Ο Εργκίν Αταμάν μίλησε στην εκπομπή EuroInsiders powered by Betsson και αναφέρθηκε τόσο στο ενδεχόμενο να εργαστεί στο ΝΒΑ, όσο και στη σχέση του με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και το μέλλον του στον Παναθηναϊκό.
Ο Τούρκος τεχνικός απάντησε με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο, τονίζοντας πως καμία σοβαρή πρόταση δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα από ομάδα του ΝΒΑ, ενώ εξήγησε γιατί θεωρεί πως το περιβάλλον του Παναθηναϊκού είναι το καλύτερο στην Ευρώπη.
Στη συζήτηση, ο Αταμάν επανέλαβε ότι έχει συμβόλαιο έως το 2027 και πως μόνο αν προκύψει μια πραγματικά σοβαρή πρόταση θα την εξετάσει. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη σχέση του με τον ισχυρό άνδρα της “πράσινης” ΚΑΕ, περιγράφοντάς την ως οικογενειακή και αποδίδοντας τα τελευταία επιτεύγματα του Παναθηναϊκού σε μια κοινή προσπάθεια που ξεκινά από τη διοίκηση και φτάνει μέχρι τους παίκτες και τον κόσμο.
Αναλυτικά όσα είπε:
Για το αν βλέπει τον εαυτό του μελλοντικά στο ΝΒΑ: “Ναι, βλέπω τον εαυτό μου στο ΝΒΑ. Όμως, στο NBA Europe (σ.σ. γέλια). Ίσως το ΝΒΑ και η Euroleague ενωθούν και γίνω τελικά ένας NBA coach. Βασικά, δεν σκέφτομαι τώρα τις ΗΠΑ. Δεν ξέρω. Έχουν άλλη νοοτροπία. Είμαι προπονητής του Παναθηναϊκού μέχρι το 2027, έχω συμβόλαιο. Αν έρθουν μετά ομάδες από το ΝΒΑ, για κάποιες σοβαρές προτάσεις, θα τις συζητήσω. Όμως, ειλικρινά, δεν είχα καμία σοβαρή πρόταση από το ΝΒΑ. Είμαι πάντα ειλικρινής. Κανείς δεν ήρθε. Ίσως στο μέλλον πάει ο Αταμάν, ίσως προσεγγίσουν τον Αταμάν Junior”.
Για τη σχέση του με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο: “Είναι εξαιρετική. Είμαστε σαν οικογένεια, με όλα τα μέλη της οικογένειας Γιαννακόπουλου, εμένα, τους παίκτες, τις οικογένειές μας. Γνωρίζουμε πως κάνουμε μια δουλειά βέβαια. Στον κ. Γιαννακόπουλο αρέσει να τα δίνει όλα για την ομάδα. Δεν εννοώ μόνο το μπάτζετ. Του αρέσει να δίνει το συναίσθημά του, την εμπειρία του. Μας αρέσει και εμάς. Και εγώ δίνω τα πάντα στην ομάδα. Πιστεύω πως σε αυτά τα δύο χρόνια έχουμε κάνει σπουδαία πράγματα για τον Παναθηναϊκό. Μιλάμε για ένα άθλημα. Όταν φτάνεις στην κορυφή και χάνεις για λίγο, ο κόσμος στέκεται στην ήττα. Δεν θυμάται τι έγινε για 5-10 χρόνια. Δεν ήταν εύκολο να οδηγήσεις τον Παναθηναϊκό από την τελευταία θέση στην πρώτη. Δεν ξέρω αν αυτή τη σεζόν θα πάρουμε τον τίτλο ή όχι. Όλοι θέλουν να κερδίσουν, θα το προσπαθήσουμε. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός είναι το καλύτερο περιβάλλον στην Ευρώπη. Έχει μπάτζετ, που έρχεται από τον κόσμο. Κάθε ματς είναι sold out. Σκεφτείτε το. Σε κάθε ματς 20.000 οπαδοί, εισιτήρια διαρκείας, χορηγοί. Συναίσθημα. Συναισθήματα που η ομάδα έχει δώσει αυτή τη διετία σε όλη την ελληνική μπασκετική κοινότητα. Όλα αυτά τα χτίσαμε μαζί με τον κ. Γιαννακόπουλο, την οικογένειά του, το επιτελείο και τους παίκτες”.
Για την περσινή EuroLeague: “Υπήρχαν δύο πράγματα την περασμένη σεζόν. Ξεκινήσαμε την περσινή σεζόν για να κάνουμε το back-to-back στην EuroLeague, αλλά στη μέση τη σεζόν, όταν χάσαμε τον Λεσόρ, όλοι πίστεψαν πως τελείωσε η σεζόν και αποτύχαμε. Και μετά από μια εβδομάδα χάσαμε και τον Γιουρτσέβεν, που ήταν το back up του για δύο μήνες. Αλλά κάναμε πολύ καλή δουλειά εκεί. Πήραμε στον Γκάμπριελ, που δεν περνούσε καλά στη Μακάμπι και ήθελε να φύγει και τον πήραμε. Ήταν ένα πολύ καλός αμυντικός παίκτης. Και στα γκαρντ με τις εντυπωσιακές εμφανίσεις του Όσμαν, που βελτιωνόταν παιχνίδι με το παιχνίδι και φυσικά με τους βασικούς μας παίκτες, όπως ο Ναν και ο Σλούκας, φτάσαμε στο Final Four. Ήταν σπουδαίο για εμάς να φτάσουμε στο Final Four υπό αυτές τις συνθήκες, χωρίς τον καλύτερο σέντερ της Ευρώπης. Μετά στο Final Four παίξαμε άσχημα κόντρα στη Φενέρμπαχτσε. Και σε αυτό το σημείο, μας έλειψε ο Λεσόρ. Γιατί και την περασμένη σεζόν όλοι μιλούσαν για τον Ναν και τον Σλούκα, αλλά ο Λεσόρ ήταν τρομερός. Κάποιες φορές όταν τα γκαρντ σου δεν είναι σε καλή μέρα είναι δύσκολο να οργανώσεις το παιχνίδι. Στο ματς με τη Φενέρμπαχτσε τα γκαρντ μας δεν βρήκαν ρυθμό και μας έλειψε η ενέργεια και η δύναμη του Λεσόρ, που είχαμε στο προηγούμενο Final Four. Και χάσαμε στον ημιτελικό. Αλλά αν σκεφτείς ότι ο Παναθηναϊκός στα τελευταία 13 χρόνια δεν είναι πάει στο Final Four και τα τελευταία δύο χρόνια πήγε σε δύο, είναι κάτι σπουδαίο. Η Ρεάλ δεν ήταν στο Final Four, η Μπαρτσελόνα, η Αρμάνι, οι σερβικές ομάδες επίσης. Η Εφές δεν ήταν. Αλλά για τον κόσμο ήταν μια απογοήτευση και στεναχώρια”.
