Μία περίπτωση με αρκετά διαφορετικό προφίλ από τους περισσότερους γκαρντ που έχουν συνδεθεί με τον Ολυμπιακό είναι αυτή του Κρις Μάνον. Ο 24χρονος Αμερικανός δεν έρχεται με το προφίλ του καθαρού σκόρερ ή του δημιουργού που θα πάρει την επίθεση πάνω του, αλλά περισσότερο ως ένας δυναμικός two-way περιφερειακός, με μέγεθος, αθλητικότητα, ένταση στην άμυνα και ικανότητα να κάνει πολλές μικρές δουλειές μέσα στο παιχνίδι.
Το όνομα του Μάνον μπήκε στο ρεπορτάζ του Ολυμπιακού από τον Τόλη Κοτζιά, ο οποίος ανέφερε ότι ο Γιώργος Μπαρτζώκας είχε σχηματίσει πολύ καλή άποψη για εκείνον παρακολουθώντας τον στο Summer League με τους Λος Άντζελες Λέικερς.
Η περίπτωση του έχει ενδιαφέρον ακριβώς επειδή δεν πρόκειται για έναν παίκτη που εντυπωσιάζει πρωτίστως από τους αριθμούς του, αλλά για έναν περιφερειακό του οποίου η χρησιμότητα φαίνεται περισσότερο στον τρόπο που επηρεάζει κατοχές και στις δύο πλευρές του παρκέ.
Η τελευταία γεμάτη σεζόν του στο NCAA, με το Vanderbilt το 2024-25, δεν ήταν παραγωγικά η καλύτερη της κολεγιακής του καριέρας. Είχε 6,6 πόντους, 3,8 ριμπάουντ, 1,3 ασίστ και 1,7 κλεψίματα σε 18,5 λεπτά συμμετοχής, με 53,1% εντός παιδιάς. Το 24,2% στο τρίποντο, όμως, είναι το πρώτο στοιχείο που τραβάει αρνητικά την προσοχή και ταυτόχρονα εξηγεί γιατί δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως κλασικός floor spacer.
Προηγουμένως, στο Cornell, είχε δείξει πολύ μεγαλύτερη επιθετική παραγωγή. Τη σεζόν 2023-24 έφτασε στους 13,0 πόντους, 4,4 ριμπάουντ και 3,0 ασίστ κατά μέσο όρο, σουτάροντας με 55,2% εντός παιδιάς και 34,3% από το τρίποντο. Η εικόνα αυτή δείχνει ότι υπάρχει επιθετική ικανότητα, αλλά όχι με τρόπο που να τον κατατάσσει στους σουτέρ υψηλού όγκου ή στους παίκτες που θα αλλάξουν τις αποστάσεις μιας επίθεσης μόνο με την παρουσία τους.
Αυτό φαίνεται και από την πρώτη του επαγγελματική σεζόν. Με τους South Bay στη G-League είχε 11,6 πόντους, 6 ριμπάουντ, 2,4 ασίστ, 2,1 κλεψίματα και 0,9 μπλοκ σε 26,9 λεπτά, με 51,1% στα σουτ και 31,5% από το τρίποντο. Οι αριθμοί στα ριμπάουντ και στα κλεψίματα είναι ίσως πιο ενδιαφέροντες από τους πόντους του, γιατί φανερώνουν έναν περιφερειακό που συμμετέχει ενεργά στο παιχνίδι και δεν περιορίζεται σε έναν στατικό ρόλο.
Ακόμη και στα μόλις 5,2 λεπτά που πήρε κατά μέσο όρο σε εννέα εμφανίσεις με τους Λέικερς, η επιθετική του παραγωγή ήταν φυσιολογικά περιορισμένη στους 0,8 πόντους. Το συγκεκριμένο δείγμα δεν προσφέρεται για ασφαλή συμπεράσματα και έχει πολύ μεγαλύτερη αξία το γεγονός ότι κατάφερε να βρεθεί σε NBA περιβάλλον και να διεκδικήσει χρόνο μέσα από την άμυνα και την ενέργειά του.
Το μεγαλύτερο προσόν του δεν είναι το σκορ
Αν ο Ολυμπιακός εξετάζει πραγματικά τον Μάνον, δύσκολα το κάνει επειδή βλέπει σε εκείνον έναν παίκτη που θα έρθει να λύσει το πρόβλημα του περιφερειακού σκοραρίσματος. Το βασικό του selling point είναι αλλού.
Ο Μάνον έχει τη δυνατότητα να πιέσει πάνω στην μπάλα, να χρησιμοποιήσει το κορμί και τα γρήγορα χέρια του, να κυνηγήσει κατοχές και να μαρκάρει περισσότερες από μία θέσεις. Τα 2,1 κλεψίματα ανά αγώνα στη G-League είναι ενδεικτικά αυτής της δραστηριότητας, όπως και το γεγονός ότι κατέβαζε 6 ριμπάουντ από θέση περιφερειακού.
Αυτή η πολυλειτουργικότητα είναι χαρακτηριστικό που παραδοσιακά εκτιμά ο Μπαρτζώκας. Στο σύστημά του υπάρχουν αρκετοί παίκτες που δεν χρειάζεται να είναι πρώτοι σκόρερ, αρκεί να μπορούν να αμυνθούν, να τρέξουν το γήπεδο, να διαβάσουν γρήγορα τις κατοχές και να μη σταματούν την κυκλοφορία της μπάλας.
Ο Μάνον μπορεί να ταιριάξει σε αυτό το μοντέλο πολύ περισσότερο ως συμπληρωματικό «φτερό» παρά ως κλασικός γκαρντ. Μπορεί να δώσει λεπτά στο «2» και στο «3», να χρησιμοποιηθεί πάνω σε επιθετικούς γκαρντ του αντιπάλου και να βοηθήσει τον Ολυμπιακό να ανεβάσει την πίεση στην περιφέρεια χωρίς να θυσιάζει μέγεθος.
Το μεγάλο ερωτηματικό είναι το σουτ
Εκεί όπου η συζήτηση γίνεται πολύ πιο σύνθετη είναι στο τρίποντο. Ο Ολυμπιακός ήδη διαθέτει αρκετούς παίκτες που δεν αποτελούν σταθερή απειλή από μακριά και, αν η μία από τις τελευταίες προσθήκες του πρέπει να βελτιώσει τις αποστάσεις, τότε ο Μάνον δεν είναι η προφανής λύση.
Το 24,2% στο τελευταίο του έτος στο Vanderbilt ήταν πολύ χαμηλό, ενώ το 31,5% στη G League παραμένει κάτω από το επίπεδο που θα ήθελε μία ομάδα EuroLeague από έναν περιφερειακό που θα παίζει χωρίς την μπάλα. Η καλύτερη ένδειξη είναι το 34,3% που είχε στην τελευταία του χρονιά στο Cornell, αλλά ακόμη και αυτό δεν αρκεί για να χαρακτηριστεί αξιόπιστος σουτέρ.
Γιατί μπορεί να αρέσει στον Μπαρτζώκα
Η λογική πίσω από πιθανό ενδιαφέρον του Ολυμπιακού γίνεται πιο καθαρή αν ο Μάνον αντιμετωπιστεί όχι ως μία από τις βασικές επιθετικές λύσεις, αλλά ως παίκτης ρόλου με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Είναι αθλητικός, παίζει με ένταση, έχει έφεση στα ριμπάουντ για το μέγεθός του, δημιουργεί κλεψίματα και μπορεί να λειτουργήσει χωρίς να απαιτεί μεγάλο usage.
Στη G-League είχε μόλις 1,5 λάθος ανά παιχνίδι παρά τα 26,9 λεπτά συμμετοχής, κάτι που ταιριάζει επίσης σε αυτό το προφίλ. Δεν χρειάζεται να έχει συνεχώς την μπάλα στα χέρια του και μπορεί να επηρεάσει το ματς χωρίς να εκτελεί πολλές κατοχές, ένα στοιχείο ιδιαίτερα χρήσιμο σε ένα ρόστερ που ήδη διαθέτει αρκετούς δημιουργούς.
Παράλληλα, η επιθετική του εξέλιξη στο Cornell δείχνει ότι δεν πρόκειται για έναν παίκτη χωρίς επιθετικές δυνατότητες. Είχε φτάσει στους 13 πόντους και τις 3 ασίστ, με πολύ υψηλό 55,2% στα σουτ εντός παιδιάς, επομένως υπάρχει η βάση για έναν wing που μπορεί να επιτεθεί σε closeouts, να τελειώσει φάσεις στο ανοιχτό γήπεδο και να δημιουργήσει περιστασιακά όταν η άμυνα του δώσει χώρο.
Το ζητούμενο είναι αν αυτές οι δυνατότητες μπορούν να μεταφερθούν στο επίπεδο της EuroLeague και, κυρίως, αν το περιφερειακό του σουτ θα γίνει αρκετά σταθερό. Αν συμβεί αυτό, τότε το πακέτο του γίνεται πολύ πιο ελκυστικό, γιατί ένας αθλητικός two-way παίκτης που μπορεί να μαρκάρει, να πάρει ριμπάουντ και ταυτόχρονα να τιμωρεί τα ελεύθερα τρίποντα έχει σαφή χρησιμότητα σε υψηλό επίπεδο.
