Στο προ ημερών ματς του Παναθηναϊκού με το Περιστέρι, ο Εργκίν Αταμάν εμφανίστηκε ενοχλημένος και… τιμωρητικός, εκθειάζοντας μάλιστα τον Ολυμπιακό, που στην ίδια αγωνιστική επικράτησε του αντιπάλου του με 40 πόντους διαφορά.
Ποιοι ήταν οι παίκτες που έλαβαν μέρος στην αναμέτρηση από πλευράς “τριφυλλιού”; Ο Τι Τζέι Σορτς, περσινός διεκδικητής του MVP της EuroLeague, έπαιξε 27 λεπτά. Ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, βασικό κομμάτι της προπέρσινης κατάκτησης της EuroLeague, 26. Ο Ρισόν Χολμς, NBAer και από τα πιο ακριβά κομμάτια του ρόστερ, επίσης 26. Ο Τζέντι Όσμαν, πιθανώς το κορυφαίο 3άρι στην Ευρώπη, 23 λεπτά.
Στο παρκέ βρέθηκαν μεταξύ άλλων ο Σλούκας, ο Γκραντ, ο Ρογκαβόπουλος, ο Γιουρτσέβεν. Δηλαδή, ένας πυρήνας παικτών που –σε θεωρητικό επίπεδο– δεν αφήνει περιθώριο για συζήτηση περί ποιότητας.
Το Περιστέρι είναι μια τίμια, καλοδουλεμένη ομάδα. Ωστόσο ποιοτικά βρίσκεται δύο και τρία σκαλιά κάτω από το ρόστερ του Παναθηναϊκού. Και εδώ ακριβώς αρχίζει να ξεκαθαρίζει το πραγματικό ζήτημα.
Ο Ολυμπιακός δεν έχει ανώτερο ρόστερ. Δεν έχει ακριβότερο ρόστερ. Δεν διαθέτει περισσότερους σταρ. Αυτό που δείχνει όμως, σταθερά, είναι ανώτερη αγωνιστική και ψυχολογική προετοιμασία.
Άρα το πρόβλημα δεν είναι ατομικό. Δεν είναι ο ένας παίκτης που δεν έπαιξε με ένταση. Δεν είναι ο άλλος που “χαλάρωσε”. Είναι συνολικό. Και κάπου εδώ έρχεται το κρίσιμο ερώτημα: Ποιος είναι υπεύθυνος για την αγωνιστική και την ψυχολογική ετοιμότητα μιας ομάδας; Η απάντηση είναι προφανής.
Το να στοχοποιούνται παίκτες μετά από κάθε κακή εμφάνιση δεν οδηγεί πουθενά. Δεν διορθώνει δομικά προβλήματα, δεν αλλάζει νοοτροπία και, κυρίως, δεν εξηγεί γιατί μια ομάδα με τόσο ταλέντο δυσκολεύεται απέναντι σε αντιπάλους σαφώς κατώτερους, τόσο στην Stoiximan GBL, όσο –πολύ περισσότερο– στην EuroLeague.
Τίποτα από τα παραπάνω δεν αναιρεί το ποιος είναι ο Εργκίν Αταμάν και τι έχει καταφέρει στην καριέρα του. Ούτε μειώνει το ειδικό βάρος του στον ευρωπαϊκό χάρτη. Όμως ακριβώς επειδή μιλάμε για έναν προπονητή κορυφαίου επιπέδου, οι απαιτήσεις –και οι ερωτήσεις– είναι διαφορετικές.
Ο Παναθηναϊκός έχει το υλικό για να παίζει καλύτερα, πιο πειστικά και με μεγαλύτερη συνέπεια. Το έχει αποδείξει σε στιγμές μέσα στη σεζόν. Το ζητούμενο, όμως, είναι αυτές οι στιγμές να πάψουν να είναι εξαιρέσεις και να γίνουν κανόνας.
Και αυτό, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, δεν περνά από τιμωρίες, συγκρίσεις ή δημόσιες επισημάνσεις. Περνά από καθαρό πλάνο, ξεκάθαρο ρόλο για όλους και μία σταθερή αγωνιστική ταυτότητα που να εμφανίζεται ανεξαρτήτως αντιπάλου ή κρισιμότητας του αγώνα.
