Την πεποίθησή του ότι θα μπορούσε ακόμη και σήμερα να σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο της EuroLeague εξέφρασε ο Πίνι Γκέρσον, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Βουλγαρία, όπου ανέλαβε ρόλο τεχνικού διευθυντή των εθνικών ομάδων.
Ο 74χρονος προπονητής εξήγησε πως τα τελευταία χρόνια έχει επιλέξει συνειδητά να ασχολείται με την ανάπτυξη νεαρών παικτών και όχι με πάγκους μεγάλων ομάδων.
«Τα τελευταία 11 χρόνια επενδύω μόνο στην προπόνηση παιδιών. Θα μπορούσα να είμαι ένας από τους καλύτερους προπονητές στην EuroLeague και σήμερα, αλλά δεν θέλω. Δεν μου λείπουν αποδυτήρια γεμάτα αστέρια και ένα μπάτζετ εκατομμυρίων», ανέφερε.
Ο άλλοτε τεχνικός του Ολυμπιακού τόνισε πως η μεγαλύτερη ικανοποίηση για τον ίδιο πλέον έρχεται από τη δουλειά με τα παιδιά και την εξέλιξή τους μέσα από την προπόνηση.
«Το να βλέπεις τα μάτια των παιδιών στο τέλος των προπονήσεων, αφού τα έχεις πιέσει στα όριά τους, είναι το καλύτερο συναίσθημα στον κόσμο», πρόσθεσε.
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε και στον Σάσα Βεζένκοβ, χρησιμοποιώντας τον ως παράδειγμα παίκτη που χτίστηκε μέσα από τη σκληρή δουλειά και τη σωστή νοοτροπία από μικρή ηλικία.
«Οι γονείς του Σάσα Βεζένκοβ, για παράδειγμα, τον έμαθαν να δουλεύει σκληρά, του έμαθαν τι σημαίνει ειλικρίνεια και αφοσίωση. Έμαθε από αυτούς και έτσι έγινε ένας από τους καλύτερους σκόρερ στην Ευρώπη. Πριν ο Βεζένκοβ γίνει πρότυπο, ήταν ένα παιδί που αγαπούσε να παίζει μπάσκετ», σημείωσε.
Ο άλλοτε προπονητής της Μακάμπι Τελ Αβίβ στάθηκε και στη σημασία της ουσιαστικής καθοδήγησης από τους προπονητές στις μικρές ηλικίες.
«Τρελαίνομαι όταν βλέπω προπονητές που δεν κινούνται όταν ένα παιδί κάνει μπροστά τους το ίδιο λάθος ξανά και ξανά. Οι καλοί προπονητές τα διορθώνουν και το κάνουν ξανά και ξανά. Δεν γίνεσαι καλός προπονητής επειδή είδες πέντε ταινίες ή διάβασες πέντε βιβλία. Απαιτεί όλη σου την καρδιά», υπογράμμισε.
Κλείνοντας, ο Γκέρσον μίλησε και για τη σχέση του με τη Βουλγαρία, εκφράζοντας την περηφάνια του για τις ρίζες του.
«Είμαι περήφανος για τις ρίζες μου. Ο παππούς μου γεννήθηκε στη Βουλγαρία, ήταν ένας από τους πρώτους ραβίνους. Έχω φωτογραφίες στο κινητό μου, οι πρώτες μου μνήμες από τη Βουλγαρία είναι από εκεί. Έχω βουλγαρικό διαβατήριο, η χώρα είναι πολύ κοντά μου», κατέληξε.
