Η αναζήτηση του Ολυμπιακού για έναν ακόμη παίκτη στις θέσεις των φόργουορντ έχει φέρει τον Άλφα Ντιαλό ψηλά στη λίστα του Γιώργου Μπαρτζώκα, εφόσον φυσικά ο 29χρονος μείνει διαθέσιμος από τους Ντένβερ Νάγκετς.
Αν τελικά ανοίξει ο δρόμος για την επιστροφή του στην Ευρώπη, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στο αν μπορεί να καλύψει το κενό που άφησε ο Άλεκ Πίτερς, αλλά κυρίως στο γεγονός ότι πρόκειται για έναν εντελώς διαφορετικό τύπο φόργουορντ, ο οποίος θα μπορούσε να αλλάξει τη φυσιογνωμία της θέσης «4» πίσω από τον Σάσα Βεζένκοβ.
Μια πρώτη ματιά στους αριθμούς των δύο παικτών από την περασμένη σεζόν είναι αρκετή για να γίνει αντιληπτή η μεγάλη διαφορά στο αγωνιστικό τους προφίλ. Ο Πίτερς ήταν ένας από τους αποτελεσματικότερους παίκτες της EuroLeague σε σχέση με τις κατοχές που χρησιμοποιούσε, καθώς ανά 100 κατοχές είχε 27,5 πόντους με 67,6% true shooting και 64,9% eFG, σουτάροντας παράλληλα με το εντυπωσιακό 41,7% από το τρίποντο και 67% στα δίποντα.
Ο Ντιαλό, από την άλλη πλευρά, είχε 22,8 πόντους ανά 100 κατοχές, με 58,7% true shooting και 54,7% eFG, ενώ το 31,5% από το τρίποντο αποτελεί τη μεγαλύτερη και πιο προφανή διαφορά συγκριτικά με τον πρώην παίκτη του Ολυμπιακού.
Ουσιαστικά, αν οι Πειραιώτες προχωρήσουν κάποια στιγμή στην απόκτησή του, δεν θα αντικαταστήσουν τον Πίτερς με έναν παίκτη που κάνει τα ίδια πράγματα, αλλά θα επιλέξουν να διαφοροποιήσουν αρκετά τον τρόπο με τον οποίο είναι δομημένη η θέση.
Το στοιχείο του Πίτερς που δύσκολα αντικαθίσταται
Το μεγαλύτερο όπλο του Πίτερς ήταν η δυνατότητά του να δημιουργεί χώρους χωρίς να χρειάζεται να κρατήσει την μπάλα στα χέρια του. Το 41,7% στα τρίποντα με 8,3 προσπάθειες ανά 100 κατοχές υποχρέωνε την αντίπαλη άμυνα να βρίσκεται συνεχώς κοντά του και επέτρεπε στον Ολυμπιακό να ανοίγει το γήπεδο ακόμη και όταν χρησιμοποιούσε έναν κλασικό σέντερ που δεν απειλούσε μακριά από το καλάθι.
Αυτό είναι κάτι που ο Ντιαλό, τουλάχιστον με βάση τα περσινά δεδομένα, δεν μπορεί να προσφέρει στον ίδιο βαθμό. Το 31,5% από το τρίποντο σημαίνει ότι οι αντίπαλοι πιθανότατα θα είναι περισσότερο διατεθειμένοι να του δώσουν το μακρινό σουτ και να κλείσουν τους χώρους προς τη ρακέτα, κάτι που αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια ομάδα που διαθέτει στο «5» παίκτες όπως ο Νίκολα Μιλουτίνοφ, ο Ταϊρίκ Τζόουνς και ο Ντόντα Χολ.
Από την άλλη, ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να διαθέτει τον Βεζένκοβ, τον κορυφαίο shooting φόργουορντ της Ευρώπης, και αυτό του επιτρέπει να εξετάσει για τη δεύτερη λύση στο «4» έναν παίκτη με διαφορετικά χαρακτηριστικά, χωρίς να είναι υποχρεωμένος να αναζητήσει ένα πιστό αντίγραφο του Πίτερς.
Τι μπορεί να προσθέσει ο Ντιαλό
Εκεί ακριβώς γίνεται πολύ πιο ενδιαφέρουσα η περίπτωση του Ντιαλό, καθώς όσα χάνει συγκριτικά με τον Πίτερς σε καθαρό σουτ και επιθετική αποτελεσματικότητα προσπαθεί να τα αναπληρώσει με αθλητικότητα, μεγαλύτερη δυνατότητα αλλαγών στην άμυνα και ικανότητα να καλύψει περισσότερες από μία θέσεις.
Τα 2,6 κλεψίματα ανά 100 κατοχές έναντι 1,7 του Πίτερς, αλλά και τα 0,9 κοψίματα έναντι μόλις 0,1, είναι ενδεικτικά της διαφορετικής παρουσίας που μπορεί να έχει αμυντικά, χωρίς φυσικά δύο στατιστικές κατηγορίες να αρκούν από μόνες τους για να αποτυπώσουν συνολικά την αμυντική αξία ενός παίκτη.
Ο Ντιαλό είναι περισσότερο ένας αθλητικός combo forward που μπορεί να κινηθεί μεταξύ «3» και «4», να πιέσει πάνω στην μπάλα, να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο και να επιτεθεί στα close-outs, παρά ένας κλασικός stretch 4 που περιμένει την μπάλα στην περίμετρο.
Υπάρχει ενδιαφέρουσα διαφοροποίηση και στο ριμπάουντ, καθώς ο Ντιαλό ήταν πιο δραστήριος επιθετικά με 2,8 ανά 100 κατοχές έναντι 2,1 του Πίτερς, όμως ο Αμερικανός που αποχώρησε από τον Ολυμπιακό είχε σαφές προβάδισμα συνολικά με 10,4 έναντι 8,4, κυρίως χάρη στην καλύτερη παρουσία του στο αμυντικό ριμπάουντ.
Αυτό που προκύπτει, λοιπόν, είναι ότι ο Μπαρτζώκας δεν φαίνεται να αναζητά υποχρεωτικά τον επόμενο Πίτερς, αλλά έναν παίκτη που θα του επιτρέψει να δημιουργήσει διαφορετικές πεντάδες. Με τον Ντιαλό θα μπορούσε να ανεβάσει αισθητά το επίπεδο αθλητικότητας στα φόργουορντ, να χρησιμοποιήσει περισσότερες αλλαγές στην άμυνα και να αποκτήσει έναν ακόμη παίκτη που μπορεί να συνυπάρξει είτε με τον Βεζένκοβ, είτε με ένα πιο βαρύ σχήμα στην περιφέρεια.
Γιατί ο Ολυμπιακός πρέπει να περιμένει
Η μεγάλη ιδιαιτερότητα της υπόθεσης είναι ότι ο Ντιαλό δεν βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην αγορά, αφού έχει υπογράψει μονοετές συμβόλαιο με τους Ντένβερ Νάγκετς, αξίας 1.357.763 δολαρίων.
Μετά τη φορολογία και τις υπόλοιπες κρατήσεις, οι πραγματικές καθαρές αποδοχές του υπολογίζονται περίπου στις 700.000 δολάρια, γεγονός που σημαίνει ότι μια ισχυρή ευρωπαϊκή πρόταση θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστική οικονομικά εφόσον ο παίκτης βρεθεί τελικά εκτός NBA.
Μέχρι να συμβεί αυτό, ωστόσο, ο Ολυμπιακός δεν μπορεί παρά να περιμένει. Ο Ντιαλό έχει αυτή τη στιγμή την ευκαιρία να διεκδικήσει τη θέση του στους Νάγκετς και είναι απολύτως λογικό να θέλει να εξαντλήσει τις πιθανότητές του στις ΗΠΑ πριν εξετάσει σοβαρά την επιστροφή του στη EuroLeague.
Από την άλλη πλευρά, το συγκεκριμένο συμβόλαιο δεν αποτελεί μια οικονομική δέσμευση που θα έκανε εξαιρετικά δύσκολη την αποδέσμευσή του από το Ντένβερ. Εφόσον οι Νάγκετς κρίνουν κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας ότι δεν υπάρχει χώρος για εκείνον ή ότι δεν μπορεί να προσφέρει όσα αναζητούν στο rotation, μπορούν σχετικά εύκολα να προχωρήσουν στην αποδέσμευσή του και τότε θα δημιουργηθούν εντελώς διαφορετικά δεδομένα για τον Ολυμπιακό.
Οι Πειραιώτες επομένως παρακολουθούν μια περίπτωση που δεν μπορούν να ελέγξουν χρονικά, αλλά γνωρίζουν ότι μπορεί να γίνει πραγματικά διαθέσιμη όσο ξεκαθαρίζουν τα ρόστερ στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Εφόσον αυτό συμβεί, ο Ντιαλό θα αποτελεί μια επιλογή που ταιριάζει στη λογική της προσθήκης ενός πιο αθλητικού και πολυδιάστατου φόργουορντ, ακόμη κι αν δεν μπορεί να αντικαταστήσει το κορυφαίο σουτ που πρόσφερε ο Πίτερς.
Το πραγματικό ερώτημα, συνεπώς, δεν είναι αν ο Άλφα Ντιαλό μπορεί να γίνει ο νέος Άλεκ Πίτερς, γιατί αγωνιστικά δεν είναι και πιθανότατα δεν θα γίνει ποτέ ο ίδιος τύπος παίκτη. Είναι αν ο Μπαρτζώκας θεωρεί ότι, έχοντας ήδη τον Βεζένκοβ ως βασικό σημείο αναφοράς στο «4», ο Ολυμπιακός έχει περισσότερα να κερδίσει προσθέτοντας πίσω του κάτι διαφορετικό αντί να επιχειρήσει να αναπαράγει όσα του έδινε μέχρι πέρσι ο νυν παίκτης της Αρμάνι Μιλάνο.
