Μια διαφορετική εκδοχή του Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις φαίνεται πως θέλει να αξιοποιήσει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό. Ο Αμερικανός έχει καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια ως ένα από τα κορυφαία «4άρια» της EuroLeague, όμως τα πρώτα δείγματα στους «πράσινους» και κυρίως το παιχνίδι απέναντι στη Μακάμπι δείχνουν ότι μπορεί να περάσει σημαντικό μέρος της φετινής σεζόν αγωνιζόμενος μία θέση πιο κάτω.
Δεν πρόκειται για μία θέση άγνωστη στον Χέις-Ντέιβις. Στα προηγούμενα στάδια της ευρωπαϊκής καριέρας του είχε χρησιμοποιηθεί ως σμολ φόργουορντ, ωστόσο σταδιακά μετακινήθηκε στο «4» και εκεί εκτοξεύθηκε η επιρροή του στο παιχνίδι. Ιδιαίτερα στη Φενέρμπαχτσε, εξελίχθηκε σε έναν από τους καλύτερους πάουερ φόργουορντ της διοργάνωσης, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι μπορούσε να βγάλει τα αντίπαλα 4άρια μακριά από το καλάθι, να τα χτυπήσει με πρόσωπο και παράλληλα να τιμωρήσει τις αλλαγές παίζοντας με πλάτη.
Γι’ αυτό και η εκτεταμένη χρησιμοποίησή του στο «3» από τον Ομπράντοβιτς έχει ενδιαφέρον. Ουσιαστικά πρόκειται για επιστροφή σε έναν ρόλο που εδώ και αρκετά χρόνια δεν αποτελούσε την κύρια αγωνιστική ταυτότητά του. Και το πρώτο πραγματικά χαρακτηριστικό δείγμα ήρθε απέναντι στη Μακάμπι. Ο Χέις-Ντέιβις έμεινε στο παρκέ για 24:39 και ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 13 πόντους, 4 ριμπάουντ, 4 ασίστ και 1 κλέψιμο, έχοντας 2/3 δίποντα και 3/6 τρίποντα, αγωνιζόμενος κυρίως στο «3».
Γιατί το «3» μπορεί να λύσει τα χέρια του Ομπράντοβιτς
Η λογική πίσω από αυτή την επιλογή γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρη κοιτάζοντας συνολικά το ρόστερ. Ο Παναθηναϊκός διαθέτει πολλές και ποιοτικές λύσεις στο «4», με Γιαμπουσέλε, Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και Ντίνο Μήτογλου να μπορούν να καλύψουν τη θέση. Αν σε αυτή την εξίσωση προστεθεί ως βασικό τεσσάρι και ο Χέις-Ντέιβις, δημιουργείται ένας συνωστισμός που αναγκαστικά περιορίζει τον χρόνο κάποιου.
Η μεταφορά του Αμερικανού στο «3» αλλάζει ολόκληρη την εξίσωση. Ο Ομπράντοβιτς μπορεί να έχει ταυτόχρονα στο παρκέ τον Χέις-Ντέιβις με τον Γιαμπουσέλε ή τον Χουάντσο και έναν κανονικό σέντερ, δημιουργώντας μία πεντάδα με τεράστιο μέγεθος χωρίς να θυσιάζει το spacing. Παράλληλα, αποκτά τη δυνατότητα να αλλάζει σχεδόν τα πάντα στην άμυνα, έχοντας τρία μεγάλα κορμιά στις θέσεις 3-5.
Υπάρχει, μάλιστα, ένα προφανές επιθετικό mismatch. Στη Φενέρ ο Χέις-Ντέιβις έπρεπε αρκετές φορές να επιτεθεί απέναντι σε παίκτες παρόμοιου μεγέθους. Ως «3» θα βρίσκει πολύ συχνότερα απέναντί του μικρότερου μεγέθους αντιπάλους. Στα 2,01 μ. και με τη δύναμη που διαθέτει, μπορεί να τα οδηγήσει στο χαμηλό post, αναγκάζοντας την αντίπαλη άμυνα είτε να αποδεχτεί το ένας εναντίον ενός, είτε να στείλει βοήθεια.
Και κάπου εκεί αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι τέσσερις ασίστ του απέναντι στη Μακάμπι. Ο Χέις-Ντέιβις δεν χρησιμοποιήθηκε απλώς ως ένας ψηλός σμολ φόργουορντ που περιμένει την μπάλα στην αδύνατη πλευρά για να σουτάρει. Μπορεί να γίνει secondary creator, να εκμεταλλευτεί ένα mismatch και, όταν έρθει η δεύτερη άμυνα, να δημιουργήσει το ελεύθερο σουτ για κάποιον συμπαίκτη του.
Τι κερδίζει και τι μπορεί να χάσει
Η αλλαγή δεν έχει μόνο πλεονεκτήματα. Ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Χέις-Ντέιβις εξελίχθηκε σε τόσο ιδιαίτερο παίκτη στο «4» ήταν ακριβώς επειδή δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα στους προσωπικούς του αντιπάλους. Ήταν γρηγορότερος από πολλά 4άρια, μπορούσε να παίξει με πρόσωπο, να σουτάρει από μακριά και να ανοίξει το γήπεδο με τρόπο που λίγοι παίκτες της θέσης μπορούσαν να κάνουν.
Στο «3» αυτό το πλεονέκτημα περιορίζεται ως έναν βαθμό. Απέναντί του θα βρίσκονται πιο γρήγοροι και πιο κινητικοί περιφερειακοί αμυντικοί, οι οποίοι μπορούν να τον ακολουθήσουν ευκολότερα μακριά από την μπάλα. Από την άλλη, αυτό που χάνει σε ταχύτητα απέναντι στον προσωπικό του αντίπαλο μπορεί να το κερδίσει σε δύναμη και μέγεθος.
Ακριβώς εδώ βρίσκεται ίσως το στοίχημα του Ομπράντοβιτς. Δεν χρειάζεται να μετατρέψει τον Χέις-Ντέιβις αποκλειστικά σε 3άρι, ούτε να εγκαταλείψει όλα όσα τον έκαναν κυρίαρχο ως πάουερ φόργουορντ. Μπορεί να χρησιμοποιεί την αλλαγή θέσης ανάλογα με τον αντίπαλο και να δημιουργεί διαφορετικά mismatches μέσα στο ίδιο παιχνίδι. Να ξεκινά στο «3», να μεταφέρεται στο «4» σε χαμηλότερα σχήματα και να αναγκάζει ουσιαστικά τον αντίπαλο προπονητή να αποφασίσει ποιο πρόβλημα προτιμά να αντιμετωπίσει.
Το παιχνίδι με τη Μακάμπι έδωσε μία πρώτη πολύ καθαρή εικόνα του τι έχει στο μυαλό του ο Ομπράντοβιτς. Και αν αυτή η επιλογή παγιωθεί, δεν θα πρόκειται απλώς για αλλαγή θέσης ενός παίκτη, αλλά για μία κίνηση που μπορεί να επηρεάσει ολόκληρη τη δομή και την ισορροπία του ρόστερ.
