Εάν υπάρχει μια θέση του ρόστερ στην οποία ο Παναθηναϊκός “πονάει” την τελευταία διετία, παρότι το μπάτζετ του είναι πλέον σε δυσθεώρητα επίπεδα, είναι αυτή του τέταρτου γκαρντ.
Κέντρικ Ναν, Κώστας Σλούκας και Τζέριαν Γκραντ έχουν αποδείξει πως όχι μόνο μπόρεσαν και μπορούν να σηκώσουν το βάρος της φανέλας, φέρνοντας σε πέρας τις αποστολές που τους αναθέτει ο Εργκίν Αταμάν, ωστόσο ο Λούκα Βιλντόζα τη σεζόν 2023-24 και ο αντικαταστάτης του, Λορέντζο Μπράουν, δεν τα κατάφεραν.
Οι επιλογές που έγιναν τα δύο προηγούμενα καλοκαίρια είχαν μπασκετική λογική. Ο Βιλντόζα, ο οποίος αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη μεταγραφή του Παναθηναϊκού μετά την περίοδο των εσόδων-εξόδων, είχε εμπειρία από την EuroLeague και διαθέτει στοιχεία που δεν έχουν οι τρεις που αποκτήθηκαν αργότερα.
Δεν είναι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που δεν “βγήκε”. Υπάρχουν παίκτες που δεν… κολλάνε με μια ομάδα, είτε με δική τους ευθύνη, είτε με ευθύνη του προπονητή, είτε απλά επειδή δεν ταίριαξαν στο παζλ. Όταν οι “πράσινοι” κατάλαβαν ότι ο Αργεντινός δεν είναι αυτός που έχει ανάγκη η ομάδα, στράφηκαν στον Λορέντζο Μπράουν.
Ο Παναθηναϊκός έμπλεξε με τον Μπράουν
Πρόκειται για τον κορυφαίο παίκτη του προηγούμενου EuroBasket, χωρίς τον οποίο η Ισπανία δεν θα κατακτούσε ποτέ το τρόπαιο. Και χωρίς αμφιβολία, ο παίκτης-βαρόμετρο στην προπέρσινη Μακάμπι που δυσκόλεψε τρομερά τον Παναθηναϊκό των εκατομμυρίων να προκριθεί στο Final Four. Όχι έναν τυχαίο Παναθηναϊκό, αλλά εκείνον που πήρε “σβηστά” λίγες εβδομάδες αργότερα την EuroLeague.
Πόσα χρήματα πρόσφερε ο Παναθηναϊκός για να τον αποκτήσει το καλοκαίρι του 2024; 5,7 εκατομμύρια για τρία χρόνια, συν 600.000 ως buyout στην ομάδα του Τελ Αβίβ. Ένα deal, δηλαδή, αξίας άνω των 6 εκατ. ευρώ -ασχέτως αν τελικά τα χρήματα δεν δόθηκαν στο σύνολο τους- για μια συνεργασία που κράτησε 12 μήνες και κάτι, μέχρι την ανακοίνωση του “διαζυγίου”.
Το σημαντικό και το κρίσιμο σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να βρεις ομάδα που θέλει τον παίκτη, τον οποίο εσύ θες να ξεφορτωθείς. Το “τριφύλλι” ξεμπέρδεψε τον Ιούλιο από μια υπόθεση που ήταν περίπλοκη και ακριβή, καθώς για καλή του τύχη μετά την… εξαφάνιση του Ερυθρού Αστέρα, ο οποίος αρχικά είχε εκφράσει ενδιαφέρον, μπήκε στη διεκδίκηση του Μπράουν η Αρμάνι Μιλάνο και τον απέκτησε.
Ο Αταμάν βρήκε τη λύση εκ των έσω
Έτσι, ο Παναθηναϊκός κλήθηκε για τρίτο σερί καλοκαίρι να βρει τον τέταρτο γκαρντ του, έχοντας κακή προϊστορία. Και τελικά, αποφάσισε να καλύψει τη θέση εκ των έσω. Γιατί πίσω από τους Τι Τζέι Σορτς και Κέντρικ Ναν, ο παίκτης που θα έρχεται από τον πάγκο και θα δίνει 12, 15, 20 ποιοτικά λεπτά, όσα χρειάζονται, θα είναι ο Κώστας Σλούκας.
Εφαρμόζοντας το νέο τους σχέδιο για την περιφέρεια, οι “πράσινοι” αναβαθμίζονται τριπλά. Πρώτον, απέκτησαν τον κορυφαίο γκαρντ της περσινής EuroLeague και του δίνουν τα “κλειδιά” της ομάδας. Δεύτερον, ο Σλούκας στα 35 του θα χρειαστεί μια καλύτερη διαχείριση από πλευράς λεπτών, αλλά η μετατροπή του από πρωταγωνιστή σε παίκτη που θα μπαίνει στο παρκέ και θα κάνει τη διαφορά με την ποιότητα και την εμπειρία του, αποτελεί ουσιαστική αναβάθμιση σε σχέση με τον Μπράουν. Τρίτον, υπάρχει πλέον και ο Βασίλης Τολιόπουλος, που θα παίξει πολύ στην Stoiximan GBL, αλλά έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει και στην EuroLeague ως επιπλέον επιλογή.
Σε κάθε περίπτωση, οι επτάκις πρωταθλητές Ευρώπης δείχνουν πως έμαθαν από τα λάθη των δύο τελευταίων καλοκαιριών και επιλέγουν πλέον τη σταθερότητα και την εμπειρία, αντί για το ρίσκο. Εάν το πλάνο του Εργκίν Αταμάν λειτουργήσει όπως το έχει σχεδιάσει, ο Παναθηναϊκός όχι μόνο θα έχει λύσει το πρόβλημα του τέταρτου γκαρντ που μοιάζει δυσεπίλυτο από το 2023, αλλά θα έχει παράλληλα την πιο “βαθιά” περιφέρεια σε ολόκληρη την Ευρώπη.
