Η εικόνα του Εβάν Φουρνιέ στη φετινή EuroLeague έχει προκαλέσει εύλογες συζητήσεις γύρω από τον ρόλο και την επιρροή του στον Ολυμπιακό. Έχοντας αφήσει πίσω του μια ιδιαίτερα παραγωγική πρώτη σεζόν στη διοργάνωση, ο Γάλλος γκαρντ/φόργουορντ ξεκίνησε τη φετινή χρονιά με διαφορετικές συνθήκες και ισορροπίες γύρω του, γεγονός που αποτυπώνεται σταδιακά και στους αριθμούς.
Μια καθαρή σύγκριση ανάμεσα στην περσινή και τη φετινή εικόνα του δείχνει ότι η διαφορά δεν περιορίζεται απλώς στον χρόνο συμμετοχής, αλλά διαπερνά σχεδόν κάθε πτυχή του παιχνιδιού του.
Την περσινή σεζόν, στην πρώτη του χρονιά στη διοργάνωση, ο Φουρνιέ είχε σταθερό και κεντρικό ρόλο στην επίθεση του Ολυμπιακού. Με 25,8 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο, usage στο 30% και 16,1 πόντους ανά παιχνίδι, λειτουργούσε ως βασικός εκτελεστής πίσω από τον Σάσα Βεζένκοβ. Η αποτελεσματικότητά του ήταν σε καλά επίπεδα, με 56,5% true shooting, 35,9% στα τρίποντα και 52,4% eFG%, ενώ η συνολική του παρουσία αποτυπωνόταν και στο ομαδικό αποτύπωμα, με +3,2 στο plus/minus.
Φέτος, η εικόνα είναι αισθητά διαφορετική. Ο χρόνος συμμετοχής του έχει μειωθεί στα 22,6 λεπτά, το usage έχει πέσει στο 23,5% και η παραγωγή του περιορίζεται στους 8,9 πόντους ανά αγώνα, δηλαδή σχεδόν στο μισό της περσινής. Η πτώση δεν αφορά μόνο τον όγκο, αλλά και την αποτελεσματικότητα. Το true shooting έχει κατέβει στο 46,5%, το eFG% στο 42,7% και τα ποσοστά του από τα 6,75 μ. έχουν υποχωρήσει στο 29%, με σαφώς λιγότερη συνέπεια στην εκτέλεση.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο στο σκοράρισμα
Αντίστοιχη είναι η κάμψη και στη συνολική συμμετοχή του στο παιχνίδι. Οι ασίστ μειώθηκαν από 2,6 σε 2,3, τα ριμπάουντ από 2,2 σε 1,3, τα κλεψίματα σχεδόν στο μισό (0,6 έναντι 1,1), ενώ η επιρροή του στην επίθεση της ομάδας είναι χαμηλότερη, με τους Πειραιώτες να σκοράρουν 49,1 πόντους ανά 100 κατοχές με εκείνον στο παρκέ, έναντι 56,1 πέρσι.
Το αξιοσημείωτο στοιχείο, πάντως, είναι ότι το συνολικό plus/minus (+3,3) και το on-off (+4,5) εξακολουθούν να είναι υπέρ του, δείχνοντας ότι η παρουσία του δεν είναι αρνητική για τη λειτουργία της ομάδας.
Η βασική διαφορά βρίσκεται στον ρόλο. Πέρσι ο Φουρνιέ ήταν ball dominant, με την επίθεση να περνά συχνά από τα χέρια του. Φέτος, η συμμετοχή του είναι πιο περιορισμένη, με λιγότερες κατοχές, μικρότερη πρωτοβουλία και σαφώς μειωμένη ελευθερία στην εκτέλεση. Σε αυτό το πλαίσιο, η μείωση της παραγωγής μοιάζει περισσότερο με συνέπεια της αλλαγής ρόλου και ρυθμού, παρά με απώλεια ποιότητας.
Τα νούμερα δείχνουν ξεκάθαρα μια πτωτική πορεία σε σχέση με την περσινή σεζόν, όμως το δείγμα παραμένει περιορισμένο και η χρονιά έχει ακόμη δρόμο. Το ερώτημα δεν είναι αν ο Φουρνιέ μπορεί να επιστρέψει στα περσινά επίπεδα, αλλά αν θα βρεθεί ο ρόλος και το αγωνιστικό περιβάλλον που θα του επιτρέψουν να ξαναγίνει ουσιαστικός παράγοντας στην επίθεση του Ολυμπιακού.
