Στη νέα πραγματικότητα της EuroLeague, όπου ομάδες με πολύ ισχυρά οικονομικά δεδομένα μπορούν να πληρώνουν ρήτρες που μέχρι πριν από λίγα χρόνια θα έμοιαζαν απαγορευτικές, αναφέρθηκε ο αθλητικός διευθυντής της Βαλένθια, Λουίς Αρμπαλέχο, βάζοντας στην ίδια συζήτηση Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, Χάποελ Τελ Αβίβ και Ντουμπάι.
Η Βαλένθια ήταν από τις ομάδες που βίωσαν πιο έντονα τη μεταβολή της αγοράς το φετινό καλοκαίρι, χάνοντας σημαντικά στελέχη του ρόστερ της μέσω ρητρών αποδέσμευσης.
Μεταξύ αυτών ήταν ο Γιαν Μοντέρο, που μετακινήθηκε στον Ολυμπιακό με buyout 500.000 ευρώ, αλλά και ο Μπράνκου Μπάντιο, ο οποίος κατέληξε στον Παναθηναϊκό με ποσό που, σύμφωνα με τη Marca, έφτασε το 1,5 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, η Ρεάλ Μαδρίτης απέκτησε τον Χάιμε Πραντίγια, ενώ αποχώρησε και ο Πέδρο Μαρτίνεθ.
Η ισπανική ομάδα προσπαθεί πλέον να προστατεύσει περισσότερο τα περιουσιακά της στοιχεία, τοποθετώντας σε ορισμένα συμβόλαια ρήτρες που φτάνουν ακόμη και τα 6 εκατ. ευρώ. Ο Αρμπαλέχο, ωστόσο, δεν θεωρεί δεδομένο ότι ακόμη και τέτοια ποσά μπορούν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά.
«Υπάρχουν ρήτρες που ίσως να μην αποτρέπουν έναν πρόεδρο του Παναθηναϊκού ή έναν ιδιοκτήτη της Χάποελ Τελ Αβίβ ή της Ντουμπάι, από τη στιγμή που πληρώνουν τα ποσά που πληρώνουν», ανέφερε στη Marca ο αθλητικός διευθυντής της Βαλένθια.
Στην ίδια κουβέντα γίνεται αναφορά και στη μεγάλη οικονομική δύναμη που υπάρχει πλέον στην κορυφή της EuroLeague, με το δημοσίευμα να συμπεριλαμβάνει και τους ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού ανάμεσα στις πλευρές που έχουν αυξημένη δυνατότητα επένδυσης.
Ο Αρμπαλέχο περιέγραψε μάλιστα με μία χαρακτηριστική σύγκριση πόσο έχουν αλλάξει τα δεδομένα. «Στο μπάσκετ, όσο υψηλές κι αν είναι οι ρήτρες, ακόμη δεν λειτουργούν απαραίτητα αποτρεπτικά. Δεν ξέρω μέχρι πού θα φτάσουμε. Παλιά το ένα εκατομμύριο ήταν πολλά, τώρα ίσως τα πέντε ή έξι εκατομμύρια να θεωρούνται πολλά, αλλά ακόμη κι αυτά μπορεί να πληρωθούν», υπογράμμισε.
Η εικόνα που περιγράφει αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό τη μεταμόρφωση της αγοράς της EuroLeague, όπου πλέον δεν αρκεί ένα μεγάλο buyout για να εξασφαλίσει ότι ένας παίκτης θα παραμείνει σε μία ομάδα, ειδικά όταν στην απέναντι πλευρά υπάρχουν σύλλογοι με πολύ υψηλά budgets και έντονη μεταγραφική δραστηριότητα.
