Η σύγκριση του Ίζακ Μπόνγκα με τον Τζέντι Όσμαν δεν είναι τόσο απλή όσο δείχνει η ερώτηση. Ο ένας είναι μεγαλύτερος δημιουργός πλεονεκτημάτων στην άμυνα και στο ριμπάουντ, ο άλλος σαφώς ανώτερος σκόρερ και πολύ πιο αξιόπιστη απειλή από την περιφέρεια. Άρα, αν ο Παναθηναϊκός έκανε «αναβάθμιση», αυτή δεν αφορά απαραίτητα την ατομική ποιότητα, αλλά το πόσο καλύτερα μπορεί να ταιριάξει ο Μπόνγκα σε αυτό που θέλει να χτίσει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Ο Παναθηναϊκός άλλαξε αρκετά πράγματα στο ρόστερ του το φετινό καλοκαίρι και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες αλλαγές στις θέσεις των φόργουορντ ήταν η αντικατάσταση του Τζέντι Όσμαν από τον Ίζακ Μπόνγκα. Πρόκειται για δύο παίκτες με διαφορετικό τρόπο επιρροής στο παιχνίδι, παρότι θεωρητικά μπορούν να καλύψουν παρόμοιες θέσεις.
Ο Όσμαν είναι πιο κοντά σε scoring wing. Ο Μπόνγκα είναι περισσότερο ένας two-way φόργουορντ, ένα πολυεργαλείο που μπορεί να πάρει δύσκολες αμυντικές αποστολές, να μαρκάρει από το «1» έως το «4», να βοηθήσει στο ριμπάουντ και να λειτουργήσει χωρίς να χρειάζεται πολλές κατοχές. Και οι αριθμοί της περασμένης EuroLeague αποτυπώνουν ακριβώς αυτή τη διαφορά.
Ο Όσμαν είναι ξεκάθαρα καλύτερος επιθετικός παίκτης
Αν η σύγκριση περιοριστεί στην επίθεση, δεν υπάρχει πραγματικά μεγάλη συζήτηση. Ο Τζέντι Όσμαν παρήγαγε πέρσι 25,6 πόντους ανά 100 κατοχές, ενώ ο Μπόνγκα βρισκόταν στους 19,8. Η διαφορά είναι σημαντική και γίνεται ακόμη πιο καθαρή όταν κοιτάξει κανείς τον τρόπο με τον οποίο σκόραραν. Ο Όσμαν είχε 62,3% True Shooting, έναντι 60,6% του Μπόνγκα, ενώ στο eFG% βρισκόταν στο 56,5% έναντι 55%.
Το πραγματικά μεγάλο χάσμα, όμως, βρίσκεται στο τρίποντο. Ο Τζέντι Όσμαν εκτέλεσε με 38,1%, ενώ ο Μπόνγκα έμεινε στο 31,2%.
Σε μία ομάδα που θέλει να δημιουργήσει χώρους γύρω από τον Κέντρικ Ναν, τον Κώστα Σλούκα, τον Σιλβέν Φρανσίσκο και τους δημιουργικούς ψηλούς της, αυτή η διαφορά δεν είναι καθόλου αμελητέα. Ο Όσμαν απαιτούσε περισσότερο σεβασμό μακριά από την μπάλα. Ο αμυντικός του δεν μπορούσε να εγκαταλείπει εύκολα τη γωνία ή να κλείνει υπερβολικά προς τη ρακέτα. Με τον Μπόνγκα, οι αντίπαλοι θα είναι πολύ πιο πρόθυμοι να δοκιμάσουν αυτή τη στρατηγική.
Από την άλλη, ο Γερμανός είναι εντυπωσιακά αποτελεσματικός όταν πλησιάζει στο καλάθι. Είχε 60,1% στα δίποντα, έναντι 55,8% του Όσμαν. Αυτό ταιριάζει με το αγωνιστικό του προφίλ: κοψίματα, transition, επιθετικά ριμπάουντ και τελειώματα κοντά στο καλάθι. Δεν είναι κακός επιθετικός παίκτης, αλλά δεν είναι ο δημιουργός σουτ και ο εκτελεστής που ήταν ο Όσμαν.
Το usage δείχνει και τον διαφορετικό ρόλο
Ο Όσμαν είχε usage 19,3%, ο Μπόνγκα 16,4% και μάλιστα σε ομάδα σαν την περσινή Παρτιζάν. Η διαφορά δεν είναι τεράστια, αλλά εξηγεί αρκετά πράγματα. Ο Τούρκος αναλάμβανε περισσότερο την ευθύνη μιας κατοχής, έπαιρνε περισσότερα σουτ και μπορούσε να δημιουργήσει ο ίδιος έναν πόντο όταν η επίθεση κολλούσε. Ο Μπόνγκα δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο.
Αυτό πιθανώς είναι ένα από τα στοιχεία που άρεσαν στον Ομπράντοβιτς. Ο νέος Παναθηναϊκός έχει ήδη πολλούς παίκτες που θέλουν και πρέπει να έχουν την μπάλα. Ναν, Σλούκας, Φρανσίσκο, Μπάντιο, Γιαμπουσέλε. Δεν ήταν απαραίτητο να προστεθεί άλλος ένας φόργουορντ που χρειάζεται επιθέσεις για να είναι αποτελεσματικός. Ο Μπόνγκα μπορεί να παίξει 25 λεπτά, να πάρει λίγα σουτ και να εξακολουθήσει να έχει σημαντική επίδραση στο αποτέλεσμα.
Στο ριμπάουντ αλλάζουν όλα
Εδώ ο Μπόνγκα έχει ξεκάθαρο πλεονέκτημα. Είχε 11,1 ριμπάουντ ανά 100 κατοχές, έναντι μόλις 6,9 του Όσμαν. Στα αμυντικά ριμπάουντ η διαφορά ήταν 7,8 έναντι 5,9, ενώ στα επιθετικά ήταν ακόμη μεγαλύτερη αναλογικά: 3,3 έναντι 1,0.
Για έναν φόργουορντ αυτό είναι πολύ σημαντικό. Ο Μπόνγκα ουσιαστικά προσθέτει στον Παναθηναϊκό έναν ακόμη ριμπάουντερ χωρίς να χρειάζεται να μεγαλώσει το σχήμα του. Μπορεί να παίζει στο «3» και να προσφέρει στο ριμπάουντ σαν «4», κάτι που δίνει μεγάλη ελευθερία στον προπονητή του. Αυτό γίνεται ακόμη πιο σημαντικό εάν ο Παναθηναϊκός θελήσει να χρησιμοποιήσει χαμηλά σχήματα ή τον Γκερσόν Γιαμπουσέλε στο «5».
Και η άμυνα;
Εδώ βρίσκεται ο βασικός λόγος για τον οποίο ο Μπόνγκα μπορεί να θεωρηθεί αναβάθμιση σε επίπεδο fit. Οι απλοί αριθμοί δεν δίνουν μία τεράστια διαφορά στο Defensive Rating: 116,6 ο Μπόνγκα, 116,1 ο Όσμαν. Αυτό από μόνο του δεν μας λέει σχεδόν τίποτα για το ποιος είναι καλύτερος αμυντικός. Το Defensive Rating εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό από την ομάδα και από τα lineups στα οποία χρησιμοποιείται κάθε παίκτης.
Το προφίλ τους όμως είναι εντελώς διαφορετικό. Ο Μπόνγκα μπορεί να αναλάβει τον καλύτερο περιφερειακό του αντιπάλου, να αλλάξει σε screen και να μαρκάρει μεγαλύτερα κορμιά. Με ύψος και άνοιγμα χεριών που θυμίζουν πάουερ φόργουορντ, μπορεί να ακολουθεί γκαρντ και ταυτόχρονα να επιβιώνει απέναντι σε «4άρια». Αυτή η ευελιξία είναι εξαιρετικά πολύτιμη.
Ο Όσμαν είναι αξιοπρεπής αμυντικός, αλλά δεν είναι ο παίκτης που αποκτάς πρωτίστως για να του δώσεις τον πιο δύσκολο αντίπαλο. Με τον Μπόνγκα αυτό μπορεί να αποτελέσει βασικό μέρος της δουλειάς του.
Τα 1,8 κλεψίματα και 1,0 κόψιμο ανά 100 κατοχές του Μπόνγκα, έναντι 1,4 κλεψιμάτων και 0,2 κοψιμάτων του Όσμαν, δίνουν μία μικρή ένδειξη για το μήκος και την αμυντική δραστηριότητά του.
Αλλά η πραγματική διαφορά δεν αποτυπώνεται μόνο εκεί. Είναι στο πόσες διαφορετικές άμυνες μπορεί να παίξει μια ομάδα επειδή έχει τον Μπόνγκα στο παρκέ.
Η μεγάλη λέξη είναι «ευελιξία»
Με τον Όσμαν ο Παναθηναϊκός ήξερε περίπου τι είχε: έναν πολύ καλό σκόρερ στη θέση «3», με αξιόπιστο τρίποντο, καλό transition και ικανότητα να τιμωρεί closeouts.
Με τον Μπόνγκα αποκτά περισσότερες επιλογές. Μπορεί να παίξει:
- Μπόνγκα στο «3» δίπλα σε Γιαμπουσέλε και έναν κλασικό σέντερ.
- Να τον μεταφέρει στο «4», με τρία γκαρντ.
- Να τον χρησιμοποιήσει σε switch-heavy πεντάδα.
- Να του δώσει τον αντίπαλο βασικό δημιουργό.
- Να τον βάλει δίπλα στον Ναν και να καλύψει αμυντικά μεγάλο μέρος των δύσκολων αποστολών, ώστε ο Αμερικανός να κρατά περισσότερη ενέργεια για την επίθεση.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό για τον Ομπράντοβιτς.
Δεν σημαίνει ότι ο Μπόνγκα είναι συνολικά καλύτερος μπασκετμπολίστας από τον Όσμαν. Σημαίνει ότι ίσως του δίνει περισσότερες λύσεις μέσα σε ένα ρόστερ που ήδη διαθέτει άφθονη δημιουργία και σκορ.
Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα που δεν πρέπει να κρυφτεί
Το 31,2% στο τρίποντο είναι πραγματικό ζήτημα. Σε υψηλό επίπεδο, οι αντίπαλες άμυνες θα το τεστάρουν. Στα πλέι-οφ και στο Final Four θα το τεστάρουν ακόμη περισσότερο.
Εάν ο Μπόνγκα βρίσκεται μαζί με παίκτες που επίσης δεν τραβούν την άμυνα προς τα έξω, μπορεί να δημιουργηθεί θέμα spacing. Ένας αντίπαλος μπορεί να χρησιμοποιήσει τον προσωπικό του αμυντικό ως βοήθεια προς τον Ναν ή ως έξτρα σώμα απέναντι σε ένα post-up του Γιαμπουσέλε.
Εκεί ο Όσμαν είχε σαφές πλεονέκτημα. Με 38,1% δεν μπορούσες να τον αφήσεις εύκολα. Για αυτό η επιτυχία της αλλαγής εξαρτάται και από το ποιοι θα βρίσκονται γύρω από τον Μπόνγκα.
Δίπλα σε τέσσερις καλούς σουτέρ, μπορεί να γίνει εξαιρετικά χρήσιμος. Σε μία πεντάδα με δύο ακόμη παίκτες περιορισμένου σουτ, το επιθετικό πρόβλημα γίνεται πιο εμφανές.
Τα team numbers δεν δίνουν νικητή
Ο Όσμαν είχε Offensive Rating 117,9, έναντι 112,4 του Μπόνγκα. Δεν προκαλεί έκπληξη, αφού ήταν πιο παραγωγικός και πολύ καλύτερος σουτέρ. Στο Net Rating ο Όσμαν βρισκόταν στο +1,8, ενώ ο Μπόνγκα στο -4,2. Και οι δύο είχαν ελαφρώς αρνητικό On-Off: -1 ο Όσμαν, -0,5 ο Μπόνγκα.
Αυτά τα στοιχεία δεν επιτρέπουν να ειπωθεί ότι ο Μπόνγκα είχε μεγαλύτερη συνολική επίδραση στις ομάδες του την περασμένη σεζόν. Αντίθετα, οι αριθμοί ευνοούν περισσότερο τον Όσμαν. Αλλά το ερώτημα του Παναθηναϊκού δεν ήταν «ποιος είχε καλύτερα νούμερα πέρσι;». Ήταν «ποιος ταιριάζει καλύτερα στο ρόστερ που χτίζουμε τώρα;».
Και εκεί η απάντηση αλλάζει.
Γιατί μπορεί ο Ομπράντοβιτς να προτιμά τον Μπόνγκα
Ο νέος Παναθηναϊκός δεν έχει έλλειψη από παίκτες που μπορούν να σκοράρουν. Έχει Ναν. Έχει Σλούκα. Έχει Φρανσίσκο. Έχει Γιαμπουσέλε. Έχει αρκετή δημιουργία και αρκετούς παίκτες που μπορούν να διαχειριστούν κατοχές.
Αυτό που χρειάζεται γύρω τους είναι παίκτες που δεν θα απαιτούν την μπάλα, θα κάνουν τη «βρώμικη» δουλειά, θα καλύπτουν διαφορετικές θέσεις και θα επιτρέπουν στον προπονητή να αλλάζει τακτική χωρίς αλλαγή προσώπων. Ο Μπόνγκα είναι σχεδόν η ιδανική περιγραφή αυτού του τύπου παίκτη.
Μπορεί να μη σου βάλει τους 15 πόντους που θα μπορούσε να βάλει ο Όσμαν, αλλά μπορεί να σου επιτρέψει να κρατήσεις τον Ναν στο παρκέ χωρίς να τον βάλεις πάνω στον καλύτερο αντίπαλο γκαρντ. Μπορεί να σου κερδίσει τρία επιπλέον ριμπάουντ. Μπορεί να αλλάξει σε ένα pick and roll χωρίς να χρειαστείς hedge ή βοήθεια. Μπορεί να παίξει ρόλους που δεν φαίνονται στο box score.
Τελικά είναι αναβάθμιση;
Ως ατομικός επιθετικός παίκτης, όχι. Ο Τζέντι Όσμαν είναι καλύτερος. Σκοράρει περισσότερο, σουτάρει πολύ καλύτερα από το τρίποντο και μπορεί να δημιουργήσει πιο εύκολα δική του επίθεση.
Ως αμυντικός, ριμπάουυντερ και πολυεργαλείο, ο Μπόνγκα είναι αναβάθμιση. Και σε επίπεδο συνολικού fit στον συγκεκριμένο Παναθηναϊκό, είναι πολύ πιθανό να αποδειχθεί αναβάθμιση επίσης.
Η ουσία είναι ότι οι «πράσινοι» δεν αντικατέστησαν τον Όσμαν με έναν καλύτερο Όσμαν. Άλλαξαν τύπο παίκτη. Θυσίασαν μέρος του σουτ και του σκορ για να αποκτήσουν μέγεθος, άμυνα, ριμπάουντ, versatility και έναν φόργουορντ που δεν χρειάζεται να αγγίζει την μπάλα για να δικαιολογεί την παρουσία του στο παρκέ.
Και με τόση επιθετική ποιότητα ήδη συγκεντρωμένη στο ρόστερ, αυτή μπορεί να είναι ακριβώς η ανταλλαγή χαρακτηριστικών που χρειαζόταν ο Ομπράντοβιτς.
Άρα, αν το ερώτημα είναι «ποιος είναι καλύτερος παίκτης;», δεν υπάρχει καθαρός νικητής και επιθετικά ο Όσμαν έχει το πάνω χέρι. Αν όμως το ερώτημα είναι «ποιος μπορεί να κάνει καλύτερο αυτόν τον Παναθηναϊκό;», τότε ο Μπόνγκα έχει πολύ σοβαρές πιθανότητες να αποδειχθεί η πραγματική αναβάθμιση.
