ μπαίνουν ο Κένεθ Φαρίντ (2,7 – 2,0) και, σε πιο ήπιο βαθμό ο Ντάνιελ Τάις (2,9 – 2,4), ο Ομέρ Γιουρτσέβεν (2,1 – 1,6), ο Εμπαγιέ Εντιαγιέ (2,2 – 1,7) και ο Γιαν Βέσελι (2,2 – 1,6).