Ο φετινός Ολυμπιακός είναι καλύτερος από εκείνον που πήγε με Σλούκα στο Κάουνας;

Η σύγκριση του φετινού Ολυμπιακού με την ομάδα της σεζόν 2022-23, που έφτασε μια ανάσα από την κατάκτηση της EuroLeague στο Κάουνας, είναι αναπόφευκτη. Όχι μόνο επειδή και οι δύο ομάδες τερμάτισαν στην κορυφή της κανονικής περιόδου, αλλά κυρίως επειδή και οι δύο έδωσαν την αίσθηση ενός συνόλου με ξεκάθαρη ταυτότητα, αυτοματισμούς και διάρκεια.

Η ομάδα του Σλούκα, του Βεζένκοβ, του Γουόκαπ, του Φαλ, του Παπανικολάου και του Κάνααν είχε φτάσει στο Final Four με μια σπάνια αίσθηση αρμονίας. Ήταν πρώτη στις ασίστ, πρώτη στο ποσοστό αποτελεσματικότητας στα σουτ, δεύτερη στο offensive rating και γενικά είχε χτίσει την εικόνα μιας ομάδας που ήξερε ακριβώς τι ήθελε να κάνει σε κάθε κατοχή.

Οι αριθμοί εκείνης της σεζόν το επιβεβαιώνουν. Ο Ολυμπιακός της χρονιάς του Κάουνας είχε 82,8 πόντους ανά παιχνίδι, 119,2 offensive rating, 58% eFG, 21 ασίστ και 71,1% assist percentage, όντας πρώτος στη EuroLeague σε eFG%, ασίστ και AST%. Δηλαδή, ήταν μια ομάδα που δεν σκόραρε απλώς πολύ καλά, αλλά το έκανε μέσα από κυκλοφορία, συνεργασίες και εξαιρετική ποιότητα εκτέλεσης.

Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι πως ο φετινός Ολυμπιακός, με βάση τους ίδιους δείκτες, εμφανίζεται ακόμα πιο δυνατός επιθετικά.

Η ομάδα της σεζόν 2025-26 σκοράρει 90,7 πόντους ανά παιχνίδι, είναι πρώτη στη EuroLeague, έχει offensive rating 123,4, επίσης πρώτος στη διοργάνωση, και παραμένει στην κορυφή στις ασίστ με 21,6 ανά ματς και στο AST% με 69,3%. Με απλά λόγια, ο φετινός Ολυμπιακός δεν έχει χάσει την ταυτότητα της δημιουργίας.

Ο Ολυμπιακός του 2022-23 ήταν ίσως πιο «χειρουργικός». Ο φετινός είναι πιο πληθωρικός. Δεν στηρίζεται μόνο στην τελειότητα της κυκλοφορίας, αλλά και στο ταλέντο, στο βάθος, στο προσωπικό σκορ, στην ικανότητα να ανοίξει το γήπεδο με περισσότερους τρόπους. Η παρουσία του Εβάν Φουρνιέ, η επιστροφή του Σάσα Βεζένκοβ, η ποιότητα του Ντόρσεϊ, η σταθερά του Γουόκαπ, η εμπειρία του Παπανικολάου και το βάθος που δημιουργήθηκε στη διάρκεια της σεζόν δίνουν στον Μπαρτζώκα περισσότερες επιλογές απ’ όσες είχε προ τριετίας.

Το εντυπωσιακό είναι πως η φετινή ομάδα σκοράρει σχεδόν οκτώ πόντους παραπάνω ανά παιχνίδι από εκείνη του 2022-23. Δεν είναι μικρή διαφορά, ούτε μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά από το γεγονός ότι τα ματς έχουν πάει σε περισσότερες κατοχές και υψηλότερο ρυθμό.

Υπάρχει όμως και ο αστερίσκος, η άμυνα.

Ο Ολυμπιακός του 2022-23 δεχόταν 75,2 πόντους ανά παιχνίδι, με τους αντιπάλους να έχουν offensive rating 108,1. Ο φετινός δέχεται 82,9 πόντους, με αντίπαλο offensive rating 112,9. Η διαφορά είναι σαφής. Η ομάδα του Κάουνας έμοιαζε πιο συμπαγής και πιο σταθερή στο αμυντικό της πλαίσιο. Η φετινή ομάδα, όσο και αν παραμένει υψηλού επιπέδου, παίζει περισσότερο πάνω στην επιθετική της υπεροχή και λιγότερο στην αίσθηση ότι θα «πνίξει» κάθε αντίπαλο με την άμυνά της.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο φετινός Ολυμπιακός είναι κακός αμυντικά. Σημαίνει ότι η ισορροπία του είναι διαφορετική. Το 2022-23 ο Ολυμπιακός ήταν μια ομάδα συνεργασιών και υψηλής σταθερότητας. Το 2025-26 είναι μια ομάδα μεγαλύτερης επιθετικής ισχύος, μεγαλύτερου βάθους και υψηλότερου ταβανιού, αλλά ίσως με λίγο μεγαλύτερη έκθεση στην άμυνα.

Αν το ερώτημα είναι ποια ομάδα έχει μεγαλύτερο ταβάνι, η απάντηση γέρνει προς τον φετινό Ολυμπιακό. Γιατί αυτή η ομάδα έχει κρατήσει τον βασικό κορμό της φιλοσοφίας Μπαρτζώκα, αλλά έχει προσθέσει περισσότερη ποιότητα, βάθος και περισσότερους παίκτες που μπορούν να αλλάξουν ένα ματς μόνοι τους.

Ο Ολυμπιακός του Κάουνας ήταν ίσως η πιο καλοκουρδισμένη εκδοχή του project. Ο φετινός Ολυμπιακός μοιάζει να είναι η πιο ισχυρή.

Και στο Final Four, αυτό που θα δείξει αν είναι πράγματι ανώτερος, δεν θα είναι οι αριθμοί της regular season. Θα είναι αν αυτή η επιθετική υπεροχή μπορεί να συνδυαστεί με την αμυντική σκληράδα και την πνευματική διαύγεια που απαιτούν τα δύο βράδια που θα κρίνουν τον τίτλο.