Μετά το τέλος του αγώνα με τον Ολυμπιακό, ο Εργκίν Αταμάν για ακόμη μια φορά επέλεξε να βγει μπροστά στις κάμερες και να χρεώσει την ήττα της ομάδας του σε συγκεκριμένους παίκτες του.
Για το ανεπιτυχές αποτέλεσμα στο παιχνίδι της Παρασκευής με τους “ερυθρολεύκους” έφταιγε ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, ο Ντίνος Μήτογλου και ο Τζέντι Όσμαν, όπως σε άλλο ματς έφταιγε ο Γιουρτσέβεν, πιο πριν ο Σορτς, νωρίτερα ο Γκραντ, πέρσι ο Μπράουν, πρόπερσι ο Βιλντόζα και η λίστα με τους… ενόχους δεν τελειώνει ποτέ.
Το να βγάζεις… “στη σέντρα” τους παίκτες σου ως προπονητής, δείχνει πολλά για τον τρόπο που σκέφτεσαι και τη συνολική νοοτροπία σου. Γιατί καλά είναι τα mind games, αλλά όταν μιλάμε για ομάδα και γκρουπ, το να βγαίνει ένα μέλος του δημόσια και να κατηγορεί ένα άλλο μέλος, είναι εξ ορισμού προβληματικό.
Άραγε πώς θα φαινόταν στον Αταμάν, αν -για παράδειγμα- έβγαινε μετά το τέλος του αγώνα ο Σορτς, και δήλωνε πως η επιλογή του Τούρκου να χρεώσει σε έναν αθλητή ύψους 1,75 μ. με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, ικανότητες και αδυναμίες, το μαρκάρισμα του καλύτερου scoring γκαρντ του αντιπάλου στο ξεκίνημα του αγώνα, ήταν εκτός τόπου και χρόνου; Μήπως θα ήταν ψέμα;
Πώς θα ηχούσε στα αυτιά του αν οποιοδήποτε μέλος της ομάδας δήλωνε ανοιχτά πως ο Παναθηναϊκός στο ματς με τον Ολυμπιακό κατέβηκε αδιάβαστος και η ήττα οφείλεται πρώτα και πάνω απ’ όλα στο γεγονός πως τακτικά ο Γιώργος Μπαρτζώκας κυριάρχησε του αντιπάλου του;
Πώς θα του ακουγόταν το να πει κανείς ότι εκείνος διάλεξε τον Ρισόν Χολμς με συμβόλαιο άνω των 2 εκατ. και στο ματς με τον Ολυμπιακό δεν τον χρησιμοποίησε λεπτό; Ή ότι εκείνος επέλεξε να κρατήσει τον Γιουρτσέβεν γιατί τον είδε “βελτιωμένο” το τελευταίο διάστημα – λες και δεν γνωρίζει και ο ίδιος ποιος είναι ο Γιουρτσέβεν και τι μπορεί να κάνει;
Ότι εκείνος έπαιξε χτες στο πιο κρίσιμο σημείο της αναμέτρησης με τον Μήτογλου στο «5», έχοντας τρεις (!) διαθέσιμους σέντερ; Και ότι εκείνος είναι που αμέσως μετά τού άσκησε κριτική λέγοντας πως δεν έχει 4άρια, έχοντας χρησιμοποιήσει τον συγκεκριμένο παίκτη μόλις 3 λεπτά στη θέση του πάουερ φόργουορντ στο συγκεκριμένο ματς;
Για να είμαστε ξεκάθαροι: Ο Αταμάν είναι ο πιο επιτυχημένος προπονητής της τελευταίας 10ετίας στην Ευρώπη, και ένα, δύο, ή δέκα κακά κοουτσαρίσματα δεν τον καθιστούν ούτε ανίκανο, ούτε άσχετο, ούτε ανεπαρκή.
Ξεπερνώντας όμως το όριο των mind games και “κράζοντας” ευθέως τα μέλη του ρόστερ του κάθε τρεις και λίγο, αυτό που καταφέρνει είναι να “χάνει” τα αποδυτήρια, και δευτερευόντως να επιβεβαιώνει την εντύπωση πως όταν κάνει λάθη και εν τέλει ηττάται, δυσκολεύεται να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί.
