Ο τίτλος της EuroLeague την περσινή σεζόν και η φετινή πρωτιά στη βαθμολογία, παρά την απώλεια δύο κομβικών παικτών όπως ο Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις και ο Μάρκο Γκούντουριτς, δεν είναι σύμπτωση. Είναι αποτέλεσμα μιας βαθιάς, συστηματικής δουλειάς από τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, ο οποίος κατάφερε να μετασχηματίσει τη Φενέρμπαχτσε από μια ομάδα που κέρδιζε μέσω ατομικής ποιότητας σε μια ομάδα που κερδίζει μέσω δομής και πειθαρχίας.
Αν κοιτάξει κανείς τα καθαρά επιθετικά νούμερα, η πρώτη εικόνα δείχνει μια ελαφρά πτώση σε σχέση με πέρσι. Οι πόντοι ανά αγώνα μειώθηκαν από 83,6 σε 82,5, ενώ το offensive rating έπεσε από το 118,4 στο 114,8.
Πρόκειται όμως για μια απολύτως αναμενόμενη εξέλιξη, δεδομένης της απουσίας του βασικού σκόρερ και ενός παίκτη με το ταλέντο του Γκούντουριτς. Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η αποτελεσματικότητα στις εκτελέσεις σχεδόν δεν άλλαξε: το eFG% παρέμεινε ουσιαστικά ίδιο (54,8% πέρσι – 54,6% φέτος). Αυτό δείχνει ότι η Φενέρ μοιράζει αλλιώς τα βάρη, χωρίς να εξαρτάται από έναν παίκτη.
Στο κομμάτι της δημιουργίας, η μείωση στις ασίστ (από 17 σε 16,1) και στο AST% (από 58,6% σε 56,2%) δεν είναι ένδειξη υποβάθμισης, αλλά επιλογή. Η φετινή Φενέρ παίζει λιγότερο με παρατεταμένη κυκλοφορία και περισσότερα με γρήγορες αποφάσεις, συγκεκριμένες επιλογές και απόλυτο έλεγχο του ρυθμού.
Το πραγματικό κλειδί, όμως, βρίσκεται στα ριμπάουντ και στον έλεγχο των κατοχών. Η Φενέρ φέτος είναι δεύτερη σε αμυντικά ριμπάουντ (25,3 ανά αγώνα), βελτιωμένη σε σχέση με πέρσι (23,8), κάτι που σημαίνει ότι τελειώνει τις φάσεις των αντιπάλων και δεν τους επιτρέπει δεύτερες ευκαιρίες. Παράλληλα, έχει ρίξει συνειδητά την πίεση στα επιθετικά ριμπάουντ (από 11,8 σε 10,8), επιλέγοντας να επιστρέφει γρήγορα στην άμυνα και να κόβει το transition.
Αμυντικά, η εικόνα είναι ακόμη πιο αποκαλυπτική. Οι αντίπαλοι σκοράρουν λιγότερο (79,1 πόντοι φέτος έναντι 80,6 πέρσι), αλλά το πιο σημαντικό στοιχείο είναι η τεράστια πτώση στο eFG% των αντιπάλων: από 53,3% στο 48,7%. Αυτό δείχνει ότι η Φενέρ αναγκάζει τους αντιπάλους της να εκτελούν χειρότερα σουτ, από πιο δύσκολες θέσεις, με καλύτερα κλεισίματα και πιο συνεπή ομαδική άμυνα.
Συνολικά, η φετινή Φενέρ δεν είναι πιο ταλαντούχα από την περσινή, ούτε πιο θεαματική. Είναι όμως πιο πειθαρχημένη και πιο ανθεκτική. Αν πέρσι ο Γιασικεβίτσιους πήρε την EuroLeague, φέτος δείχνει γιατί θεωρείται προπονητής ελίτ επιπέδου. Όχι επειδή αντικατέστησε τα αστέρια του, αλλά επειδή έχτισε μια Φενέρ που δεν χρειάζεται αντικαταστάτες για να συνεχίσει να κερδίζει.
