Ο πρώτος μήνας της σεζόν στην EuroLeague τελείωσε και μεγάλο μέρος του ελληνικού μπασκετικού κοινού -δυστυχώς- αρνείται να δει την πραγματικότητα.
Οι δύο ελληνικές ομάδες έχουν τα μεγαλύτερα μπάτζετ και τα πιο πλήρη ρόστερ μεταξύ των 20 “μονομάχων”, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ανορθογραφίες. Αν δεν υπήρχαν άλλωστε, δεν θα ήταν Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός στο 5-3, πίσω από ομάδες με το μπάτζετ της Ζαλγκίρις, ή από τον Ερυθρό Αστέρα ο οποίος είχε τόσο μεγάλα προβλήματα, που αναγκάστηκε να αλλάξει προπονητή Οκτώβρη μήνα.
Το δίπολο που υπάρχει στο ελληνικό μπάσκετ και η απίστευτη τοξικότητα των τελευταίων ετών, όμως, εμποδίζει μεγάλη μερίδα του κόσμου να αποδεχθεί ακόμη και τα προφανή. Ποια είναι αυτά;
Ο Ολυμπιακός έχει ένα τεράστιο ρόστερ, κάτι που από μόνο του δεν είναι κακό, γιατί μόνο έτσι μπορείς να ανταποκριθείς στο βαρύ πρόγραμμα και στους τραυματισμούς που μοιραία θα έρθουν. Τι είναι κακό; Ότι από τους πολυάριθμους γκαρντ που διαθέτει, δεν κρίνεται κανείς από τον προπονητή ικανός να βρίσκεται στο παρκέ στα πιο κρίσιμα σημεία των δύο τελευταίων αγώνων.
Πληρώνει τον Γουόκαπ, πληρώνει τον Νιλικίνα, πληρώνει τον Κίναν Έβανς, πληρώνει τον Σέιμπεν Λι. Κόντρα στην Μακάμπι ήταν 28″ πριν το φινάλε μπροστά στο σκορ με δύο πόντους και είχε την μπάλα στα χέρια του, άρα ήθελε μέσα καλούς χειριστές. Και ήταν στο παρκέ ο Γουόρντ, ο Φουρνιέ, ο Πίτερς, ο Βεζένκοβ και ο Μιλουτίνοφ. Δηλαδή ένας σέντερ, δύο πάουερ φόργουορντ, ένας σμολ φόργουορντ και ένας παίκτης που πέρσι έπαιζε στο «2» και φέτος συνήθως ξεκινά στο «3». Και όλα αυτά με ένα μπάτζετ 25 εκατομμύριων και με τελευταία χρονικά απόκτηση παίκτη πριν λίγες εβδομάδες, όταν είχε ήδη γίνει γνωστό πως ο Έβανς δεν θα επέστρεφε άμεσα.
Οι “ερυθρόλευκοι” είναι μια χειρότερη αμυντικά ομάδα τη φετινή σεζόν σε σχέση με πέρσι, ασχέτως αν κόντρα στη Χάποελ έπαιξαν τρομερή άμυνα στο δεύτερο ημίχρονο. Και αυτό είναι απόλυτα λογικό, όταν τα λεπτά των Ντόρσεϊ και Μιλουτίνοφ έχουν ανέβει κατακόρυφα.
Στο στρατόπεδο των Πειραιωτών βλέπουν, φυσικά, πως και στο κομμάτι των επιθετικών αποφάσεων υπάρχει ζήτημα, και ψάχνουν την αγορά για να δουν τι μπορούν να βρουν ως λύση για την περιφέρεια. Ορισμένοι θεωρούν πως το να γράφει κανείς κάτι τέτοιο, αποτελεί “πόλεμο” εναντίον του Ολυμπιακού και “δημιουργεί πρόβλημα στην ομάδα”. Η αλήθεια δεν είναι “πόλεμος” και τα προβλήματα στις ομάδες αυτού του επιπέδου δεν δημιουργούνται από τα ΜΜΕ, αλλά από τις διοικήσεις, τους παίκτες, τους προπονητές και όσους λαμβάνουν αποφάσεις.
Μια ομάδα που πάει από νίκη σε νίκη, λειτουργεί αρμονικά και αποδίδει ανάλογα με την ποιότητά της, όσο και αν ήθελε -θεωρητικά- ένα κακόβουλο ΜΜΕ να της δημιουργήσει πρόβλημα, δεν θα τα καταφέρει.
Όποιος προβαίνει σε αυτές τις διαπιστώσεις, ούτε αντιΟλυμπιακός είναι, ούτε έχει κακούς σκοπούς. Όπως δεν είναι αντιΠαναθηναϊκός όποιος γράφει ότι η άμυνα που παίζει ο Παναθηναϊκός στον πρώτο μήνα της σεζόν αποτελεί συνέχεια της περσινής και ότι το πρόβλημα στους “πράσινους” θα είναι τεράστιο, εφόσον η εικόνα αυτή συνεχιστεί.
Εδώ μιλάμε για μια ακόμη πιο ακριβή ομάδα, η οποία μοιάζει να έχει πνευματικό ζήτημα, υπό την έννοια ότι οι παίκτες δεν δείχνουν σε καμία περίπτωση πως έχουν τη “δίψα” της πρώτης χρονιάς του Αταμάν. Και με τη σειρά του ο Τούρκος προπονητής βλέπει ότι εδώ και έναν χρόνο η ομάδα του, και ειδικά οι ψηλοί, δεν μπορούν να ανταποκριθούν για διάφορους λόγους στον τρόπο παιχνιδιού που εκείνος έχει επιλέξει, με συνέπεια σε πάρα πολλά ματς από τότε που ο Λεσόρ τραυματίστηκε, να στήνεται… πάρτι από τους αντίπαλους.
Την ίδια ώρα έχει προκύψει ζήτημα στην περιφέρεια, υπό την έννοια ότι ο Τι Τζέι Σορτς δεν έχει καταφέρει να βρει ρόλο και ο Αταμάν δεν δείχνει διάθεση να του δώσει τα “κλειδιά” την ομάδας, ή έστω σε ένα βαθμό να προσαρμόσει το πλάνο του πάνω στα χαρακτηριστικά του. Μια μεταγραφή που ήταν πανάκριβη και -θεωρητικά- απόλυτα ταιριαστή, υπό την έννοια ότι πρόκειται για έναν παίκτη που είναι αποδεδειγμένα ικανός στο pick and roll, ο οποίος όμως με ορισμένες λίγες εξαιρέσεις, στον πρώτο μήνα δείχνει να μην έχει μπει στο κλίμα της ομάδας.
Η εικόνα του Παναθηναϊκού με εξαίρεση το ματς με την ελλιπέστατη Εφές είναι απογοητευτική. Τόσο στην άμυνα, όπου το ζήτημα κάνει… μπαμ από χιλιόμετρα, όσο και στην επίθεση, όπου οι παίκτες του 40% στο τρίποντο, εκτελούν φέτος με 25% και 30%.
Αυτή τη στιγμή, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός είναι οι πιο ακριβές ομάδες στην Ευρώπη και σουτάρουν πίσω από τα 6,75 με ποσοστά 31,7% (οι “πράσινοι”) και 31,3% (οι “ερυθρόλευκοι”). 19η και 20ή θέση, αντίστοιχα.
Κάτω από την Μπασκόνια, κάτω από την Βιλερμπάν, κάτω απ’ όλους. Και το πρόβλημα ορισμένων είναι οι “βαλτοί αντιΠαναθηναϊκοί” και οι “βαλτοί αντιΟλυμπιακοί” που “θέλουν να δημιουργήσουν κλίμα” και “μας πολεμάνε”. Όμως ο κόκκινος και ο πράσινος φακός του οπαδισμού δεν μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα του boxscore και της εικόνας εντός παρκέ, η οποία ως τώρα είναι και για τους δύο προβληματική.
