Ο Ολυμπιακός ετοιμάζεται για αλλαγές στην περιφέρεια, όμως στη γραμμή των ψηλών η εικόνα είναι διαφορετική. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας είναι ικανοποιημένος με όσα είδε στη θέση «5» και η βασική πρόθεση είναι να μην αλλάξουν πολλά στη ρακέτα.
Η επόμενη σεζόν θα βρει τον Ολυμπιακό με διαφοροποιήσεις στο ρόστερ του. Στην περιφέρεια, οι «ερυθρόλευκοι» έχουν ήδη προχωρήσει τον σχεδιασμό τους με τις υποθέσεις των Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ και Ζαν Μοντέρο, ενώ οι Φρανκ Νιλικίνα και Μόντε Μόρις θεωρείται βέβαιο ότι δεν θα συνεχίσουν.
Στη γραμμή των ψηλών, όμως, το πλάνο δεν είναι το ίδιο. Εκεί δεν υπάρχει διάθεση για αναδόμηση, αλλά για διατήρηση της ισορροπίας που ήδη υπάρχει. Ο Μπαρτζώκας θέλει να έχει στη διάθεσή του τους Νίκολα Μιλουτίνοφ, Ταϊρίκ Τζόουνς, Ντόντα Χολ και Μουσταφά Φαλ, γιατί ο καθένας προσφέρει κάτι διαφορετικό και κανείς δεν μοιάζει απόλυτα με τον άλλον.
Σύμφωνα με τη λογική του Ολυμπιακού, σε μια σεζόν που μπορεί να φτάσει περίπου τα 80 παιχνίδια, με EuroLeague, Stoiximan GBL, κύπελλο, Super Cup, διαβολοβδομάδες, ταξίδια, τραυματισμούς και πλέι-οφ, όλοι τελικά θα χρειαστούν.
Ο Μιλουτίνοφ είναι η σταθερά
Ο Νίκολα Μιλουτίνοφ παραμένει η βάση στη θέση «5». Στη φετινή EuroLeague αγωνίστηκε σε 40 παιχνίδια, με 21:31 λεπτά συμμετοχής, 10,2 πόντους, 7,2 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ κατά μέσο όρο.
Τα ποσοστά του δείχνουν και την ποιότητα της παρουσίας του. Ο Σέρβος σέντερ είχε 67,7% στα δίποντα, 78% στις βολές και 71,7% true shooting, στοιχεία που αποτυπώνουν έναν ψηλό με υψηλή αποτελεσματικότητα κοντά στο καλάθι και μεγάλη συνέπεια στις κατοχές που παίρνει.
Στα advanced στοιχεία, ο Μιλουτίνοφ είχε +10,7 net rating, με 122,0 offensive rating και 111,2 defensive rating προσφέροντας ριμπάουντ, τελειώματα, δεύτερες κατοχές και ασφάλεια στα πιο απαιτητικά παιχνίδια.
Ο Μπαρτζώκας ξέρει ακριβώς τι παίρνει από τον Μιλουτίνοφ. Και αυτό, σε μια ομάδα που θέλει να διεκδικεί κάθε τίτλο, είναι τεράστιο πλεονέκτημα.
Ο Τζόουνς έδωσε αυτό που έλειπε
Ο Ταϊρίκ Τζόουνς πρόσθεσε μεσούσης της σεζόν στον Ολυμπιακό μια διάσταση που δεν υπήρχε στον ίδιο βαθμό: αθλητικότητα, κάθετο παιχνίδι, ένταση πάνω από τη στεφάνη και δυνατότητα να αλλάξει το ρυθμό.
Σε 16 παιχνίδια στη EuroLeague είχε 14:58 λεπτά συμμετοχής, 6,6 πόντους, 3,7 ριμπάουντ και 1,1 ασίστ, με 68% στα δίποντα. Το δείγμα του είναι μικρότερο από των υπολοίπων, αλλά η επίδρασή του φαίνεται καθαρά στους αριθμούς.
Ο Τζόουνς είχε +19,0 net rating, το υψηλότερο από τους βασικούς ψηλούς του Ολυμπιακού, με 123,2 offensive rating και 104,2 defensive rating. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα ο καλύτερος σέντερ της ομάδας, αλλά δείχνει πως όταν μπήκε στο σύστημα είχε άμεσο και πολύ θετικό impact.
Ο πρώην άσος της Παρτιζάν δεν χρειάζεται πολλές μπάλες για να επηρεάσει το παιχνίδι. Τρέχει το γήπεδο, τελειώνει φάσεις κοντά στο καλάθι και δίνει στον Ολυμπιακό μια λύση απέναντι σε πιο αθλητικές πεντάδες.
Ο Χολ είναι ο αθόρυβος efficient ψηλός
Ο Ντόντα Χολ είναι διαφορετική περίπτωση. Δεν είναι ο ψηλός που θα ζητήσει κατοχές, ούτε εκείνος πάνω στον οποίο θα στηθεί η επίθεση. Είναι, όμως, ένας παίκτης που κάνει πολλά από τα μικρά πράγματα που χρειάζεται μια ομάδα τέτοιου επιπέδου.
Σε 38 παιχνίδια είχε 15:15 λεπτά συμμετοχής, 6,8 πόντους, 4,6 ριμπάουντ και 77,1% στα δίποντα. Δεν εκβιάζει, δεν χαλάει την κυκλοφορία, δεν παίρνει κακές αποφάσεις. Τελειώνει τις φάσεις που πρέπει να τελειώσει.
Το 80% true shooting και το 76,4% effective field goal δείχνουν έναν σέντερ εξαιρετικής αποδοτικότητας. Ο Χολ είναι χρήσιμος ακριβώς επειδή δεν χρειάζεται να αλλάξει η επίθεση για εκείνον. Μπορεί να μπει, να δώσει ενέργεια, ριμπάουντ και τελειώματα.
Το +9,7 net rating δείχνει πως και συνολικά ο Ολυμπιακός είχε θετικό πρόσημο μαζί του, καθώς δεν απαιτεί πολλά, αλλά δίνει αρκετά.
Η ειδική περίπτωση του Φαλ
Ο Μουσταφά Φαλ δεν είχε ουσιαστική παρουσία φέτος λόγω του τραυματισμού του. Αγωνίστηκε μόλις σε 2 παιχνίδια στη EuroLeague, με 6:43 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο, οπότε οι αριθμοί του δεν μπορούν να αποτελέσουν πραγματική βάση αξιολόγησης.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός τον βγάζει από το πλάνο. Το αντίθετο. Ο Φαλ υπολογίζεται για τη νέα σεζόν, γιατί δίνει στον Μπαρτζώκα δημιουργία από τον ψηλό. Ο Γάλλος ταιριάζει πολύ στο μπάσκετ του προπονητή του Ολυμπιακού, γιατί δεν είναι απλώς ένας παίκτης που τελειώνει φάσεις. Μπορεί να λειτουργήσει ως κόμβος στην επίθεση, να πάρει την μπάλα στο high post, να διαβάσει την άμυνα, να βρει όσους κόβουν, να πασάρει στην αδύνατη πλευρά και να βοηθήσει την ομάδα να παίξει με ροή.
Ο Μπαρτζώκας προτιμά οι ψηλοί του να συμμετέχουν στο παιχνίδι και να μην είναι απλώς αποδέκτες. Σε αυτό το κομμάτι ο Φαλ είναι μοναδικός μέσα στο ρόστερ. Παράλληλα, υπάρχει σχέση εκτίμησης ανάμεσα στους δύο και σε προσωπικό επίπεδο, κάτι που επίσης παίζει τον ρόλο του σε τέτοιες αποφάσεις.
Υπάρχει και το θέμα του ελληνικού διαβατηρίου. Ο Φαλ βρίσκεται σε διαδικασία για να αποκτήσει ελληνική υπηκοότητα, έχοντας ήδη συμπληρώσει τα απαιτούμενα χρόνια παρουσίας στην Ελλάδα. Αν τελικά αποκτήσει ελληνικό διαβατήριο και μπορεί να αγωνίζεται ως Έλληνας στις εγχώριες διοργανώσεις, η αξία του στο ρόστερ αυξάνεται ακόμη περισσότερο.
Γιατί η τετράδα έχει λογική
Το βασικό ερώτημα είναι, χωρούν τέσσερις σέντερ σε ένα ρόστερ;
Στην περίπτωση του Ολυμπιακού, η απάντηση έχει να κάνει με τη διαφορετικότητα των χαρακτηριστικών τους. Δεν πρόκειται για τέσσερις ίδιους παίκτες. Ο Ολυμπιακός μπορεί έτσι να επιλέγει κάθε βράδυ το εργαλείο που χρειάζεται. Απέναντι σε βαριά κορμιά, έχει Μιλουτίνοφ και Φαλ. Απέναντι σε πιο γρήγορες και αθλητικές ομάδες, έχει Τζόουνς και Χολ.
Όταν θέλει δημιουργία από τον ψηλό, έχει Φαλ. Όταν θέλει ριμπάουντ και σκορ, έχει Μιλουτίνοφ. Όταν θέλει rim running και ενέργεια, έχει Τζόουνς. Όταν θέλει έναν σέντερ που θα τελειώσει άμεσα φάσεις, έχει Χολ.
Το βάθος δεν είναι πολυτέλεια
Η φετινή σεζόν έδειξε γιατί ο Ολυμπιακός δεν θέλει να μπει σε λογική… περικοπών στη ρακέτα. Ο Φαλ ουσιαστικά έλειψε όλη τη χρονιά, όμως η ομάδα άντεξε. Ο Μιλουτίνοφ κράτησε τον βασικό κορμό, ο Χολ έδωσε σταθερά λεπτά, ο Τζόουνς πρόσθεσε αθλητικότητα και ο Ολυμπιακός έφτασε μέχρι την κορυφή της EuroLeague. Αν υπάρχει ένα μάθημα από μια τέτοια σεζόν, είναι ότι το βάθος δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ασφάλεια.
Ο Ολυμπιακός δεν σχεδιάζει για τον Οκτώβριο. Σχεδιάζει για τον Μάιο και τον Ιούνιο. Και για να φτάσει εκεί, θα περάσει από φθορά, τραυματισμούς, ταξίδια και συνεχόμενα παιχνίδια. Σε αυτό το περιβάλλον, ο τέταρτος ψηλός μπορεί ξαφνικά να γίνει δεύτερος. Ο παίκτης που σήμερα μοιάζει να έχει περιορισμένο ρόλο, μπορεί σε έναν μήνα να είναι απαραίτητος.
Αυτό είναι κάτι που το επιτελείο των «ερυθρολεύκων» το γνωρίζει καλά. Γι’ αυτό και υπάρχει η αίσθηση πως όλοι τελικά θα χρειαστούν.
