Ο Μπαρτζώκας πήρε την απόφαση για τον Φουρνιέ – Ο Γάλλος την αποδέχτηκε, οι υπόλοιποι πρέπει να το χωνέψουν

Ο φετινός ρόλος του Εβάν Φουρνιέ έχει προκαλέσει περισσότερη κουβέντα απ’ όσο θα περίμενε κανείς για έναν παίκτη με το βιογραφικό και την ποιότητά του.

Άλλοι μιλούν για ξεκάθαρη αγωνιστική πτώση, άλλοι για παίκτη που «δεν κουμπώνει» με το φετινό πλάνο, άλλοι για έναν σκόρερ που θυσιάζεται για το σύνολο. Η αλήθεια, όπως σχεδόν πάντα, βρίσκεται στους αριθμούς — και αυτοί λένε μια πιο σύνθετη ιστορία απ’ το εύκολο συμπέρασμα.

Την περσινή σεζόν ο Φουρνιέ είχε σαφώς πιο πρωταγωνιστικό επιθετικό ρόλο. Ανά 100 κατοχές σημείωνε 34,3 πόντους, με usage στο 30%, κάτι που δείχνει παίκτη πάνω στον οποίο «έτρεχε» μεγάλο μέρος της επίθεσης. Τα ποσοστά του ήταν αισθητά καλύτερα: true shooting 56,5%, effective field goal 52,4%, με 35,9% στο τρίποντο και 50,7% στα δίποντα.

Ήταν ένας ξεκάθαρα ball-dominant σκόρερ, με 5,5 ασίστ αλλά και χαμηλότερο δημιουργικό βάρος σε σχέση με τη συνολική επιθετική του χρήση. Αγωνίστηκε σε 37 παιχνίδια και είχε on-off στο +6, στοιχείο που δείχνει πόσο έντονα επηρέαζε την εικόνα της ομάδας όταν βρισκόταν στο παρκέ.

Πιο δημιουργός, με χαμηλότερα ποσοστά

Φέτος, η εικόνα είναι διαφορετική. Οι πόντοι ανά 100 κατοχές πέφτουν στους 24,6 — μια σημαντική μείωση που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Το usage κατεβαίνει στο 23,7%, κάτι που από μόνο του εξηγεί γιατί το σκοράρισμα δεν βρίσκεται στα περσινά επίπεδα. Τα ποσοστά επίσης υποχωρούν: true shooting 51,1%, eFG% 47,7%, τρίποντο στο 32,7%. Δεν είναι πτώση που «χτυπάει κόκκινο», αλλά είναι σαφής.

Παράλληλα όμως, αλλάζει το προφίλ του μέσα στο παιχνίδι. Οι ασίστ ανεβαίνουν στις 6,8 ανά 100 κατοχές, το AST% φτάνει το 20,8%, ενώ οι δημιουργημένοι πόντοι από πάσες αγγίζουν τους 15,3. Ο Φουρνιέ φέτος είναι πολύ περισσότερο πλέι μέικερ και λιγότερο καθαρός εκτελεστής.

Ενδιαφέρον έχει και το κομμάτι της συνολικής επίδρασης. Παρά τη μείωση στο σκοράρισμα, το offensive rating της ομάδας με τον Φουρνιέ στο παρκέ είναι υψηλότερο (121,4), με net rating +7,9 και on-off +3,2. Δηλαδή, δεν «ρίχνει» την ομάδα, ούτε εξαφανίζεται από τη λειτουργία της. Απλώς συμμετέχει διαφορετικά. Παίρνει λιγότερες αποφάσεις ως πρώτος σκόρερ, περισσότερες ως συνδετικός κρίκος, κάτι που φαίνεται και από τη μείωση των λαθών σε συνδυασμό με τη μεγαλύτερη εμπλοκή στη ροή.

Ούτε «τελειωμένος», ούτε αδιάφορος

Το συμπέρασμα δεν είναι βολικό για κανένα «στρατόπεδο». Όχι, ο Φουρνιέ δεν είναι ο περσινός επιθετικός ηγέτης, οι αριθμοί το επιβεβαιώνουν ξεκάθαρα. Αλλά όχι, δεν είναι και «τελειωμένος» ή αδιάφορος αγωνιστικά.

Είναι ένας παίκτης που φέτος παίζει με λιγότερες εκτελέσεις, περισσότερη ευθύνη στη δημιουργία και στην ισορροπία της επίθεσης. Το αν αυτός ο ρόλος τον αναδεικνύει ή τον περιορίζει, δεν είναι θέμα στατιστικής, αλλά φιλοσοφίας παιχνιδιού.

Και εκεί ακριβώς γεννιέται όλη η κουβέντα. Ο Ολυμπιακός χρειάζεται τον Φουρνιέ ως volume scorer που «καίει» κατοχές ή ως πολυεργαλείο που κρατάει την ομάδα όρθια, έστω και με λιγότερους πόντους; Οι αριθμοί δείχνουν ότι φέτος ο Μπαρτζώκας έχει πάρει την απόφασή του και δείχνει να προτιμά ξεκάθαρα το δεύτερο.