Ο Ολυμπιακός μπαίνει στη νέα σεζόν με τεράστιες φιλοδοξίες και ένα από τα ακριβότερα ρόστερ της EuroLeague. Ταυτόχρονα, όμως, κουβαλάει και ένα ερωτηματικό που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό: Τι θα κάνει με τον Κίναν Έβανς; Θα ρισκάρει να τον περιμένει, ποντάροντας ότι θα ξαναγίνει ο γκαρντ που είδαμε στην Ζαλγκίρις πριν τον τραυματισμό, ή θα κινηθεί για ενίσχυση στη θέση «1»;
Την περσινή χρονιά οι Πειραιώτες είχαν την πολυτέλεια να περιμένουν. Ο Αμερικανός αποκτήθηκε με την προοπτική να ενσωματωθεί σιγά-σιγά, με κανέναν να μην περιμένει ότι θα είναι στο 100% της ετοιμότητάς του από τον Γενάρη. Ο Έβανς τελικά δεν γύρισε, ο Γουόκαπ ήταν τραυματίας για μεγάλο διάστημα, αλλά το κενό και των δύο το κάλυψε ο Νάιτζελ Γουίλιαμς-Γκος, ο οποίος, με όλα του τα μειονεκτήματα, ήταν εκεί στα κρίσιμα.
Είχε τον τρίτο μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής στην ομάδα (22:54), πίσω μόνο από Σάσα Βεζένκοβ και Εβάν Φουρνιέ, έδωσε σκορ (8,6 πόντους ανά ματς στην regular season, 9,5 ανά αγώνα στα πλέι-οφ με τη Ρεάλ Μαδρίτης), έπαιξε άμυνα, είχε συνέπεια. Δεν ήταν ο closer, αλλά έδωσε ασφάλεια. Φέτος δεν υπάρχει αυτός ο παίκτης. Ο Γκος είναι πλέον κάτοικος Κάουνας και το ερώτημα γίνεται πιο πιεστικό: Ποιος θα σηκώσει την ομάδα αν ο Έβανς χρειαστεί μήνες για να βρει αγωνιστικό ρυθμό;
Αν παίξει όπως τον θυμόμαστε, είναι top επιπέδου
Ο Έβανς δεν είναι τυχαίος παίκτης, ούτε στοίχημα. Στην Ζαλγκίρις είχε αναδειχθεί σε έναν από τους 4-5 καλύτερους γκαρντ της EuroLeague, με συνδυασμό σκοραρίσματος, δημιουργίας και leadership. Αν επανέλθει σε αυτό το επίπεδο, τότε ο Ολυμπιακός έχει στα χέρια του ένα “όπλο” πρώτης γραμμής. Το πρόβλημα, όμως, είναι το “αν”. Έχουν περάσει σχεδόν 16 μήνες από το τελευταίο του επίσημο παιχνίδι, και κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα πότε θα επιστρέψει στο ίδιο επίπεδο, ή κάπου κοντά σε αυτό που είδαμε προ διετίας.
Στα χαρτιά, ο Ολυμπιακός έχει πολλούς περιφερειακούς: Γουόκαπ, Λι, ΜακΚίσικ, Νετζήπογλου, Ντόρσεϊ, Λαρεντζάκης, Φουρνιέ, πλην του Έβανς. Όμως η πλειοψηφία είναι 2άρια. “Καθαρός” πόιντ γκαρντ είναι μόνο ο Γουόκαπ, και στο «1» παίζει και ο Λι. Ο πρώτος είναι ικανότατος σε δημιουργία και άμυνα, αλλά εκτελεστικά έχει τα γνωστά θέματα. Και όταν είναι στην πεντάδα, επειδή τα 5άρια του Ολυμπιακού δεν σουτάρουν, αυτομάτως ο Μπαρτζώκας έχει δύο παίκτες στο παρκέ που δεν βοηθούν στο spacing και οι χώροι κλείνουν.
Ο Λι, από την άλλη, έχει διαπιστωμένες ικανότητες, αλλά από τη στιγμή που φόρεσε τη φανέλα των “ερυθρολεύκων” είχε μια εικόνα σαν προσπαθεί να απαρνηθεί το αγωνιστικό του DNA για να ταιριάξει στον τρόπο παιχνιδιού του Μπαρτζώκα. Και αυτό τον τιμά ως επαγγελματία, αλλά ταυτόχρονα δεν έδειξε να νιώθει άνετα, ούτε να προσφέρει αυτά που μπορεί.
Η απόφαση θα κρίνει πολλά
Η εικόνα είναι ξεκάθαρη. Ο Ολυμπιακός έχει φτιάξει ένα ρόστερ γεμάτο ποιότητα και εμπειρία, ικανό να διεκδικήσει όλα τα τρόπαια εντός και εκτός Ελλάδας. Για να πετύχει φέτος, όμως, το στόχο του —που δεν άλλος από την κατάκτηση της EuroLeague για πρώτη φορά μετά από 13 χρόνια— με βάση το ρόστερ που έχει αυτή τη στιγμή, εξαρτάται απόλυτα από τον Έβανς.
Και το ερώτημα είναι αν μια ομάδα που ξεκινά τη χρονιά ως ένα από τα δύο ισχυρά φαβορί για την κορυφή της EuroLeague, με αγωνιστικό μπάτζετ που υπολογίζεται κοντά στα 25 εκατ. ευρώ, μπορεί ή πρέπει να ρισκάρει τόσο πολύ.
