Το πιο περίπλοκο κομμάτι του ρόστερ του Ολυμπιακού ενόψει της νέας σεζόν δεν αφορά μόνο τη μεταγραφή στη θέση «4», αλλά και την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στο «5», εκεί όπου τέσσερις σέντερ δύσκολα μπορούν να χωρέσουν στο ίδιο αγωνιστικό πλάνο.
Ο Ολυμπιακός έχει αυτή τη στιγμή στη γραμμή των ψηλών του τον Νίκολα Μιλουτίνοφ, τον Ντόντα Χολ, τον Ταϊρίκ Τζόουνς και τον Μουσταφά Φαλ. Θεωρητικά, πρόκειται για μια τετράδα με μέγεθος, δύναμη, εμπειρία, αθλητικότητα και διαφορετικά χαρακτηριστικά. Πρακτικά, όμως, μια ομάδα που θέλει καθαρούς ρόλους, δύσκολα μπορεί να μπει στη σεζόν με τέσσερις καθαρούς σέντερ.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι απλώς ποιος είναι ο καλύτερος. Είναι ποιος χωράει, ποιος ταιριάζει, ποιος είναι απαραίτητος και ποιος, με βάση τα νέα δεδομένα, μπορεί θεωρητικά να θεωρηθεί ο «περισσευούμενος».
Η ιδιαίτερη περίπτωση του Φαλ
Ο Μουσταφά Φαλ είναι ίσως η πιο σύνθετη περίπτωση της τετράδας. Τα φετινά του δεδομένα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια, αφού αγωνίστηκε μόλις σε δύο παιχνίδια της EuroLeague λόγω του τραυματισμού του. Γι’ αυτό και η πιο λογική βάση αξιολόγησης είναι η σεζόν 2024-25, όταν ανά 100 κατοχές είχε 19,1 πόντους, 9,4 ριμπάουντ, 6,3 ασίστ και 2,6 μπλοκ, με 69,2% true shooting και 73,7% effective field goal.
Αυτά τα νούμερα εξηγούν γιατί ο Φαλ υπήρξε τόσο σημαντικός για τον Ολυμπιακό. Ήταν παίκτης-κλειδί στη δημιουργία, ένας σέντερ που μπορούσε να πασάρει από το low post, να διαβάσει τις άμυνες, να βρει κοψίματα και να δώσει στην επίθεση του Γιώργου Μπαρτζώκα μια διαφορετική διάσταση.
Οι 6,3 ασίστ ανά 100 κατοχές είναι εξαιρετικό νούμερο για σέντερ, ενώ το 17,2% στο assist rate δείχνει πόσο συχνά η επίθεση μπορούσε να περάσει από τα χέρια του. Ο υγιής Φαλ είναι παίκτης που δεν αντικαθίσταται εύκολα, γιατί δεν μοιάζει με τους υπόλοιπους ψηλούς του ρόστερ.
Γιατί μπορεί να είναι ο θεωρητικά «περισσευούμενος»
Το πρόβλημα με τον Φαλ δεν είναι η ποιότητά του. Είναι η συγκυρία. Έρχεται από σοβαρό τραυματισμό, είναι 34 ετών και ο Ολυμπιακός έχει ήδη προσθέσει στο ρόστερ του δύο σέντερ με διαφορετικό προφίλ, τον Ντόντα Χολ και τον Ταϊρίκ Τζόουνς, έχοντας παράλληλα τον Μιλουτίνοφ ως βασική σταθερά.
Αν το ερώτημα είναι ποιος μπορεί θεωρητικά να μείνει εκτός εξίσωσης, ο Φαλ μπαίνει αναγκαστικά στη συζήτηση λόγω τραυματισμού, ηλικίας, αλλά και συμβολαίου, αφού για φέτος υπάρχει οψιόν και στις δύο πλευρές, ύψους 1,8 εκατ. ευρώ. Ο Γάλλος εννοείται ότι θα ήθελε να συνεχίσει με αυτά τα χρήματα, ωστόσο ο Ολυμπιακός τηρεί προς το παρόν στάση αναμονής.
Υπάρχει, άλλωστε, και μια σημαντική παράμετρος που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Ο Φαλ προσπαθεί να αποκτήσει ελληνικό διαβατήριο, έχοντας συμπληρώσει τριετία στην Ελλάδα ως πολίτης χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν περάσει τις εξετάσεις και τα καταφέρει, τότε η αξία του στο ρόστερ αλλάζει, καθώς θα μπορεί να προσφέρει λύση και στη διαχείριση των εγχώριων διοργανώσεων.
Η Θεσσαλονίκη τον περιμένει
Σε περίπτωση, πάντως, ο Φαλ γίνει διαθέσιμος, είναι δεδομένο πως δεν θα περάσει απαρατήρητος στην ελληνική αγορά. Οι δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης τον περιμένουν πως και πώς, με τον ΠΑΟΚ να εμφανίζεται αυτή τη στιγμή σε θέση ισχύος για οικονομικούς λόγους.
Για ομάδες που θέλουν να ανεβάσουν επίπεδο στη ρακέτα και να προσθέσουν έναν παίκτη με εμπειρία EuroLeague, μέγεθος, rim protection και ικανότητα δημιουργίας από το post, ο Φαλ θα αποτελούσε εξαιρετική περίπτωση. Ειδικά αν το θέμα του διαβατηρίου προχωρήσει, η αξία του για το ελληνικό πρωτάθλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερη.
Ο Μιλουτίνοφ είναι η σταθερά, ο Χολ βρήκε ρόλο
Ο Σέρβος μοιάζει ο πιο ασφαλής κρίκος της τετράδας. Ανά 100 κατοχές είχε 25,6 πόντους, 18,1 ριμπάουντ, 8 επιθετικά ριμπάουντ και 10,2 αμυντικά, με 71,7% true shooting και 66,8% effective field goal. Είναι ο κορυφαίος ριμπάουντερ του Ολυμπιακού και ο παίκτης που δίνει τη μεγαλύτερη εγγύηση σε κατοχές, δεύτερες επιθέσεις και παρουσία κοντά στο καλάθι.
Το σημαντικό με τον Μιλουτίνοφ είναι ότι προσφέρει παραγωγή χωρίς να χρειάζεται υπερβολικά πολλές μπάλες. Το 16,8% usage δείχνει έναν σέντερ που μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικός χωρίς να βαραίνει την επίθεση, ενώ το 9,3% στα λάθη είναι χαμηλό για παίκτη που παίρνει τόσες επαφές στη ρακέτα.
Από την άλλη, ο Ντόντα Χολ φέρνει κάτι διαφορετικό. Ανά 100 κατοχές είχε 24,8 πόντους, 16,6 ριμπάουντ, 6,3 επιθετικά ριμπάουντ και 3,1 μπλοκ, με 79,9% true shooting και 76,5% effective field goal. Πρόκειται για εξαιρετικά αποδοτικό σέντερ, που τελειώνει φάσεις κοντά στο καλάθι, παίζει πάνω από τη στεφάνη και δίνει κάθετη απειλή που ο Ολυμπιακός χρειαζόταν.
Ο Χολ δεν είναι δημιουργικός ψηλός. Οι 2,3 ασίστ ανά 100 κατοχές και το 7% assist rate δείχνουν πως δεν πρόκειται για παίκτη που θα συμμετέχει στην οργάνωση όπως ο Φαλ. Είναι, όμως, ένας elite finisher. Ένας σέντερ που ζει από τα κοψίματα και την αθλητικότητά του.
Το on-off του στο -14,4 είναι στοιχείο που δεν μπορεί να περάσει εντελώς απαρατήρητο, αν και ποτέ ένα τέτοιο νούμερο δεν λέει μόνο του όλη την αλήθεια. Δείχνει, πάντως, ότι η συνολική λειτουργία της ομάδας του δεν ήταν καλύτερη μαζί του στο παρκέ. Στον Ολυμπιακό, με διαφορετικό περιβάλλον και καλύτερη δημιουργία γύρω του με τις προσθήκες των Μίλερ-ΜακΙντάιρ και Μοντέρο, αυτό μπορεί να αλλάξει.
Ο Τζόουνς ως παίκτης ενέργειας και έντασης
Ο Ταϊρίκ Τζόουνς είναι ο πιο εκρηκτικός σέντερ της τετράδας. Ανά 100 κατοχές είχε 24,7 πόντους, 14,1 ριμπάουντ, 5,8 επιθετικά ριμπάουντ, 4,6 ασίστ και 3,2 κλεψίματα, με 69,3% true shooting.
Τα 3,2 κλεψίματα ανά 100 κατοχές για σέντερ είναι εντυπωσιακό νούμερο και δείχνει ακριβώς το προφίλ του. Ο Τζόουνς είναι ψηλός που πιέζει, βγαίνει πιο ψηλά, χαλάει γραμμές πάσας, δίνει ενέργεια και μπορεί να αλλάξει τον ρυθμό ενός αγώνα.
Το +6,5 στο on-off είναι επίσης σημαντικό, γιατί δείχνει θετική επίδραση στην ομάδα του. Από την άλλη, το 17,2% στα λάθη είναι το υψηλότερο από τους τέσσερις, κάτι που φανερώνει και το ρίσκο που συνοδεύει το παιχνίδι του. Ο Τζόουνς παίζει στα… κόκκινα και αυτό φέρνει ενέργεια, αλλά και λάθη.
Για ρόλο δεύτερου ή τρίτου σέντερ, όμως, ανάλογα με τα ματσαρίσματα, η περίπτωσή του έχει λογική. Μπορεί να μπαίνει σε ειδικές αποστολές, να ανεβάζει την ένταση και να προσφέρει κάτι που δεν δίνουν στον ίδιο βαθμό οι υπόλοιποι.
Τρεις μένουν, ένας δεν χωράει
Αν ο Ολυμπιακός πάει με τρεις σέντερ, οι δύο πιο λογικές σταθερές μοιάζουν να είναι ο Μιλουτίνοφ και ο ένας εκ των Χολ – Τζόουνς ως αθλητική επιλογή διαφορετικού τύπου. Ο Μιλουτίνοφ έχει την παραγωγή, το ριμπάουντ και τη σταθερότητα. Ο Χολ έχει τα τελειώματα και την κάθετη απειλή. Ο Τζόουνς έχει την ένταση, την αμυντική κινητικότητα και την ικανότητα να αλλάζει ρυθμό.
Ο Φαλ, από την άλλη, έχει τη δημιουργία από τη θέση «5» και τεράστιο μέγεθος. Όμως αυτή τη στιγμή η συζήτηση γύρω του είναι περισσότερο περίπλοκη από ποτέ. Αν είναι υγιής και πάρει ελληνικό διαβατήριο, έχει πιθανότητες παραμονής. Αν όχι, τότε μπορεί θεωρητικά να είναι εκείνος που δεν χωράει.
Ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να μπει εύκολα στη σεζόν με τέσσερις ξένους σέντερ που όλοι έχουν λόγο να ζητούν ρόλο, ούτε με 4ο σέντερ έναν παίκτη του 1,8 εκατ. ευρώ. Σε θεωρητικό επίπεδο, λοιπόν, ο Φαλ μπορεί να βρεθεί στη θέση του «περισσευούμενου». Όχι επειδή είναι ο λιγότερο ποιοτικός, αλλά επειδή ο τραυματισμός, η ηλικία του, το γεγονός ότι υπάρχει οψιόν, η πληρότητα στη θέση και η ανάγκη για ξεκάθαρους ρόλους ενδεχομένως να οδηγήσουν σε δύσκολες αποφάσεις.
