Χωρίς να αφήσουν το παραμικρό περιθώριο αντίδρασης στην Εθνική, οι Τούρκοι πήραν την Παρασκευή το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό του EuroBasket. Μιας διοργάνωσης που δεν έχουν κατακτήσει ποτέ στην ιστορία τους και έχουν να καμαρώνουν αποκλειστικά για έναν εντός έδρας τελικό, το 2021, στον οποίο ηττήθηκαν από τη Σερβία.
Το επίπεδο της φετινής διοργάνωσης είναι αρκετά χαμηλότερο σε σχέση με το παρελθόν. Λίγο η έλλειψη παραγωγής νέων ταλέντων στις παραδοσιακές ευρωπαϊκές σχολές -πλην Σερβίας και Γαλλίας-, λίγο οι τραυματισμοί κατά τη διάρκεια του τουρνουά και οι απουσίες που ήταν γνωστές πριν την έναρξή του, έδωσαν τη δυνατότητα σε ομάδες με όχι συγκλονιστική απόδοση ή σπουδαίο ρόστερ, να φτάσουν είτε στα προημιτελικά, είτε στους “4”.
Όσοι παρακολουθούν συστηματικά την EuroLeague, αντιλαμβάνονται ότι μια ομάδα στο επίπεδο της φετινής Λιθουανίας δεν θα έφτανε ποτέ στους “8” της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης, και μια σαν την αθλητική Φινλανδία, αλλά με παίκτες περιορισμένων δυνατοτήτων -πλην Μάρκανεν, προφανώς-, ούτε καν θα πλησίαζε σε Final Four. Οι Τούρκοι το εκμεταλλεύτηκαν και δίκαια θα παίξουν για το τρόπαιο κόντρα στην Γερμανία.
Το μπάσκετ που παίζει η ομάδα του Αταμάν είναι εντυπωσιακό όχι γιατί διαθέτει παίκτες που τους περισσεύει το ταλέντο, αλλά γιατί αποτελούν μια καλοκουρδισμένη μηχανή που ξέρει τι θέλει μέσα στο παρκέ. Το ρόστερ της Τουρκίας δεν είναι τόσο ισχυρό. Προφανώς ο Αλπερέν Σενγκούν είναι από τους κορυφαίους σέντερ του ΝΒΑ, ο Σέιν Λάρκιν ένας από τους καλύτερους γκαρντ των τελευταίων ετών στην EuroLeague και ο Τζέντι Όσμαν σίγουρα στους 2-3 top σμολ φόργουορντ στην Ευρώπη.
Και μετά;
Ο Αταμάν κατάφερε να φτάσει σε τελικό EuroBasket έχοντας σε ρόλους-κλειδιά παίκτες σαν τον Ερτζάν Οσμάνι, τον Κενάν Σιπάχι και τον Σεχμούς Χαζέρ. Δεν τους γνωρίσαμε χτες, τους ξέρουμε εδώ και πολλά χρόνια.
Ο Οσμάνι στο φετινό τουρνουά έχει 12,6 πόντους, 5,4 ριμπάουντ και 1,9 ασίστ με ποσοστό ευστοχίας 56,7% (!) στο τρίποντο. Είναι ο ίδιος Οσμάνι που πέρσι έπαιζε 16:35 με την Αναντολού Εφές. Οι μέσοι όροι του; 6,5 πόντοι, 2,9 ριμπάουντ και 1,0 ασίστ. Στο EuroBasket έχει ευστοχήσει σε 17 τρίποντα, ενώ όλη τη χρονιά πέρσι στην Εφές είχε πετύχει 29.
Και αν ο Οσμάνι είναι μέλος του rotation μιας ομάδας επιπέδου πλέι-οφ της EuroLeague, τι ισχύει για τους υπόλοιπους; Ο Σιπάχι που πριν μια 10ετία θεωρήθηκε ένα από τα μεγάλα prospects του τουρκικού μπάσκετ, από το 2021 και μετά είναι εκτός EuroLeague – τη στιγμή που Φενέρ και Εφές ψάχνουν απεγνωσμένα γηγενείς.
Στην τελευταία του συμμετοχή στην EuroLeague, τη σεζόν 2020-21, ο παίκτης που παίρνει 19 λεπτά ανά αγώνα από τον Αταμάν, είχε 1,6 πόντους με την Φενέρ και έλαβε μέρος σε μόλις 10 ματς. Ήταν δηλαδή, ουσιαστικά, εκτός rotation.
Ο δε Χαζέρ επιστρέφει φέτος στην EuroLeague ως παίκτης της Εφές μετά από μια χρονιά στην Μπαχτσεσεχίρ. Τι έκανε το 2023-24 με τη φανέλα της Φενέρ στη διοργάνωση; 34 λεπτά συμμετοχής, Όχι ανά ματς, αλλά αθροιστικά όλη τη σεζόν.
Η περίπτωση της φετινής Τουρκίας είναι ένα μάθημα για όλους. Απέδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η επιτυχία σε τέτοιου είδους διοργανώσεις δεν εξαρτάται μόνο από την αστερόσκονη των μεγάλων ονομάτων, αλλά από τη στρατηγική ευφυΐα του προπονητή, τους ξεκάθαρους ρόλους και την απόλυτη αφοσίωση στο πλάνο.
