Η αποχώρηση του Τζέντι Όσμαν από τον Παναθηναϊκό είναι από τις κινήσεις που σηκώνουν μεγάλη συζήτηση. Όχι μόνο επειδή μιλάμε για έναν παίκτη με ποιότητα και εμπειρία, αλλά και επειδή η αποχώρησή του έρχεται σε ένα καλοκαίρι που το «τριφύλλι» έχει ανεβάσει πολύ ψηλά τον πήχη.
Το πρώτο που πρέπει να ξεκαθαριστεί είναι το αυτονόητο. Στον σύγχρονο αθλητισμό δεν μπορείς, αλλά και δεν πρέπει, να κρατήσεις έναν παίκτη που σου ζητάει να φύγει. Ειδικά όταν υπάρχει μία τόσο μεγάλη πρόταση στο τραπέζι, όταν ο ίδιος βλέπει αλλού έναν διαφορετικό ρόλο και όταν η ομάδα μπορεί να βγει οικονομικά κερδισμένη από την υπόθεση.
Άρα το ερώτημα δεν είναι αν ο Παναθηναϊκός έπρεπε να του πει «δεν πας πουθενά». Αυτό δεν θα είχε μεγάλη λογική. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν αγωνιστικά ήταν λάθος που έδωσε το «OK» για την αποχώρησή του.
Άλλη δουλειά ο Όσμαν, άλλη ο Μπόνγκα
Ο Όσμαν είναι ένας πολύ ποιοτικός παίκτης. Μπορεί να σκοράρει, να τρέξει το γήπεδο, να χτυπήσει τον αντίπαλο στο transition και να δώσει επιθετικά λύσεις με την προσωπική του ποιότητα. Σε μία ομάδα που θα τον είχε ως βασικό επιθετικό άξονα, ως παίκτη με πολλές μπάλες στα χέρια και σταθερό ρόλο, προφανώς έχει τεράστια αξία.
Αυτός είναι και ο λόγος που για τον ΠΑΟΚ η κίνησή του βγάζει απόλυτη λογική. Αν θες έναν σταρ, έναν παίκτη που θα είναι πρώτο βιολί στην επίθεσή σου, που θα σηκώσει ευθύνες και θα γίνει σημείο αναφοράς, τότε προφανώς κοιτάς τον Όσμαν. Όχι τον Ίζακ Μπόνγκα. Ο καθένας, όμως, κάνει τη δουλειά του.
Ο Παναθηναϊκός δεν βρίσκεται σε αυτή τη φάση. Δεν ψάχνει παίκτη για να του δώσει την μπάλα και να του πει «πάρε μας από το χέρι». Έχει ήδη τον Κέντρικ Ναν και τον Κώστα Σλούκα στα γκαρντ, έχει τον Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις στο «4». Έχει γενικά ένα ρόστερ γεμάτο με προσωπικότητες και επιθετικό ταλέντο.
Αυτό που του έλειψε πέρσι και αυτό που δεδομένα θα χρειαστεί ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι αυτό που στο σύγχρονο μπάσκετ λέμε glue guys. Παίκτες που ενώνουν το σύνολο. Παίκτες αντι-σταρ. Παίκτες που θα θυσιαστούν, θα μαρκάρουν, θα κυνηγήσουν, θα παίξουν χωρίς να χρειάζονται την μπάλα, θα αποδεχθούν ρόλο και θα υπηρετήσουν το πλάνο.
Σε αυτή τη λογική, ο Μπόνγκα, που στην πράξη φαίνεται πως είναι ο παίκτης που αντικαθιστά τον Όσμαν στο ρόστερ, ταιριάζει καλύτερα στις ανάγκες του Παναθηναϊκού. Δεν είναι τόσο ευχάριστος στο μάτι επιθετικά, ούτε έχει την ίδια λάμψη. Δεν είναι το ίδιο μεγάλο όνομα. Είναι όμως πιο σκληρός, πιο αμυντικός, πιο λειτουργικός χωρίς την μπάλα και πιο κοντά στο μπάσκετ που παραδοσιακά παίζει ο Ομπράντοβιτς.
Το λάθος με Σορτς
Δεν είναι τυχαίο ότι στην ίδια λογική κινείται και η περίπτωση του Μπράνκου Μπάντιο. Όταν έχεις ήδη Ναν, Σλούκα και Τολιόπουλο στην περιφέρεια, τι ακριβώς θα πας να πάρεις; Τον Μάικ Τζέιμς και τον Σέιν Λάρκιν; Παίκτες που χρειάζονται την μπάλα στα χέρια για να είναι ο εαυτός τους και χωρίς αυτήν κινδυνεύουν να περιφέρονται άσκοπα στο παρκέ;
Αυτό ακριβώς είδαμε, σε έναν βαθμό, και πέρσι με τον Τι Τζέι Σορτς. Ένας εξαιρετικός παίκτης, με σπουδαία ποιότητα, αλλά σε περιβάλλον όπου δεν είχε πάντα την μπάλα, δεν μπορούσε να είναι σταθερά αυτός που ξέρουμε. Δεν αρκεί να μαζεύεις ταλέντο. Πρέπει το ταλέντο να κουμπώνει.
Ο Παναθηναϊκός αυτή τη στιγμή δεν έχει ανάγκη από περισσότερους παίκτες που θα ζητούν κατοχές. Έχει ανάγκη από παίκτες που θα κάνουν πιο εύκολη τη ζωή των σταρ του. Που θα κρύβουν αδυναμίες, θα καλύπτουν χώρους, θα βγάζουν ενέργεια στην άμυνα και θα κρατούν την ομάδα ισορροπημένη όταν η μπάλα δεν θα είναι στα χέρια τους.
Με αυτή την ανάγνωση, το «ΟΚ» στην αποχώρηση του Όσμαν δεν μοιάζει παράλογο. Και έχει σημασία η διατύπωση. Δεν προκύπτει ότι ο Παναθηναϊκός πήγε στον παίκτη και του είπε «φύγε». Ο ίδιος πήρε την απόφαση, ο ίδιος επέλεξε την προοπτική που είχε μπροστά του και ο Παναθηναϊκός δεν στάθηκε εμπόδιο.
Αγωνιστικά, θα μπορούσε ο Όσμαν να βοηθήσει; Προφανώς. Θα μπορούσε να δώσει ποιότητα, λύσεις και βάθος; Εννοείται. Αλλά το ερώτημα δεν είναι αν είναι καλός παίκτης. Το ερώτημα είναι αν ήταν απαραίτητος σε αυτό το συγκεκριμένο ρόστερ, με αυτή τη συγκεκριμένη κατεύθυνση και με αυτόν τον συγκεκριμένο προπονητή.
Ο Ομπράντοβιτς δεν χρειάζεται μόνο ονόματα, αλλά και παίκτες που θα ξέρουν γιατί μπαίνουν στο παρκέ και τι ακριβώς πρέπει να κάνουν. Αν ο Μπόνγκα μπορεί να του δώσει περισσότερη άμυνα και σκληράδα χωρίς να χρειάζεται πολλές μπάλες, τότε ίσως να του είναι πιο χρήσιμος από έναν παίκτη με μεγαλύτερο επιθετικό ταλέντο αλλά πιο σύνθετη διαχείριση.
Άρα, ήταν λάθος του Παναθηναϊκού που άφησε τον Όσμαν να φύγει; Με βάση το όνομα και την ποιότητα του παίκτη, μοιάζει απώλεια. Με βάση όμως τις ανάγκες του ρόστερ, τις προτεραιότητες του Ομπράντοβιτς και το μπάσκετ που θέλει να παίξει ο Παναθηναϊκός, η απόφαση αυτή έχει λογική.
