Η απόκτηση του Εμπάι Εντιάι δεν ήταν εκείνη που συγκέντρωσε τα περισσότερα βλέμματα το καλοκαίρι στον Ολυμπιακό. Σε ένα ρόστερ με αρκετές σημαντικές αλλαγές και παίκτες που ήρθαν με πολύ μεγαλύτερες προσδοκίες, αρκετοί αντιμετώπισαν τον 27χρονο φόργουορντ περισσότερο ως μια αμφιλεγόμενη επιλογή. Τα πρώτα δείγματα, όμως, εξηγούν γιατί ο Γιώργος Μπαρτζώκας υπολογίζει αρκετά σε έναν παίκτη που μπορεί να προσφέρει πράγματα χωρίς να χρειάζεται η επίθεση να περάσει από τα χέρια του.
Η εικόνα του στο EuroLeague Super Cup ήταν χαρακτηριστική. Απέναντι στη Φενέρμπαχτσε, ο Εντιάι έπαιξε 17:50 και τελείωσε με 9 πόντους, 5 ριμπάουντ, εκ των οποίων τα 3 επιθετικά, 1 ασίστ και 1 κλέψιμο, σουτάροντας 3/5 δίποντα και 1/1 τρίποντο. Είχε μάλιστα +5 στο +/- σε ένα παιχνίδι που ο Ολυμπιακός κέρδισε με 92-90.
Το σημαντικότερο, όμως, δεν αποτυπώνεται μόνο στη στατιστική γραμμή του. Ο Μπαρτζώκας τον είχε στο παρκέ στο σχήμα με Τζόζεφ, Μοντέρο, Φουρνιέ και Ταϊρίκ Τζόουνς, το οποίο έφερε την ανατροπή στην τελευταία περίοδο απέναντι στη Φενέρμπαχτσε. Σε ένα σημείο δηλαδή στο οποίο ο Ολυμπιακός χρειαζόταν ενέργεια, αθλητικότητα και αμυντική ευελιξία, ο Εντιάι ήταν μέρος της πεντάδας που άλλαξε το παιχνίδι.
Μία ημέρα αργότερα, στον τελικό με τη Ρεάλ Μαδρίτης, πήρε μικρότερο χρόνο συμμετοχής, αλλά και πάλι έδωσε πράγματα. Σε 9:01 είχε 4 πόντους με 2/4 δίποντα, 3 επιθετικά ριμπάουντ και 3 ασίστ. Μάλιστα, ο ίδιος ο Ολυμπιακός στην περιγραφή του αγώνα στάθηκε στην παρουσία του στα τελευταία λεπτά του πρώτου ημιχρόνου και στις συνεργασίες που δημιούργησε, σε ένα διάστημα στο οποίο οι «ερυθρόλευκοι» κατάφεραν να πλησιάσουν τη Ρεάλ.
Συνολικά στα δύο παιχνίδια του Super Cup, ο Εντιάι είχε 13 πόντους, 8 ριμπάουντ, 4 ασίστ και 1 κλέψιμο σε μόλις 26:51 συμμετοχής, με 5/9 δίποντα και 1/1 τρίποντο. Πρόκειται για αριθμούς που από μόνοι τους δεν κάνουν θόρυβο, αλλά δείχνουν ακριβώς το είδος του παίκτη που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμο σε μια ομάδα με τόσο υψηλό επιθετικό ταλέντο.
Και στην πραγματικότητα, το γεγονός ότι έχει ξεχωρίσει στα πρώτα του δείγματα δεν είναι τόσο παράξενο όσο ίσως φαίνεται. Αρκεί να κοιτάξει κανείς τι έκανε πέρσι στην EuroLeague, έστω κι αν η σύγκριση χρειάζεται προσοχή, αφού αγωνιζόταν σε διαφορετική ομάδα, με διαφορετικό σύστημα, διαφορετικές απαιτήσεις και σαφώς διαφορετικό αγωνιστικό ταβάνι.
Με την Βιλερμπάν, σε 32 παιχνίδια, ο Εντιάι είχε ανά 100 κατοχές 17,7 πόντους, 11,1 ριμπάουντ, 4,0 επιθετικά ριμπάουντ, 2,7 κλεψίματα και 3,2 τάπες. Το 69,8% στα δίποντα φανερώνει επίσης ότι μπορεί να τελειώσει αποτελεσματικά τις φάσεις κοντά στο καλάθι, χωρίς να χρειάζεται πολλές κατοχές, καθώς το usage του βρισκόταν μόλις στο 16,7%.
Αυτό ακριβώς είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο για τη μεταγραφή του στον Ολυμπιακό. Ο Εντιάι δεν χρειάζεται να πάρει δέκα ή δεκαπέντε σουτ για να επηρεάσει ένα παιχνίδι. Μπορεί να κυνηγήσει το επιθετικό ριμπάουντ, να τρέξει το γήπεδο, να κόψει προς το καλάθι, να παίξει πάνω από τη στεφάνη, να αλλάξει πάνω σε διαφορετικούς αντιπάλους και να δώσει μέγεθος και αθλητικότητα στις θέσεις των φόργουορντ. Παράλληλα, τα περσινά νούμερα σε κλεψίματα και τάπες δείχνουν έναν παίκτη που μπορεί να δημιουργήσει αμυντικά γεγονότα και όχι απλώς να εκτελέσει σωστά μια αμυντική τακτική.
Το σουτ παραμένει το στοιχείο που μπορεί να καθορίσει μέχρι πού θα φτάσει ο ρόλος του. Το περσινό 18,2% στα τρίποντα δεν επιτρέπει ασφαλώς να θεωρηθεί αξιόπιστη απειλή από μακριά, παρά το εύστοχο τρίποντο απέναντι στη Φενέρ. Αν όμως καταφέρει να βρίσκεται έστω σε ένα επίπεδο που δεν επιτρέπει στις άμυνες να τον εγκαταλείπουν εντελώς, το υπόλοιπο πακέτο του γίνεται πολύ πιο εύκολο να ενταχθεί σε διαφορετικές πεντάδες.
Άλλωστε, αυτό που έκανε πέρσι δεν περιορίζεται σε γενικούς μέσους όρους. Υπήρξαν βραδιές στις οποίες έδειξε πόσο γεμάτη μπορεί να γίνει η στατιστική του γραμμή. Απέναντι στη Βίρτους είχε 16 πόντους και 8 ριμπάουντ, ενώ στο φινάλε της κανονικής περιόδου απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα μέτρησε 14 πόντους, 4 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 3 κλεψίματα και 4 τάπες, με PIR 26.
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι στον Ολυμπιακό καλείται να κάνει λιγότερα με την μπάλα και περισσότερα γύρω από αυτήν. Με Φουρνιέ, Βεζένκοβ, Ντόρσεϊ, Μοντέρο και Μίλερ-ΜακΙντάιρ στο ίδιο ρόστερ, οι κατοχές δεν πρόκειται να του περισσεύουν. Αυτό όμως ενδέχεται να λειτουργεί υπέρ του, καθώς τα δυνατά του σημεία δεν εξαρτώνται από υψηλό usage.
Γι’ αυτό και η επιλογή του Εντιάι, που αρχικά προκάλεσε απορίες σε αρκετούς, αρχίζει να αποκτά περισσότερο νόημα. Δεν αποκτήθηκε για να γίνει πρωταγωνιστής ούτε για να αλλάξει την ιεραρχία του Ολυμπιακού. Αποκτήθηκε επειδή μπορεί να κάνει πολλά διαφορετικά πράγματα, να καλύψει διαφορετικές ανάγκες και να χωρέσει δίπλα στους παίκτες που θα έχουν την μπάλα περισσότερο στα χέρια τους.
Το δείγμα παραμένει εξαιρετικά μικρό, ωστόσο τα πρώτα ματς έδειξαν όμως κάτι που υπήρχε ήδη στους περσινούς αριθμούς του. Ο Εντιάι έχει το προφίλ ενός παίκτη που μπορεί να μην είναι πρώτο όνομα στα χαρτιά, αλλά να γίνει ιδιαίτερα σημαντικός όταν ο Μπαρτζώκας αρχίσει να ψάχνει διαφορετικά σχήματα και λύσεις μέσα στη σεζόν.
