Μία διαφορετική ανάγνωση της περσινής σεζόν του Ολυμπιακού προσφέρουν τα στοιχεία του on/off ανά 100 κατοχές, καθώς πίσω από την εικόνα που σχηματίστηκε στο παρκέ κρύβονται ορισμένα αποτελέσματα που δύσκολα θα περίμενε κανείς.
Πόσο άλλαζε πραγματικά η αποτελεσματικότητα του Ολυμπιακού ανάλογα με το ποιος βρισκόταν στην πεντάδα; Τα δεδομένα του on/off επιχειρούν να δώσουν μία απάντηση, συγκρίνοντας την απόδοση της ομάδας στα λεπτά συμμετοχής κάθε παίκτη με εκείνη όταν ο ίδιος βρισκόταν στον πάγκο.
Πρόκειται για έναν δείκτη που χρειάζεται πάντοτε προσεκτική ανάγνωση. Δεν βαθμολογεί μεμονωμένα έναν παίκτη, καθώς επηρεάζεται από τους συμπαίκτες του, τις πεντάδες στις οποίες χρησιμοποιείται, τους αντιπάλους και φυσικά το μέγεθος του δείγματος.
Στην περίπτωση των «ερυθρόλευκων», πάντως, η κατάταξη έχει μεγάλο ενδιαφέρον.
| Παίκτης | On/Off ανά 100 κατοχές |
|---|---|
| Τάισον Γουόρντ | +10,6 |
| Τόμας Γουόκαπ | +9,7 |
| Ταϊρίκ Τζόουνς | +6,5 |
| Σάσα Βεζένκοβ | +6,0 |
| Εβάν Φουρνιέ | +3,9 |
| Κόρι Τζόσεφ | +2,0 |
| Τάιλερ Ντόρσεϊ | +0,5 |
| Νίκολα Μιλουτίνοφ | +0,4 |
| Φρανκ Νιλικίνα | -2,5 |
| Άλεκ Πίτερς | -3,7 |
| Κώστας Παπανικολάου | -10,4 |
| Ντόντα Χολ | -14,4 |
| Σακίλ ΜακΚίσικ | -37,8 |
| Μόντε Μόρις | -58,1 |
Το δίδυμο που βρίσκεται πάνω ακόμη και από τον Βεζένκοβ
Ο πρώτος της λίστας δεν είναι ο Σάσα Βεζένκοβ, ούτε ο Εβάν Φουρνιέ. Είναι ο Τάισον Γουόρντ. Με +10,6 ανά 100 κατοχές, ο Αμερικανός έχει την κορυφαία επίδοση ολόκληρου του ρόστερ, με τον Τόμας Γουόκαπ, ο οποίος είναι ο πρωταγωνιστής του μεγαλύτερου φετινού καλοκαιρινού σίριαλ, να ακολουθεί πολύ κοντά στο +9,7.
Η παρουσία των δύο στην κορυφή παρουσιάζει ενδιαφέρον ακριβώς επειδή κανείς τους δεν αποτελεί την πρώτη επιθετική επιλογή. Ο Γουόρντ μπορεί να επηρεάσει ένα παιχνίδι χωρίς να χρειάζεται μεγάλο αριθμό κατοχών και πέρσι δεν ήταν αποτελεσματικός από το τρίποντο (26,4%), ενώ ο Γουόκαπ είναι ο παίκτης μέσω του οποίου ο Ολυμπιακός αποκτά σε μεγάλο βαθμό ισορροπία στην περιφέρεια, γεγονός που δεν μπορεί να παραβλέψει ο Γιώργος Μπαρτζώκας εν μέσω της πίεσης από τον Τεξανό να πάει στην Ντουμπάι.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι αμφότεροι βρίσκονται αρκετά ψηλότερα από δύο από τους μεγαλύτερους σταρ της ομάδας.
Ο Βεζένκοβ καταγράφει +6,0 και ο Φουρνιέ +3,9. Πρόκειται φυσικά για θετικές επιδόσεις, οι οποίες όμως υπενθυμίζουν ότι το συγκεκριμένο metric δεν μετρά ποιος είναι ο καλύτερος ή ο πιο παραγωγικός παίκτης. Μετρά τη διαφορά που καταγράφεται στην απόδοση της ομάδας μεταξύ των λεπτών που ένας παίκτης αγωνίζεται και εκείνων που απουσιάζει.
Ανάμεσα στους Γουόκαπ και Βεζένκοβ βρίσκεται μάλιστα ο Ταϊρίκ Τζόουνς με +6,5, έχοντας αφήσει έντονο θετικό αποτύπωμα στις πεντάδες στις οποίες χρησιμοποιήθηκε.
Σχεδόν αμετάβλητη η εικόνα με Ντόρσεϊ και Μιλουτίνοφ
Ένα διαφορετικό γκρουπ σχηματίζουν οι παίκτες που βρίσκονται πολύ κοντά στο μηδέν. Ο Κόρι Τζόσεφ είναι στο +2,0, ενώ ο Τάιλερ Ντόρσεϊ (+0,5) και ο Νίκολα Μιλουτίνοφ (+0,4) έχουν ουσιαστικά ουδέτερο on/off.
Αυτό δεν συνεπάγεται μικρή προσφορά. Ειδικά στην περίπτωση ενός βασικού παίκτη, το αποτέλεσμα μπορεί να επηρεάζεται σημαντικά από το γεγονός ότι τα λεπτά χωρίς εκείνον καλύπτονται από μία πολύ ισχυρή δεύτερη μονάδα.
Ακριβώς εκεί βρίσκεται μία από τις παγίδες του on/off σε ομάδες με μεγάλο βάθος, καθώς ένας εξαιρετικός αναπληρωματικός μπορεί να περιορίσει σημαντικά τη διαφορά μεταξύ των «on» και «off» λεπτών ενός βασικού. Λίγο κάτω από το μηδέν συναντά κανείς δύο παίκτες που δεν είναι πλέον κάτοικοι Πειραιά: τον Φρανκ Νιλικίνα στο -2,5 και τον Άλεκ Πίτερς στο -3,7.
Το -14,4 του Χολ και η περίπτωση Παπανικολάου
Τα πράγματα αλλάζουν περισσότερο από τον Κώστα Παπανικολάου και κάτω. Ο αρχηγός του Ολυμπιακού καταγράφει -10,4, ενώ ακόμη χαμηλότερα βρίσκεται ο Ντόντα Χολ με -14,4.
Ειδικά η περίπτωση του Χολ έχει ενδιαφέρον, καθώς πρόκειται για έναν ψηλό που μπορεί να προσφέρει πράγματα τα οποία φαίνονται άμεσα στο μάτι, όπως τελειώματα κοντά στο καλάθι, παιχνίδι πάνω από τη στεφάνη και αθλητικότητα.
Το on/off, όμως, παρουσιάζει μία διαφορετική εικόνα. Στα λεπτά με τον Χολ στο παρκέ, η συνολική διαφορά της απόδοσης του Ολυμπιακού ήταν αισθητά χειρότερη σε σύγκριση με τα λεπτά χωρίς εκείνον. Κάτι αντίστοιχο προκύπτει και για τον Παπανικολάου, παρότι η χρησιμότητά του σε επίπεδο τακτικής, άμυνας και εμπειρίας δύσκολα μπορεί να αποτυπωθεί πλήρως σε έναν αριθμό.
Τα ακραία -37,8 και -58,1
Οι δύο τελευταίες επιδόσεις είναι τόσο μακριά από όλες τις υπόλοιπες, ώστε ουσιαστικά αποτελούν ξεχωριστή κατηγορία. Ο Σακίλ ΜακΚίσικ βρίσκεται στο -37,8, ενώ ο Μόντε Μόρις κατέγραψε -58,1 ανά 100 κατοχές.
Εδώ, όμως, χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη επιφύλαξη. Όσο μικραίνει το δείγμα συμμετοχής, τόσο περισσότερο μπορεί να «φουσκώσει» ένα on/off από μερικά πολύ άσχημα διαστήματα μιας ομάδας. Γι’ αυτό και τέτοιες ακραίες τιμές δεν μπορούν να διαβαστούν ως πραγματική μέτρηση της ατομικής παρουσίας των δύο παικτών. Αποτελούν, παρόλα αυτά, μία ένδειξη ότι οι συγκεκριμένες μονάδες και οι συνδυασμοί στους οποίους χρησιμοποιήθηκαν δεν λειτούργησαν αποτελεσματικά.
Τι κρατά ο Ολυμπιακός από τα συγκεκριμένα δεδομένα
Ίσως το πιο χρήσιμο συμπέρασμα να βρίσκεται στις δύο πρώτες θέσεις. Σε μία ομάδα γεμάτη παίκτες υψηλού επιπέδου και με σημαντική επιθετική ποιότητα, οι δύο μεγαλύτερες θετικές διαφορές προέκυψαν με τον Γουόρντ και τον Γουόκαπ στο παρκέ.
Ακολουθούν Τζόουνς και Βεζένκοβ, ενώ ο Φουρνιέ συμπληρώνει την πρώτη πεντάδα. Στην άλλη πλευρά, Χολ και Παπανικολάου παρουσιάζουν σημαντικό αρνητικό πρόσημο, πριν από τις δύο ακραίες περιπτώσεις των ΜακΚίσικ και Μόρις.
Το on/off δεν δίνει από μόνο του απάντηση στο ποιος έπαιξε καλά και ποιος όχι. Μπορεί, όμως, να αποκαλύψει ποιες παρουσίες συνδέθηκαν με τις πιο αποτελεσματικές εκδοχές μιας ομάδας. Και για τον περσινό Ολυμπιακό, τα ονόματα που βρίσκονται στην κορυφή της συγκεκριμένης λίστας έχουν τη δική τους σημασία.
