Τα ονόματα του Μάριο Χεζόνια και του Άλφα Ντιαλό έχουν συνδεθεί έντονα το τελευταίο διάστημα με τον Ολυμπιακό, με τους δύο παίκτες να αποτελούν δύο εντελώς διαφορετικές αγωνιστικές επιλογές για τη θέση «3».
Τα advanced stats της τελευταίας τους σεζόν στη EuroLeague αποτυπώνουν με αρκετή ακρίβεια τόσο τις διαφορές τους, όσο και το τι θα μπορούσε να προσφέρει ο καθένας στους «ερυθρόλευκους».
Η βασική δυσκολία και στις δύο περιπτώσεις είναι ότι αυτή τη στιγμή κανένας από τους δύο δεν είναι ελεύθερος. Ο Χεζόνια βρίσκεται στους Κλίβελαντ Καβαλίερς, ενώ ο Ντιαλό έχει συμβόλαιο με τους Ντένβερ Νάγκετς. Αυτό, πάντως, δεν σημαίνει ότι θα βρίσκονται απαραίτητα στο NBA όταν αρχίσει η σεζόν της EuroLeague, καθώς τα δεδομένα των συμβολαίων τους αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο επιστροφής στην Ευρώπη.
Η ημερομηνία-κλειδί για τον Χεζόνια
Στην περίπτωση του Χεζόνια, το ενδιαφέρον στρέφεται κυρίως στις 15 Νοεμβρίου, όταν το συμβόλαιό του με τους Καβαλίερς γίνεται πλήρως εγγυημένο. Μέχρι τότε το Κλίβελαντ μπορεί να πάρει διαφορετική απόφαση για το μέλλον του Κροάτη, καταβάλλοντας σημαντικά μικρότερο ποσό σε περίπτωση αποδέσμευσης.
Αυτό δημιουργεί ένα παράθυρο το οποίο είναι λογικό να παρακολουθούν οι ευρωπαϊκές ομάδες που ενδιαφέρονται για εκείνον. Ο Χεζόνια πήγε στο NBA για να διεκδικήσει τη θέση του, αλλά εάν διαπιστώσει ότι ο ρόλος που μπορεί να έχει στους Καβαλίερς δεν είναι αυτός που επιθυμεί ή εάν το Κλίβελαντ αποφασίσει να μην εγγυηθεί ολόκληρο το συμβόλαιό του, η επιστροφή στην EuroLeague θα μπορούσε να επανέλθει στο προσκήνιο.
Αγωνιστικά, πρόκειται για έναν παίκτη που θα άλλαζε αισθητά το επιθετικό ταβάνι του Ολυμπιακού. Την τελευταία του σεζόν στην EuroLeague είχε 31,9 πόντους ανά 100 κατοχές με usage 29%, αριθμός που δείχνει ότι λειτουργούσε ως ένας από τους βασικούς δημιουργούς τελικών προσπαθειών της Ρεάλ Μαδρίτης. Το 30,7% στα τρίποντα δεν ήταν καλό, όμως ο Χεζόνια εξακολουθεί να διαθέτει ένα πακέτο δημιουργίας και εκτέλεσης που δύσκολα συναντάται σε φόργουορντ αυτού του μεγέθους.
Παράλληλα, οι 9,7 πόντοι στα ριμπάουντ ανά 100 κατοχές και το θετικό Net Rating (+5,2) δείχνουν ότι η συνεισφορά του δεν περιορίζεται στο σκοράρισμα. Μπορεί να παίξει με την μπάλα, να επιτεθεί στο mismatch, να ποστάρει μικρότερους αντιπάλους και να λειτουργήσει τόσο στο «3» όσο και στο «4». Για έναν Ολυμπιακό που διαθέτει ήδη αρκετούς δημιουργούς στην περιφέρεια, ο Χεζόνια θα πρόσθετε κυρίως το στοιχείο του μεγάλου wing που μπορεί να δημιουργήσει μόνος του μία κατοχή όταν η οργανωμένη επίθεση κολλάει.
Ο Ντιαλό είναι διαφορετική περίπτωση
Το συμβόλαιο του Άλφα Ντιαλό με τους Νάγκετς είναι αρκετά μικρότερο και επομένως πολύ ευκολότερο να γίνει waive εφόσον το Ντένβερ αποφασίσει ότι δεν υπάρχει χώρος για εκείνον στο τελικό ρόστερ. Για αυτό και η περίπτωσή του μπορεί να ξεκαθαρίσει χωρίς να απαιτείται απαραίτητα μία τόσο συγκεκριμένη ημερομηνία όσο αυτή του Χεζόνια.
Αγωνιστικά, ο Ντιαλό είναι σχεδόν το αντίθετο από τον Κροάτη. Δεν χρειάζεται πολλές κατοχές για να επηρεάσει ένα παιχνίδι και αυτό φαίνεται από το usage του, που βρισκόταν μόλις στο 18,7%. Παρόλα αυτά, είχε 22,8 πόντους ανά 100 κατοχές και πολύ υψηλότερο True Shooting, στο 58,7%, έναντι 53,2% του Χεζόνια.
Η διαφορά εξηγείται σε σημαντικό βαθμό από την επιλογή των προσπαθειών. Ο Ντιαλό δεν είναι ο παίκτης στον οποίο θα δοθεί η μπάλα για να δημιουργήσει συστηματικά απέναντι σε οργανωμένη άμυνα, αλλά είναι εξαιρετικός στο να εκμεταλλεύεται καταστάσεις κοντά στο καλάθι, να τρέχει στο ανοιχτό γήπεδο και να τιμωρεί την άμυνα μέσα από cuts και επιθετικά ριμπάουντ. Το 59% στα δίποντα είναι χαρακτηριστικό, ενώ οι 8,4 πόντοι στα ριμπάουντ και τα 2,6 κλεψίματα ανά 100 κατοχές επιβεβαιώνουν πόσο μπορεί να επηρεάσει ένα παιχνίδι χωρίς να χρειάζεται την μπάλα στα χέρια.
Το βασικό του μειονέκτημα για τον Ολυμπιακό βρίσκεται στο περιφερειακό σουτ. Το 31,5% στα τρίποντα δεν επιτρέπει στις αντίπαλες άμυνες να τον αντιμετωπίζουν ως πραγματική απειλή από μακριά και αυτό μπορεί να δημιουργήσει ζητήματα spacing, ειδικά σε πεντάδες στις οποίες βρίσκεται στο παρκέ μαζί με έναν σέντερ που δεν σουτάρει.
Ποιος ταιριάζει περισσότερο στον Ολυμπιακό;
Η απάντηση εξαρτάται από το τι ακριβώς ψάχνουν οι «ερυθρόλευκοι». Αν ο στόχος είναι να προστεθεί ένας ακόμη μεγάλος επιθετικός πόλος, ο Χεζόνια είναι ξεκάθαρα η πιο εντυπωσιακή λύση. Προσφέρει προσωπικό σκορ, μέγεθος, ριμπάουντ και τη δυνατότητα να παίξει δύο θέσεις, ενώ μπορεί να πάρει πάνω του επιθέσεις υψηλής πίεσης χωρίς να χρειάζεται να δημιουργήσει κάποιος άλλος για εκείνον.
Υπάρχει όμως και η άλλη ανάγνωση. Ο Ολυμπιακός διαθέτει ήδη αρκετούς παίκτες που θέλουν κατοχές, με τον Σάσα Βεζένκοβ, τον Εβάν Φουρνιέ, τον Τάιλερ Ντόρσεϊ και τους περιφερειακούς δημιουργούς του. Σε ένα τέτοιο ρόστερ ο Ντιαλό μπορεί να είναι ευκολότερο να ενταχθεί, επειδή δεν χρειάζεται να αλλάξει η ιεραρχία της επίθεσης για να είναι αποτελεσματικός. Μπορεί να αναλάβει τον καλύτερο αντίπαλο φόργουορντ, να δώσει αθλητικότητα, αλλαγές στην άμυνα και ριμπάουντ, λειτουργώντας περισσότερο ως το κομμάτι που συμπληρώνει τους υπόλοιπους.
Το παράδοξο επομένως είναι ότι ο Χεζόνια είναι πιθανότατα ο καλύτερος παίκτης, αλλά ο Ντιαλό μπορεί να είναι το πιο εύκολο fit. Αν το σκεπτικό του Ολυμπιακού είναι να αποκτήσει έναν ακόμη σταρ που θα ανεβάσει το επιθετικό του ταβάνι, ο Κροάτης είναι η προφανής επιλογή. Αν αναζητά έναν αθλητικό two-way φόργουορντ που θα κάνει τη «βρώμικη δουλειά» χωρίς να απαιτεί πολλές μπάλες, ο Ντιαλό ταιριάζει περισσότερο σε αυτό το προφίλ.
Σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα δεν είναι ακόμη ποιον από τους δύο μπορεί να αποκτήσει ο Ολυμπιακός, αλλά ποιος από τους δύο θα γίνει πραγματικά διαθέσιμος. Και από αυτή την άποψη, οι αποφάσεις των Καβαλίερς και των Νάγκετς μπορούν να διαμορφώσουν σε μεγάλο βαθμό τις επόμενες κινήσεις στην ευρωπαϊκή αγορά.
