Σε μια διαφορετική ανάγνωση της φετινής παρουσίας του Βασίλιε Μίτσιτς στη Χάποελ Τελ Αβίβ προχώρησε η Israel Hayom, υποστηρίζοντας πως ο Σέρβος γκαρντ απέχει ακόμη αρκετά από την εκδοχή του παίκτη που κυριάρχησε τα προηγούμενα χρόνια στην EuroLeague.
Το κείμενο σημειώνει πως η νίκη της Χάποελ επί του Παναθηναϊκού έφερε αισιοδοξία στο σύλλογο και όχι μόνο για το αποτέλεσμα, αλλά και επειδή ο Μίτσιτς έδειξε καλύτερη εικόνα με 14 πόντους και 4 ασίστ. Παρόλα αυτά, επισημαίνεται ότι ακόμη και σε αυτό το παιχνίδι ο παίκτης που έκλεισε το ματς ήταν ο Κρις Τζόουνς, κάτι που παρουσιάζεται ως ένδειξη της μεταβολής στον ρόλο και στο status του Σέρβου γκαρντ.
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, οι αριθμοί του Μίτσιτς δεν είναι κακοί, αφού μετρά 11,4 πόντους και 4,2 ασίστ ανά αγώνα, όμως το βασικό θέμα δεν είναι τόσο η στατιστική του, όσο η επιρροή και η κυριαρχία του στο παιχνίδι. Όπως αναφέρεται, οι προσδοκίες ήταν να αποτελέσει τον απόλυτο ηγέτη της ομάδας, όμως στην πράξη η Χάποελ παρουσιάζεται περισσότερο ως ομάδα του Ελάιζα Μπράιαντ παρά δική του.
Το ισραηλινό ρεπορτάζ στέκεται ιδιαίτερα και στο οικονομικό σκέλος, σημειώνοντας πως ο Μίτσιτς είναι ο πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης της EuroLeague με 6 εκατομμύρια δολάρια ετησίως, χωρίς όμως έως τώρα να έχει προσφέρει με συνέπεια στο ύψος αυτής της επένδυσης. Γίνεται επίσης αναφορά στα 2,8 λάθη του ανά παιχνίδι, αλλά και στο γεγονός ότι ο Δημήτρης Ιτούδης τον χρησιμοποιεί μεν βασικό, χωρίς όμως να είναι πάντα εκείνος που τελειώνει τα ματς.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στη φυσική του κατάσταση. «Τα πόδια του δεν είναι τα ίδια», είναι ουσιαστικά η βασική γραμμή του κειμένου, με την εκτίμηση ότι η ηλικία και οι τραυματισμοί έχουν επηρεάσει την εκρηκτικότητα και την αντοχή του και στις δύο πλευρές του παρκέ.
Μάλιστα, στο ίδιο άρθρο φιλοξενούνται και σχόλια του Σέρβου δημοσιογράφου Μάρκο Λιουμπομίροβιτς, ο οποίος υποστηρίζει ότι ο Μίτσιτς παραμένει πολύ καλός παίκτης, αλλά δεν μπορεί πια να συγκρίνεται με τον εαυτό του της περιόδου στην Εφές. Παράλληλα, σημειώνει ότι ούτε το αγωνιστικό περιβάλλον τον ευνοεί το ίδιο, αφού η προσέγγιση του Ιτούδη είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη του Αταμάν και, επιπλέον, η Χάποελ είναι ομάδα που περιστρέφεται περισσότερο γύρω από τον Μπράιαντ.
