Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από τον Τάιλερ Ντόρσεϊ δημιουργούν έναν σημαντικό πονοκέφαλο για τον Γιώργο Μπαρτζώκα, καθώς ο διεθνής γκαρντ αποτελεί έναν από τους ελάχιστους παίκτες του Ολυμπιακού που σουτάρουν με συνέπεια από την περιφέρεια στο ξεκίνημα της φετινής EuroLeague.
Μια προσεκτική ματιά στα στατιστικά των «ερυθρολεύκων» μετά τις πρώτες έξι αγωνιστικές αποκαλύπτει ότι η πιθανή παρατεταμένη απουσία του Ντόρσεϊ δεν θα στερήσει απλώς έναν ακόμη επιθετικό πόλο, αλλά ενδέχεται να δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στην αποτελεσματικότητα της ομάδας πίσω από τη γραμμή των 6,75 μέτρων.
Ο 30χρονος γκαρντ μετρά 12,6 πόντους σε 18,5 λεπτά συμμετοχής, έχοντας 40,7% στα τρίποντα με 5,4 προσπάθειες ανά αγώνα. Πρόκειται για έναν εξαιρετικά σημαντικό συνδυασμό ευστοχίας και όγκου εκτελέσεων, τον οποίο κανένας άλλος περιφερειακός του Ολυμπιακού δεν πλησιάζει αυτή τη στιγμή.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Εβάν Φουρνιέ, ο οποίος παίρνει ακόμη περισσότερες προσπάθειες από μακριά, σουτάρει με μόλις 25% σε 6 τρίποντα ανά παιχνίδι. Ο Γιαν Μοντέρο βρίσκεται στο 28,5% με 4,7 προσπάθειες, ενώ ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ έχει ακόμη χαμηλότερο ποσοστό, με 26,8% σε 2,5 προσπάθειες.
Ακόμη και ο Σάσα Βεζένκοβ, που αποτελεί τον πρώτο σκόρερ της ομάδας με 18,0 πόντους ανά αγώνα, έχει ξεκινήσει τη σεζόν με 31,1% στα τρίποντα, επιχειρώντας 2,7 σουτ από την περιφέρεια.
Οι αριθμοί δείχνουν ότι ο Ντόρσεϊ είναι ο μοναδικός παίκτης του Ολυμπιακού που συνδυάζει ποσοστό άνω του 40% με περισσότερες από πέντε προσπάθειες ανά αγώνα.
Ο Κώστας Παπανικολάου έχει επίσης εξαιρετικό ποσοστό, με 44,7%, όμως επιχειρεί μόλις 1,5 τρίποντο ανά παιχνίδι. Αντίστοιχα, ο Εμπάι Εντζάι σουτάρει με το εντυπωσιακό 67%, αλλά εκτελεί μόλις μία φορά ανά αγώνα από τη συγκεκριμένη απόσταση. Αυτό σημαίνει ότι οι δύο παίκτες, παρά την αποτελεσματικότητά τους, δεν έχουν τον ίδιο ρόλο στην επιθετική λειτουργία των Πειραιωτών.
Αντίθετα, ο Ντόρσεϊ αποτελεί σταθερή απειλή για τις αντίπαλες άμυνες, αναγκάζοντάς τες να προσαρμόζονται διαρκώς στις κινήσεις του. Η δυνατότητά του να εκτελεί τόσο μετά από ντρίμπλα όσο και υποδεχόμενος την μπάλα δημιουργεί χώρους για τους συμπαίκτες του και διευκολύνει την επιθετική λειτουργία της ομάδας.
Με βάση τους μέσους όρους του διαθέσιμου στατιστικού πίνακα, οι παίκτες του Ολυμπιακού που επιχειρούν τρίποντα συγκεντρώνουν περίπου 50 εύστοχα σε 153 προσπάθειες, δηλαδή ποσοστό κοντά στο 33%. Χωρίς τις εκτελέσεις του Ντόρσεϊ, το αντίστοιχο ποσοστό των υπόλοιπων παικτών υποχωρεί περίπου στο 31%.
Η διαφορά μπορεί να φαίνεται μικρή αριθμητικά, όμως αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνυπολογιστεί ότι ο διεθνής γκαρντ έχει επιχειρήσει περίπου το 18% των συνολικών τριπόντων της ομάδας, παρά το γεγονός ότι έχει αγωνιστεί σε πέντε από τις έξι αναμετρήσεις. Φυσικά, η αφαίρεση των προσπαθειών του δεν αποτελεί πρόβλεψη για το πώς θα σουτάρει ο Ολυμπιακός χωρίς εκείνον, καθώς οι συγκεκριμένες κατοχές θα κατανεμηθούν σε άλλους παίκτες. Αποτυπώνει, ωστόσο, πόσο σημαντική είναι μέχρι στιγμής η συνεισφορά του.
Το πρόβλημα για τον Μπαρτζώκα δεν περιορίζεται επομένως στους 12,6 πόντους που προσφέρει ο Ντόρσεϊ, αλλά επεκτείνεται στη συνολική ισορροπία της επίθεσης.
Με τον Φουρνιέ και τον Μοντέρο να βρίσκονται ακόμη σε χαμηλά ποσοστά από μακριά, η ενδεχόμενη απώλεια του πιο αξιόπιστου σουτέρ υψηλού όγκου θα μπορούσε να επιτρέψει στους αντιπάλους να περιορίσουν περισσότερο τους χώρους δράσης του Βεζένκοβ και των υπόλοιπων επιθετικών επιλογών.
Και αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για τον οποίο η αναζήτηση παίκτη στις θέσεις «2» και «3» αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Ο Ολυμπιακός χρειάζεται αμυντική συνέπεια και έναν αθλητή που δεν θα απαιτεί πολλές κατοχές, αλλά ταυτόχρονα δεν έχει την πολυτέλεια να προσθέσει ακόμη έναν περιφερειακό που οι αντίπαλοι θα μπορούν να αφήνουν ελεύθερο στο τρίποντο.
