Η πιθανή αποχώρηση του Τόμας Γουόκαπ δημιουργεί ένα σημαντικό ερώτημα για την περιφέρεια του Ολυμπιακού. Όχι τόσο για το ποιος θα πάρει τα λεπτά του, αλλά για το πώς θα αντικατασταθούν όλα όσα προσέφερε στο παιχνίδι των «ερυθρόλευκων».
Η απάντηση δεν μπορεί να αναζητηθεί σε έναν μόνο παίκτη. Ο Ολυμπιακός έχει ήδη αποκτήσει τον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ για τη θέση «1» και τον Γιαν Μοντέρο, ο οποίος μπορεί να αγωνιστεί τόσο ως πόιντ γκαρντ, όσο και ως σούτινγκ γκαρντ. Μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, ο Κόρι Τζόσεφ αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Τα advanced stats της περσινής EuroLeague δείχνουν δύο γκαρντ με αρκετά διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Τι χάνει ο Ολυμπιακός χωρίς τον Γουόκαπ
Ο Γουόκαπ είχε 12,8 ασίστ ανά 100 κατοχές, έναντι 8,2 του Τζόσεφ, με το AST% να φτάνει στο εντυπωσιακό 33,2%, όταν ο Καναδός βρισκόταν στο 21,9%. Παράλληλα, οι πόντοι που προέκυπταν από τις ασίστ του ήταν 30,1 ανά 100 κατοχές, έναντι 19,4 του Τζόσεφ.
Με απλά λόγια, ο Γουόκαπ ήταν πολύ περισσότερο οργανωτής. Έλεγχε τον ρυθμό, έβαζε την ομάδα στις επιθέσεις της και δημιουργούσε για τους υπόλοιπους.
Υπάρχει φυσικά και η άμυνα. Τα 1,9 κλεψίματα του Γουόκαπ ανά 100 κατοχές είναι κοντά στα 1,8 του Τζόσεφ, όμως οι αριθμοί δεν μπορούν να αποτυπώσουν πλήρως την ικανότητα του πρώτου να πιέζει τον βασικό χειριστή του αντιπάλου, να αμύνεται πάνω στην μπάλα και να αλλάζει πάνω σε μεγαλύτερα κορμιά.
Εκεί που υπερτερεί ο Τζόσεφ
Επιθετικά, πάντως, ο Τζόσεφ προσφέρει πράγματα που ο Γουόκαπ δεν είχε στον ίδιο βαθμό. Το true shooting του ήταν στο 59,5%, έναντι μόλις 53,9% του Γουόκαπ, ενώ είχε 54,6% στα δίποντα έναντι 47,2%. Ο Γουόκαπ ήταν καλύτερος από το τρίποντο (36,6% έναντι 34,5%), όμως συνολικά ο Τζόσεφ ήταν αισθητά αποτελεσματικότερος ως εκτελεστής.
Η διαφορά φαίνεται και στην παραγωγή: 19,4 πόντοι ανά 100 κατοχές για τον Τζόσεφ, μόλις 11,9 για τον Γουόκαπ.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το Net Rating. Ο Τζόσεφ έκλεισε τη σεζόν στο +21,4, έναντι +14,1 του Γουόκαπ. Βέβαια, εδώ χρειάζεται προσοχή, καθώς ο Καναδός αγωνίστηκε μόλις σε 16 παιχνίδια EuroLeague, ενώ ο Γουόκαπ σε 37, επομένως το δείγμα δεν είναι αντίστοιχο.
Η αντικατάσταση θα γίνει… ομαδικά
Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι ο Τζόσεφ δεν αποτελεί αγωνιστικό αντίγραφο του Γουόκαπ. Και πιθανότατα δεν χρειάζεται να γίνει. Το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργίας που χάνεται μπορεί να περάσει στον Μίλερ-ΜακΙντάιρ, ο οποίος αποκτήθηκε για να έχει σημαντικό ρόλο στη θέση «1». Ο Μοντέρο από την άλλη προσθέτει ταχύτητα, προσωπική φάση και σκορ, έχοντας τη δυνατότητα να λειτουργήσει και ως δεύτερος χειριστής.
Έτσι, ο Τζόσεφ μπορεί να χρησιμοποιηθεί περισσότερο στον ρόλο που του ταιριάζει: ως έμπειρος γκαρντ που δεν χρειάζεται πολλές κατοχές –το usage του ήταν μόλις 17,6%–, παίρνει σωστές αποφάσεις και μπορεί να λειτουργήσει δίπλα σε διαφορετικού τύπου περιφερειακούς.
Το ερώτημα επομένως δεν είναι εάν ο Τζόσεφ μπορεί μόνος του να γίνει ο νέος Γουόκαπ. Δεν μπορεί και δεν χρειάζεται.
Ο Ολυμπιακός έχει ουσιαστικά επιλέξει να μοιράσει τις αρμοδιότητες του Γουόκαπ σε τρεις παίκτες: την οργάνωση και τη δύναμη στον Μίλερ-ΜακΙντάιρ, τη δημιουργία και το σκορ στον Μοντέρο, την εμπειρία και την ισορροπία στον Τζόσεφ.
Το μεγάλο στοίχημα δεν βρίσκεται στην επίθεση. Βρίσκεται στην άλλη πλευρά του παρκέ: ποιος θα αναλάβει τις δύσκολες αμυντικές αποστολές που επί χρόνια αποτελούσαν σχεδόν αποκλειστική ευθύνη του Γουόκαπ;
